Ζωίτσα Κουρούκλη: «Τι κρίμα αγάπη μου, εδώ τελειώνει ο ουρανός – αλλά – μη λες τίποτα»…

Του Παναγιώτη Μήλα

«Ήθελε να φύγει όταν άνθιζαν τα λουλούδια. Ήθελε ένα μεγάλο πάρτι που θα τραγουδούσαν όλοι για εκείνη. Ήθελε να φύγει σπίτι της με τα ζώα της αγκαλιά και τα παιδιά της εκεί. Και ο Θεός της έκανε όλα τα χατίρια γιατί την αγαπούσε πολύ όπως την αγαπούσαμε όλοι. Μαμά μου καλό ταξίδι….θα ξαναβρεθούμε κάποια στιγμή. Σ’ αγαπάμε».

Με αυτά τα τρυφερά λόγια ανακοίνωσαν οι κόρες της Ζωίτσας Κουρούκλη το τέλος του ταξιδιού μετά από σκληρή μάχη. Το τέλος του ταξιδιού το ξημέρωμα της Πρωτομαγιάς του 2018, στα 81 της…

 

 

«Τι κρίμα αγάπη μου, εδώ τελειώνει ο ουρανός – αλλά – μη λες τίποτα»… Στη δεκαετία του ΄60 αυτό το πανέμορφο κορίτσι με τα λαμπερά μάτια – που βλέπετε πιο πάνω – μάγευε με τη φωνή του.
Τότε το περιοδικό «Ραδιοπρόγραμμα» δημοσίευε στις μουσικές εκπομπές τους τίτλους όλων των τραγουδιών που θα ακούγονταν στη διάρκειά τους. Η αναμονή και μόνο ήταν αρκετή για να μας κάνει να την αγαπήσουμε. Πόσο μάλλον όταν αργότερα μπορούσαμε να την απολαύσουμε σε ασπρόμαυρες ταινίες της εποχής. [«Ο μισογύνης», 1958. «Άντρας είμαι και… το κέφι μου θα κάνω»!, 1960. «Αμαρτωλά νιάτα», 1960]. Αν και η ίδια – σήμερα – λέει πως τότε, στις ταινίες αυτές ήταν «σαν αγγούρι». Εμφανίστηκε ακόμη και στις ταινίες: Πειραιάς ώρα 07.30 (1967), Εκείνοι που ξέρουν ν’ αγαπούν (1968) και Αδυναμίες (1969)

Το 1966 η Ζωή συνεργάστηκε και με το ποπ συγκρότημα «The Stormies».

Η Ζωή, ξεκίνησε στο πλευρό του Μίμη Πλέσσα από τα …11 της. Μαζί ηχογράφησαν τον πρώτο τους δίσκο 45 στροφών. Στη συνέχεια απογειώθηκε στο καλλιτεχνικό στερέωμα.
Παράλληλα, είχε γυρίσει τον κόσμο εκπροσωπώντας την Ελλάδα στα μεγαλύτερα Φεστιβάλ τραγουδιού εκείνης της εποχής, κερδίζοντας πολλές φορές το πρώτο βραβείο.
Βέβαια τα κλάμπ της εποχής εκείνης ήταν απαγορευμένα για την ηλικία μας έτσι το ραδιόφωνο και ο κινηματογράφος ήταν τα μόνα μέσα προσέγγισης με τη φωνή της.

***

 

Η Ζωίτσα Κουρούκλη με το συγκρότημα The Stormies, στο τραγούδι “Άκου με”. Μουσική-Στίχοι: Κώστας Κλάβας. Από την ταινία “Να ζεί κανείς ή να μη ζεί” του Ορέστη Λάσκου (1966), με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα.

 

