Τζούλη Σούμα: Αυτό που συνέβη με το #me_too ήταν πολύ σημαντικό…

Με αφορμή αυτή τη δύσκολη – από κάθε άποψη – χρονιά, το Catisart.gr δίνει τον λόγο σε καλλιτέχνες που μιλούν για όσα έχασαν, για όσα κέρδισαν και για όσα περιμένουν.
Μας μιλούν για θέματα που τους ενόχλησαν ή τους συγκίνησαν, για γεγονότα που τους πίκραναν, τους εξόργισαν ή τους έδωσαν χαρά.
Εκμυστηρεύονται τις απογοητεύσεις ή τις ελπίδες τους και τέλος εκθέτουν διαφωνίες, σκέψεις, ιδέες και προτάσεις…

Γράφει η Τζούλη Σούμα

Αισθάνομαι ότι υπάρχει μια δύσκολη ισορροπία στο «έχασα» και στο «κέρδισα». Ξεκινώντας τέλος πάντων όλη αυτή η περιπέτεια με τον ιό είχα την αίσθηση ότι έχασα περισσότερα πράγματα.

Τώρα που ελπίζω και εύχομαι να τελειώνει τον κύκλο του και να επανέλθουμε στη ζωή μας όπως ήταν πριν, αισθάνομαι λίγο ότι τα πράγματα κάπως έτσι έχουν έρθει σε μια ισορροπία.
Αν λοιπόν μπορώ να τα ξεχωρίσω και να πω τι ΚΕΡΔΙΣΑ, είναι πολύ σημαντικό ότι κέρδισα μία αισιοδοξία και ένα χαμόγελο και μια, ναι μια πίστη για τα θεατρικά πράγματα.
Όλο αυτό που συνέβη με το #me_too ήταν πάρα πολύ σημαντικό. Ήμουν σε ένα, πώς να το πω; Σε ένα σοκ διπλό. Δηλαδή και για αυτά που άκουγα και διάβαζα βέβαια, αλλά και για το γεγονός ότι όλες αυτές οι συμπεριφορές οι κακοποιητικές και βεβαίως και οι κακουργηματικές πράξεις λέγονταν ευθέως και ευθαρσώς πια.
Ειλικρινά σας μιλώ, ότι ήταν για μένα ένα διπλό σοκ. Ήταν ανήκουστα όλα αυτά που συνέβαιναν. Παράλληλα όμως μου έδινε χαρά και ελπίδα το γεγονός ότι όλα λέγονταν με αυτό τον τρόπο. Θέλω να πω – με αυτή την ευκαιρία – ότι στηρίζω εντελώς αμέριστα όλες αυτές τις κοπέλες που είχαν το θάρρος να καταγγείλουν κάθε είδους μάλλον κακοποιητική συμπεριφορά.
Ξέρετε το έχω σκεφτεί πολύ πως αυτό υπάρχει σε όλους τους χώρους. Σκέφτηκα όμως ότι και στους αθλητές και στους καλλιτέχνες συνέβησαν όλα αυτά επειδή εκτίθενται στον κόσμο πιο εύκολα. Έτσι άρχισαν οι πρώτοι και στη συνέχεια πήραν τη σκυτάλη οι δεύτεροι έτσι ώστε να γίνει η αρχή για κάποιο ξεκαθάρισμα.
Αυτό που έγινε – έτσι όπως εξελίχθηκε – ήταν πάρα πολύ σημαντικό.
Τώρα κάτι άλλο που κέρδισα – εκτός από το χαμόγελο και την αισιοδοξία για όλα αυτά – θέλω να πω ότι σε αυτή τη χρονιά αισθάνομαι ότι εδραιώθηκαν κάποιες φιλίες για μένα. Κέρδισα σε κάποια όνειρα, σε κάποια σχέδια των οποίων την υλοποίηση περιμένω…

***

Ας πάμε στα «ΕΧΑΣΑ». Λοιπόν, η «Μήδεια» θα ολοκλήρωνε τον κύκλο της τον Νοέμβριο, τον Δεκέμβρη και τον Γενάρη, όμως λόγω του κορονοϊού δεν συνεχίστηκε.
Όπως πολύς κόσμος, έτσι κι εγώ, έχασα κάτι πιο σημαντικό πέρα από τη δουλειά που για μένα είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο στη ζωή μου.
Αισθάνθηκα ότι έχασα τη ροή της ζωής μου όπως ήταν πριν. Κοιτώντας λίγο βέβαια απ’ έξω, αυτό το αδιανόητο τρέξιμο και όλα αυτά που χάθηκαν στην αρχή κάπως κλονίστηκα.
Τελικά όμως τώρα που λίγο τα πράγματα ισορροπούν διαπιστώνω ότι είχα ένα κέρδος.
Κάπως κατάφερα να διαχειριστώ την κατάσταση, οπότε αυτό μπορώ να πω ότι ήταν κέρδος.
Κέρδισα μια ισορροπία με τον εαυτό μου και με τους άλλους. Ελπίζω, εύχομαι και διεκδικώ να υπάρχει μια πιο υγιής τάξη πραγμάτων στον καλλιτεχνικό χώρο.
Θέλω να είμαι αισιόδοξη, αν και δεν είμαι πάντα αισιόδοξη. Πολλές φορές βλέπω τα πράγματα έτσι λίγο μαύρα, αλλά θέλω να μπολιαστώ με μια νότα αισιοδοξίας.
Πολλές φορές έχω δει τα πράγματα απαισιόδοξα και δεν έχει βγάλει κάπου. Δεν έχει βγει σε κέρδος, είτε για τον εαυτό μου, είτε για τη δουλειά μου, είτε για τη ζωή μου.
Οπότε κάνω λίγο, και με το ζόρι …ενέσεις αισιοδοξίας για να πάω παρακάτω.
Πολλές φορές και με φίλους που το συζητώ, έχουμε περάσει πολλές γκρίζες περιόδους, γκρίζες περιοχές και σκοτεινές. Όμως αισθάνομαι πως με αυτό που έγινε στο θέατρο γύρισε λίγο η στρόφιγγα και έγινα περισσότερο αισιόδοξη.

***

 

Και τώρα ας πάμε σε αυτά τα «ΠΕΡΙΜΕΝΩ». Ανυπομονώ να ανοίξουν και πάλι με ασφάλεια τα θέατρα. Να επιτραπεί να λειτουργήσουν και τον χειμώνα ώστε να παίξουμε τον τελευταίο κύκλο της «Μήδειας», σε σκηνοθεσία Δημήτρη Γεωργαλά στο ιστορικό ξενοδοχείο «Μπάγκειον» στην Ομόνοια. Περιμένω να ολοκληρωθεί ο κύκλος αυτός που ξεκίνησε με τόση λατρεία προς το έργο και την παράσταση και με πολύ συγκίνηση. Ήταν μεγάλη η συγκίνηση μας για την αγάπη που έδειξε ο κόσμος.
Ελπίζω και εύχομαι για όλους τους καλλιτέχνες, σε όλους τους τομείς, μουσικούς, χορευτές, ηθοποιούς, να έχουμε μια πίστη στον εαυτό μας. Να την δυναμώσουμε και έτσι λίγο να κρατήσει ο ένας το χέρι του άλλου. Να είμαστε λίγο πιο «στο μαζί» παρά στο ο καθένας μόνος του…