Cat Is Art

Βασίλης Τσιτσάνης. Κυριακάτικη ανάμνηση από μια συνάντηση στο σπίτι του στη Γλυφάδα…

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Ο Βασίλης Τσιτσάνης, στο σπίτι του στη Γλυφάδα, στην οδό Βάου, με τη σύζυγό του Ζωή, την κόρη του Βικτωρία και τον γιο του Κώστα.

Του Παναγιώτη Μήλα

 

Τα Σαββατοκύριακα, πριν παντρευτούμε με την Ειρήνη Αϊβαλιώτου, έμενα στο σπίτι της στη Γλυφάδα, στην οδό Κουντουριώτου (*), κοντά στο Γκολφ.

Με το που ξημέρωνε η Κυριακή και πριν τον πρωινό καφέ παίρναμε τον δρόμο με τα πόδια για να πάμε στην πλατεία της Γλυφάδας και να αγοράσουμε τις κυριακάτικες εφημερίδες.

Φεύγαμε από την Κουντουριώτου, στρίβαμε αριστερά στην οδό Ορλώφ, μετά κάτω δεξιά στην οδό Βάου και στη συνέχεια φθάναμε στην πλατεία της εκκλησίας του Αγίου Κωνσταντίνου και στο περίπτερο.

Τότε έκανα τα πρώτα μου επαγγελματικά βήματα στην εφημερίδα «Αυγή».

Εκείνη την εποχή και κάθε Κυριακή την ώρα που περνούσαμε από την οδό Βάου (*) έβλεπα σε ένα όμορφο, άνετο σπίτι να κάθεται στην αυλή και να πίνει τον καφέ του ο Βασίλης Τσιτσάνης.

Πάντα ήταν πολύ απλά ντυμένος, όπως κάθε άνθρωπος που είναι στο σπίτι του και δεν θέλει να δείξει, ούτε έχει λόγο να επιδείξει κάτι.

Με ένα νεύμα τον καλημερίζαμε και με ένα νεύμα τον χαιρετούσαμε στην επιστροφή όταν γυρίζαμε από τη μικρή μας βόλτα έχοντας τις εφημερίδες στο χέρι…

Μερικές φορές μαζί του στη βεράντα καθόταν και η κυρία Ζωή. Σπάνια – έως ποτέ – η κόρη του Βικτωρία και ο γιος του Κώστας.

Ο Βασίλης Τσιτσάνης ήταν πολύ πρωινός τύπος επειδή μετά τον καφέ ακολουθούσε η ώρα της δουλειάς.

Μια Κυριακή φεύγοντας, τον συναντήσαμε και πάλι. Τον καλημερίσαμε όπως πάντα με ένα νεύμα. Εκείνος όμως σηκώθηκε και μας φώναξε. Μας καλημέρισε και μας ρώτησε αν είναι εύκολο να αγοράσουμε και για εκείνον εφημερίδες.

Μας είπε ποιες ήθελε και στην επιστροφή πήγαμε για να του τις δώσουμε. Όμως δεν ήταν στον κήπο. Έτσι χτυπήσαμε το κουδούνι. Μας άνοιξε η κυρία Ζωή και μας οδήγησε στο ημιυπόγειο. Κατεβήκαμε και είδαμε ότι το είχε μετατρέψει σε στούντιο όπου έγραφε, έπαιζε και ηχογραφούσε σε ένα μικρό μαγνητοφωνάκι τις νέες του δουλειές.

Εκεί μόνος έψηνε και τον καφέ του. Τον χαιρετήσαμε πρώτη φορά από κοντά, του δώσαμε τις εφημερίδες, μιλήσαμε για λίγο και φύγαμε. Ήταν πολύ σεμνός και ευγενέστατος.

Τα χρόνια πέρασαν κι εγώ βρέθηκα στην εβδομαδιαία εφημερίδα «Εξόρμηση». Συνήθως κάθε Παρασκευή, μετά το κλείσιμο του φύλλου όλο και κάπου πηγαίναμε με κάποιους από τους συναδέλφους. Μια από αυτές τις Παρασκευές γιορτάζοντας μια επέτειο πήγαμε στην Καισαριανή, στο ιστορικό «Χάραμα».

Εκεί τον είδα για πρώτη φορά στο πάλκο. Τραγουδούσε ασταμάτητα, χωρίς διάλειμμα. Μαζί του η Σωτηρία Μπέλλου και η Αλεξάνδρα. Κάποια στιγμή, όταν κατέβηκε από το πάλκο έσπευσα να τον συναντήσω. Με αποκάλεσε «γείτονα» και ανταλλάξαμε ευχές για τη χρονιά που ερχόταν…

Ήταν η τελευταία φορά που τον είδα… Μέχρι και τον Δεκέμβριο του 1983 εμφανιζόταν στο «Χάραμα». Προς το τέλος του μήνα αναγκάστηκε να διακόψει. Για λόγους υγείας μεταφέρθηκε στο Λονδίνο. Η επέμβαση που έκανε δεν ήταν σωτήρια.

Σε ηλικία 69 ετών πέρασε στην απέναντι όχθη την ημέρα των γενεθλίων του, στο νοσοκομείο Brompton του Λονδίνου ύστερα από επιπλοκές μιας εγχείρησης στους πνεύμονες.

Ήταν Τετάρτη 18 Ιανουαρίου του 1984.

Είχε γεννηθεί στα Τρίκαλα, στις 18 Ιανουαρίου 1915.

***

Η βασική φωτογραφία είναι έργο του ζωγράφου Κώστα Ι. Σπυριούνη για το γραμματόσημο των ΕΛΤΑ που κυκλοφόρησε το 2010.

 

***

(*) Σήμερα η οδός Κουντουριώτου έχει μετονομαστεί σε οδό Ματθαίου Λιούγκα. Η οδός Βάου από τον Δήμο της Γλυφάδας πήρε το όνομα «Βασίλης Τσιτσάνης», προς τιμήν του μεγάλου συνθέτη που έμενε εκεί.

Εκτύπωση
Παναγιώτης ΜήλαςΒασίλης Τσιτσάνης. Κυριακάτικη ανάμνηση από μια συνάντηση στο σπίτι του στη Γλυφάδα…

Related Posts