Μερικά από τα τραγούδια της Κουρούκλη που αγάπησα είναι και τα εξής: Αγάπη μου πού να `σαι , Αμόρε μου, έρωτά μου, Αν μπορούσα ξανά, Διπλός γλυκός καημός, Δώσε μου, Ε! Ωπ! Τσα τσα, Εδώ τελειώνει ο ουρανός, Είχα αγαπήσει μια φορά, Ένα γράμμα, Ένα φιλάκι να σου `δινα, Ένας ξένος, Η αγάπη έτσι αρχινάει, Η μέθη, Η τραμοντάνα, Κι αν σ΄ αγαπώ δε σ΄ ορίζω, Κιλιμάντζαρο, Μα τώρα αγάπη μου, Μη λες τίποτα, Πάντα στη ζωή μου, Παράξενο αγόρι, Σ΄ άφησα να φύγεις, Τέτοια αγάπη δεν θα σβήσει, Τι με κρατάει, Τικ-τακ, Το περιστεράκι (από το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης), Φωτιά γυναίκα και νερό, Αναμνήσεις, Let;s shake baby, The girl of Ye-Ye και Χαμένα όνειρα. Επίσης αυτό με τον περίεργο τίτλο: «Σακουμντί, σακουμντά» και ασφαλώς ο θρυλικός «Μαύρος γάτος».

***

Τα χρόνια πέρασαν και εντελώς τυχαία γνωρίσαμε τη Ζωή Κουρούκλη στην Επίδαυρο. Ήταν στις αρχές της δεκαετίας του 1990 όταν συναντηθήκαμε στο ιστορικό «Ξενία» το οποίο τότε λειτουργούσε ως ξενοδοχείο. Εκεί – κάποια πρωινά στον ήσυχο κήπο – μας δόθηκε η ευκαιρία να χαρούμε τον λόγο, τις γνώσεις, την απλότητα και την ταπεινότητά της.

«Να χαίρεσαι τη ζωή με πάθος. Μην αφήνεις τον χρόνο να περνάει». Αυτό μου έλεγε την ώρα που πίναμε τον καφέ μας. Άργησα πολύ για να καταλάβω την αξία των λόγων της, αλλά έστω και τώρα είμαι κερδισμένος εφαρμόζοντας στο ακέραιο όσα μου είπε.

Μιλούσε τότε στην Ειρήνη Αϊβαλιώτου και σε μένα για τη μεγάλη της αγάπη: Για τα κατοικίδια ζωάκια, που ήταν από τότε η τρυφερή της συντροφιά.

Οι συναντήσεις μας τότε, δεν είχαν καμία σχέση με το επάγγελμά της και το επάγγελμά μας, έτσι παρέμειναν τόσο δυνατές στη μνήμη μας.

Πολύ αργότερα όταν ήρθε στη ζωή μας η «ελεύθερη ραδιοφωνία» μπόρεσα να γνωρίσω ακόμη καλύτερα τη Ζωή Κουρούκλη, μέσα από την μεταμεσονύκτια εκπομπή της «Όταν σβήνει η οθόνη», στον «Αθήνα 9.84», την ώρα που έφευγε η Κυριακή και ξημέρωνε η Δευτέρα. Μια ραδιοφωνική παραγωγός η οποία στα 1000 τραγούδια που μετέδιδε ίσως έβαζε και ένα ή δυο δικά της. Το ήθος της και η παιδεία της δεν της επέτρεπαν να κάνει εκπτώσεις όταν ήταν στο αέρα. Ακούγοντάς την έμαθα πολλά για τα τραγούδια, την ιστορία τους και τους δημιουργούς τους.
Η Ζωή Κουρούκλη με τον τρόπο της, προσέφερε πολιτισμό από ένα μέσο – το ραδιόφωνο – που έχει μεγάλη επιδραστικότητα στην ψυχή του ανθρώπου. Για την λόγο αυτό την «τίμησαν» δια της …απολύσεως πριν περίπου 2 χρόνια.

***

Πρόσφατα, αγάπησα τη Ζωή ακόμη πιο πολύ όταν – διαβάζοντας μια συνέντευξή της στην εφημερίδα «Καθημερινή» τον Απρίλιο του 2016 έμαθα για άλλο ένα θείο δώρο που μας έχει κάνει και δεν το ήξερα. Πρόκειται για τις κόρες της: Την Κατερίνα Καλφοπούλου–Κουρούκλη και την Ίριδα Καλφοπούλου που τις άκουγα πάντα όταν παρουσίαζαν την εκπομπή «Σαν τη σκύλα με τη γάτα» στον Βήμα FM. Η Ίρις, εκτός από το ραδιόφωνο, είχε και την τηλεοπτική εκπομπή «Animaniac» στον Αlpha, όπου παρουσίαζε θέματα που αφορούσαν τα ζώα συντροφιάς. Μάλιστα μέσα από τα ρεπορτάζ της εκπομπής έχει προκαλέσει το ενδιαφέρον των αρχών που προχώρησαν στο κλείσιμο 4 παρανόμων εκτροφείων σκύλων.

