Άπειρες ευχές για το 2018 από τον Μάριο Βουτσινά στο Atelier του αλλά και στον Πολυχώρο Vault

Του Παναγιώτη Μήλα

Μία από τις ελάχιστες περιπτώσεις παιδιών που άντεξαν την πίεση του πατρικού επωνύμου και που έχτισαν με απόλυτη επιτυχία το δικό τους, είναι αυτή του Μάριου Βουτσινά.
Έχει τόσο πολύ αποδεσμευτεί από τον «εναγκαλισμό» του διάσημου (με την αυθεντική έννοια του όρου) πατέρα του που όταν ακούς: Μάριος Βουτσινάς σπάνια τον συνδέεις με τον πολυαγαπημένο και αξέχαστο Ανδρέα Βουτσινά.

 

 

Ο Μάριος χάραξε τη δική του πορεία. Ο Μάριος πέταξε και πετάει με τα δικά του φτερά. Αυτόν τον καιρό έχουμε τη δυνατότητα να δούμε τη δουλειά του σε δύο χώρους: Ο πρώτος είναι το atelier του και ο δεύτερος ο Πολυχώρος Vault.

-Στο atelier του ο Μάριος Βουτσινάς (την Πέμπτη 21 και την Παρασκευή 22 Δεκεμβρίου 2017) θα παρουσιάσει τα γούρια για το 2018. Γούρια που περικλείουν άπειρες ευχές καθώς στηρίζονται στο «πλάγιο» οκτώ, στο «άπειρο» δηλαδή, έτσι όπως το συναντούμε στην αριθμητική. Το άπειρο είναι η αφηρημένη έννοια που περιγράφει κάτι που δεν έχει κανένα όριο και έχει σημασία σε μια σειρά από επιστήμες, κυρίως τα μαθηματικά και τη φυσική. Η λέξη άπειρο προέρχεται από το στερητικό πρόθεμα «α-» και τη λέξη «πέρας» που σημαίνει τέλος. Αναφέρεται σε διαφορετικές έννοιες που συνήθως συνδέονται με την έννοια του «χωρίς τέλος» που προκύπτουν στη φιλοσοφία, τα μαθηματικά και τη θεολογία.

-Στον Πολυχώρο Vault, ο Μάριος Βουτσινάς έχει κάνει τα σκηνικά και τα κοστούμια στη θεατρική παράσταση «Αγγέλικα Νίκλη Σολωμού – η Διάφανη», σε σκηνοθεσία του Περικλή Μοσχολιδάκη.

Ακροβατεί ανάμεσα στο κόσμημα και στο αντικείμενο

«Ενσκύπτοντας με πάθος τόσο στο κόσμημα, όσο και στο αντικείμενο ο Μάριος Βουτσινάς, εξακολουθεί ως σήμερα να ακροβατεί με επιμονή και γνώση ανάμεσα στους δύο αυτούς δημιουργικούς κόσμους, διατηρώντας ποιητικές ισορροπίες που σε καμία περίπτωση δεν είναι προκαθορισμένες.
Διατηρώντας εκλεκτικές αναμνήσεις των κινημάτων της Art Nouveau και της Art Deco και ακόμη, αγαπημένων ξένων καλλιτεχνών όπως οι Alphonse Mucha, René Lalique, Fulco di Verdura και Jean Schlumberger ή προσφιλών του εκπροσώπων της ελληνικής γενιάς του ’30, προτείνει μοναδικά ως προς την τελετουργία της γραμμής και της ύλης τους κοσμήματα που συνθέτουν ένα ξεχωριστό σύμπαν, ένα τρυφερό χειροποίητο κέλυφος που καλεί τον επισκέπτη να το αποκαλύψει σταδιακά, ανταμείβοντάς τον με μια συναρπαστική καταβύθιση σε μια διαδικασία αέναης ταχυδακτυλουργικής μεταποίησης και μεταμόρφωσης των πιο ετερόκλητων υλικών: δαντέλες που με την τεχνική του κεριού τρέπονται σε ένα αβάσταχτης ελαφρότητας βαρύτιμο μεταλλικό πλέγμα, ασημένιοι και μπρούντζινοι φιόγκοι που διατηρούν ακέραιη την ανάμνηση του υφασμάτινού τους θροΐσματος, ημιπολύτιμοι λίθοι, φιλντισένια κουμπιά και εύθραυστες πορσελάνες, περίτεχνα ξυλόγλυπτα μέλη από φρουτόδεντρο και θαμπά θραύσματα και εξαρτήματα από παλιό κρύσταλλο, συνθέτουν τον αναγνωρίσιμο δημιουργικό κόσμο του Βουτσινά με την ιδιότυπη θεατρική αύρα».

 

 

Μια πορεία γεμάτη δημιουργίες

Ο Μάριος Άγγελος Βουτσινάς γεννήθηκε στο Παρίσι. Σπούδασε Αρχιτεκτονική εσωτερικών χώρων ενώ παράλληλα ασχολείται από το 1974 με το κόσμημα και τη μικρογλυπτική. Έργα του ανήκουν σε διεθνείς ιδιωτικές συλλογές (Συλλογή Πιερίδη, Συλλογή Claude & Sydney Picasso, Συλλογή της Karen Burke Goulandris κ.ά.) ενώ είχε μια πολύχρονη συνεργασία με τα Art Shops του Mουσείου Mπενάκη. Αυτή την εποχή συνεργάζεται με τα Art Shops της Αλυσίδας Πολιτισμού ΙΑΝΟΣ. Το 2004 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις GEMA ένα λεύκωμα με αναδρομική παρουσίαση 30 χρόνων του δημιουργικού του έργου. Από το 1978 έχει πραγματοποιήσει 16 ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα (με πιο πρόσφατες τον Γυάλινο Κόσμο στην γκαλερί Genesis τον Δεκέμβριο του 2012 και τους Θησαυρούς της Θάλασσας στο Poseidonion Grand Hotel των Σπετσών τον Αύγουστο του 2013), την Ευρώπη και την Αμερική και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές.