***

Το ταξίδι της Ζωίτσας

 

Γεννήθηκε το 1937. Ξεκίνησε σαν παιδί θαύμα παίζοντας και τραγουδώντας στο θέατρο, μέχρι που την ανακάλυψε ο Μίμης Πλέσσας στα 11 της χρόνια. Την εποχή που τα άλλα παιδιά τραγουδούσαν παιδικά τραγούδια, εκείνη μιμούνταν τις μεγάλες κυρίες της Jazz μουσικής. Πηγαίνει στη Δραματική Σχολή του Μιχαηλίδη και παίρνει άδεια ασκήσεως επαγγέλματος ως εξαιρετικό ταλέντο. Παράλληλα, ασχολείται με το χορό και το πιάνο και μαθαίνει τέσσερις ξένες γλώσσες.
Παρά το μικρό της ηλικίας της, γίνεται από τις πρώτες τραγουδίστριες της Ελληνικής Ραδιοφωνίας με την Ορχήστρα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας και της δίνεται η ευκαιρία να τραγουδήσει τα τραγούδια όλων των τότε γνωστών συνθετών, ενώ παράλληλα, συμμετέχει σε πολλές Ελληνικές ταινίες ως τραγουδίστρια και ηθοποιός.
Έχει το προνόμιο να τραγουδά τα πρώτα τραγούδια πολλών συνθετών (Σταύρου Κουγιουμτζή, Γιώργου Χατζηνάσιου, Κώστα Κλάβα και πολλών άλλων).

*Τη δεύτερη χρονιά του Φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης, το 1963, της εμπιστεύεται ο Μίμης Πλέσσας το «Εδώ τελειώνει ο ουρανός» με στίχους του Κώστα Κινδύνη. Κέρδισαν το δεύτερο βραβείο. Τότε κάθε τραγούδι το έλεγαν, σε δύο εκτελέσεις, δυο διαφορετικοί τραγουδιστές. Εδώ το βραβευμένο τραγούδι ερμήνευσε και η Τζένη Βάνου.

*Στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, το 1966, η Ζωή Κουρούκλη κατέκτησε το δεύτερο βραβείο για το «Δώσε μου» των Ζακ Ιακωβίδη και Ηλία Ηλιόπουλου, που τραγούδησε επίσης η Σάντρα Μπίλικα.

*Στην Πολωνία, στο Σόποτ, παίρνει το πρώτο βραβείο στον διαγωνισμό με το τραγούδι του Κώστα Καπνίση “Καπετάν Φαφαλιός” και γίνεται η πρώτη Ελληνίδα που πάει στην Πολωνία και λαμβάνει μέρος σ’ αυτόν το Διαγωνισμό.

*Στο φεστιβάλ της Βαρκελώνης, το 1965, βραβεύεται με το πρώτο βραβείο για το τραγούδι του Ανδρέα Οικονόμου “Μη λες τίποτα” σε στίχους Φραντζέσκας Ιακωβίδου. Το τραγούδι αυτό έκανε μεγάλη διεθνή επιτυχία με τον τίτλο “Non digas nada”.

*Εμφανίζεται στα Φεστιβάλ της Βραζιλίας και του Τόκιο, ενώ παράλληλα βρίσκεται σε εξέλιξη η καριέρα της στην Ελλάδα με ξένα τραγούδια της εποχής.

Μετά από μια μεγάλη απουσία, επιστρέφει στο ραδιόφωνο ως ραδιοφωνική παραγωγός και στο τραγούδι πάλι με το Μίμη Πλέσσα και συμμετέχει στις συναυλίες του σ’ όλη την Ελλάδα, μέχρι σήμερα.
Το 2006, στο δίσκο του Μίμη Πλέσσα με το Jazz Quartet και τον τίτλο «Jazz … the way we like it» τραγούδησε τρία πολύ γνωστά jazz standards και έλαβε εκπληκτικές κριτικές για την ερμηνεία της, από σύσσωμο τον Ελληνικό Τύπο.