Στο Vault για τη μητέρα του εθνικού μας ποιητή

Ο Μάριος Βουτσινάς, συνεργάζεται φέτος με τον σκηνοθέτη Περικλή Μοσχολιδάκη στη θεατρική παράσταση «Αγγέλικα Νίκλη Σολωμού – Η διάφανη», όπου έχει κάνει τα σκηνικά και τα κοστούμια.
Για το έργο αυτό ο σκηνοθέτης Περικλής Μοσχολιδάκης γράφει:
«Όλοι εσείς που κρατάτε στα χέρια σας το πρόγραμμα της παράστασής μας και διαβάζετε αυτές τις γραμμές, θα δείτε σε λίγο να ξετυλίγεται μπροστά σας στη σκηνή, η δραματική ζωή της Αγγέλικας Νίκλη Σολωμού, της μητέρας του εθνικού μας ποιητή Διονυσίου Σολωμού. Διπλή ήταν η πρόκληση που αντιμετώπισα, όταν μου προτάθηκε από τον Δημήτρη Καρατζιά και τον Μάνο Αντωνιάδη, του φιλόξενου Πολυχώρου Vault, να γράψω το έργο και να το σκηνοθετήσω. Δύσκολο θέμα, ευαίσθητο αλλά και συναρπαστικό. Το έργο που κρατάτε στα χέρια σας είναι αποτέλεσμα επίπονης έρευνας αλλά και μυθοπλασία, όπως πρέπει να είναι κάθε θεατρικό έργο που καταπιάνεται με ένα ιστορικό θέμα ή πρόσωπο. Στην παράσταση που θα δείτε, η Αγγέλικα, δύο χρόνια μετά τον θάνατο του Διονυσίου Σολωμού, μόνη κι έρημη πια, ντύνεται ‘κούκλα’, όπως έζησε τα περισσότερα χρόνια της ζωής της, μια κούκλα που την κακοποίησαν, την εκμεταλλεύτηκαν, τη διαπόμπευσαν και κάνει έναν απολογισμό της δραματικής ζωής της. Μιλά για την εξαθλίωση και τη φτώχια, για τον έρωτα και τα παιδιά της, για την κακοποίηση του σώματος και της ψυχής της, για τον ποιητή γιο της και τον αγώνα των Ελλήνων για την ελευθερία, για τον δημόσιο εξευτελισμό της στο δικαστήριο.

 

 

Πρόσθεσα στο όνομα της Αγγελικής το προσωνύμιο «διάφανη», γιατί στερήθηκε το δικαίωμα να έχει προσωπική ζωή. Διάφανη, αφού γεννώντας τον εθνικό μας ποιητή υποχρεώθηκε από την Ιστορία, όσο ζούσε, αλλά και μετά τον θάνατό της, να κουβεντιάζουν όλοι, πότε με κακεντρέχεια, πότε με περιέργεια, πότε με τρυφερότητα, τις λεπτομέρειες της ζωής της. Διάφανη, αφού έζησε τη ζωή της παρατηρώντας τον κόσμο πίσω από ένα διάφανο τζάμι, τζάμι κι η ίδια, εύθραυστο αλλά και σκληρό, θαμπό αλλά και καθάριο.
Η Αγγέλικα Νίκλη Σολωμού, γέννησε και ανέθρεψε τον ποιητή που έδωσε φωνή σ’ έναν ολόκληρο λαό, πλάσμα ποιητικό και η ίδια, ισορροπεί ανάμεσα στη σκληρή πραγματικότητα και το όραμα, στη ζωή και το όνειρο και περιμένει το τέλος, την εκπλήρωση, την τελική κάθαρση, δίπλα στον μόνο «διάφανο» που ωστόσο ξέρει να κρατάει μυστικά».

***

Πολυχώρος Vault


«Αγγέλικα Νικλή Σολωμού – Η διάφανη»
Κείμενο – Σκηνοθεσία: Περικλής Μοσχολιδάκης
Σκηνικά – Κοστούμια: Μάριος Βουτσινάς
Στην παράσταση παίζει βιολοντσέλο ο Κωνσταντίνος Χινής
Σχεδιασμός Φωτισμών: Άκης Σαμόλης
Φωτογραφία – Τρέιλερ: Αντώνης Μικρόβας
Αφίσα – Πρόγραμμα: Δημήτρης Μητσιάνης
Επιμέλεια Κειμένου Προγράμματος: Σταμάτης Γκίκας
Βοηθός Σκηνοθέτη: Μάνος Γερωνυμάκης
Φωνή Διονυσίου Σολωμού: Περικλής Μοσχολιδάκης
Στον ρόλο της Αγγέλικας: Η Μάγδα Κατσιπάνου

Πολυχώρος Vault
Μελενίκου 26, Γκάζι
Στάση μετρό «Κεραμεικός»
Τηλέφωνο κρατήσεων: 213 – 035.64.72
Κάθε Τετάρτη και Πέμπτη στις 9 μ.μ.
***
Χριστουγεννιάτικο bazaar στο Atelier Voutsinas
Την Πέμπτη 21 και την Παρασκευή 22 Δεκεμβρίου 2017
Από τις 12 το μεσημέρι μέχρι και τις 8 το βράδυ.
Παπαδιαμαντοπούλου 8
1ος οροφος
Τηλέφωνα: 210 – 72.93.970 και 6944 – 3.666.70