***

«Τραγουδάμε για τη Ζωή»

Πριν λίγο καιρό όσοι αγαπούν τη Ζωή – και δεν είναι λίγοι – είπαν: «Τραγουδάμε για τη Ζωή». Συγκεντρώθηκαν, οργανώθηκαν, προετοιμάστηκαν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και την Τετάρτη 2 Μαΐου στις 8 μ.μ. θα ανέβουν στη σκηνή του Κλειστού Γυμναστηρίου «Σπύρος Λούης» στο Μαρούσι για να τιμήσουν τη Ζωή Κουρούκλη.
Τιμώντας την πορεία της μέχρι σήμερα, μεγάλα ονόματα της ελληνικής μουσικής σκηνής ενώνουν τις φωνές τους σε αυτή τη μοναδική συναυλία, για να μας θυμίσουν τις πιο δυνατές στιγμές της καριέρας της.

***

-Για αυτή τη συναυλία, η κόρης της Κατερίνα Κουρούκλη – Καλφοπούλου έγραψε στο face book:

«Πριν φύγει για το τελευταίο της ταξίδι, μας παρακαλεσε – αν έφευγε πριν τη συναυλία – να μη την ακυρώσουμε… Να μη κλάψουμε και να είμαστε εκεί να τραγουδάμε για εκείνη… Να μη φορέσουμε ποτέ μαύρα… Να χαμογελάμε όπως μας έμαθε… Να αγαπάμε τη μουσική, γιατί αυτή γιατρεύει τα πάντα και γαληνεύει την ψυχή»…

***

Το τελευταίο αντίο, είπαν το μεσημέρι της Πέμπτης 3 Μαΐου 2018 στη Ζωή Κουρούκλη, φίλοι και συγγενείς, στον Ιερό Ναό της Αγίας Φιλοθέης. Οι δύο κόρες της, αποχαιρέτησαν τη μητέρα τους, ντυμένες στα λευκά, όπως και ήταν η επιθυμία της τραγουδίστριας.

***

Πληροφορίες για τη συναυλία

 

Θα τραγουδήσουν με αλφαβητική σειρά οι εξής: Λένα Αλκαίου, Μπέσσυ Αργυράκη, Χάρης Βαρθακούρης, Ελένη Βιτάλη, Γιοβάννα, Δάκης, Κλειώ Δενάρδου, Στέλιος Διονυσίου, Ηρώ, Αλέκα Κανελλίδου, Μαίρη Λίντα, Γρηγόρης Μπιθικώτσης, Εβελίνα Νικόλιζα, Πένυ Ξενάκη, Ρόμπερτ Ουϊλιαμς, Έλενα Περβενά, Γιάννης Πετρόπουλος, Γιώργος Πολυχρονιάδης, Μάνος Πυροβολάκης, Ραλλία, Λάκης Τζορντανέλλι, Έλενα Φερεντίνου, Νίκος Φραγκίστας, Τέρης Χρυσός, Idols.

***

Την επιμέλεια αλλά και παρουσίαση της βραδιάς έχει ο Μάκης Δελαπόρτας. Την καλλιτεχνική επιμέλεια έχουν αναλάβει ο Πάνος Δέρβος και ο Θάνος Γεωργουλάς.
Η συναυλία τελείται υπό την αιγίδα του Δήμου Αμαρουσίου, της Κοινωφελούς Επιχείρησης Δήμου Αμαρουσίου [Κ.Ε.Δ.Α.] και την στήριξη του ΕΝ.ΕΛ.Π.Α.
Χορηγοί επικοινωνίας είναι η ΕΡΤ Open και ο Ελληνικός 93,2.
Πληροφορίες στο τηλέφωνο 213-203.82.00 και από στο Viva.gr
Τιμή εισόδου 12 ευρώ (10 ευρώ για τους κατόχους της κάρτας ΑΡΤΕΜΙΣ)

Διεύθυνση: Βασιλίσσης Όλγας 10 και Παναγή Κυριακού 2, 151 24, Δήμος Αμαρουσίου) Τηλέφωνο: 210 8022037. Μόλις 200 μέτρα από τον σταθμό του ΗΣΑΠ “Μαρούσι”.
***
Η ΖΩΙΤΣΑ ΚΟΥΡΟΥΚΛΗ ΜΕ ΤΟΝ ΝΤΕΜΗ ΡΟΥΣΣΟ, ΕΔΩ

ΚΑΙ Ο “ΜΑΥΡΟΣ ΓΑΤΟΣ” ΤΗΣ ΖΩΙΤΣΑΣ, ΕΔΩ