ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΟ

Πεθάνανε νωρίς.

Τους έμαθα νύχτες πολλές
ξυπνούσαν ένας ένας
στου πατέρα τα θαύματα·
κάποτε τους μυρίζω στον αέρα
-βαρύ άλιωτο κόκκινο.

Εδώ κανείς δεν άλλαξε τους φράχτες
μια χλόη τους κυκλώνει
αλλού πυκνή αλλού ατάιστη.
Σημαδιακές παλάμες όλ’ αυτά
με τον καιρό μπορείς
και τις διαβάζεις.

Φωτογραφίζεις από μνήμης
τους απόντες

*

ΔΙΚΟΠΗ ΜΕΡΑ

Πώς μπαμπακιάσαν τα μαλλιά
της μάνας μου…
Φέγγουν στο κόκκινο
της μέρας με τυφλώνουν.

Τρέχει ο μικρός μου γιος
τρέχει γελώντας
τρέμοντας τρέχω
“Ο φράχτης στάζει κόκκινο”

κι όπως της γδέρνω
το λαιμό και με σκεπάζει
χάνομαι μες στο μαύρο
των μαλλιών της.

Πάσχα 1981

*

ΣΠΑΝΙΟ ΓΡΑΜΜΑΤΟΣΗΜΟ

Αλλιώς φυσάει κάποτε.

Σήραγγες δια-
σχίζουν το γκρίζο
κομματιάζουν την πέτρα
κι ένα πουλί χαρούμενο
με φέρνει πίσω.

Όλα στη σκόνη τους
κι οι νύχτες αλαφρές.
Δεν βγαίνουνε στο δρόμο
οι σκοτωμένοι
αστράφτουν σαν καπούλια
οι πλαγιές.

Αλλού ταξιδεύω τότε.
Δεν έχει κόκκινο εκεί
δεν έχει γκρίζο.

*Από τη συλλογή «Ορεινό καταφύγιο» (εκδ. Κείμενα 1983) που περιλαμβάνεται στον συλλογικό τόμο “Βραχνός προφήτης – Ποιήματα και Κριτικά κείμενα 1981-1987”, εκδ. Μελάνι, 2018.

Ο Χρήστος Μπράβος (1948-1987) γεννήθηκε στη Δεσκάτη Γρεβενών, αλλά από τα δεκαοχτώ του χρόνια έζησε στην Αθήνα. Σπούδασε μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο Πατρών και εργάστηκε στο Υπουργείο Οικονομικών. Ανήκει στη γενιά του 1970, αλλά κυκλοφόρησε όψιμα την πρώτη του ποιητική συλλογή Ορεινό καταφύγιο, μόλις το 1983. Δύο χρόνια αργότερα εξέδωσε μια δεύτερη, Με των αλόγων τα φαντάσματα, κι ένα μονόφυλλο το 1986 με το ποίημα Σονέτο του σκοτεινού θανάτου, το οποίο γράφεται με αφορμή τα πενήντα χρόνια από το θάνατο του Λόρκα. Δημοσίευσε άρθρα, χρονογραφήματα και κείμενα κριτικής. Ο ποιητής ασθένησε σοβαρά και πέθανε στα 39 του χρόνια, στις 20 Απριλίου 1987, δεύτερη μέρα του Πάσχα. Ύστερα από το θάνατό του, το 1996, εκδίδεται η συλλογή Μετά τα μυθικά, με εικόνες του Χρόνη Μπότσογλου, πρόλογο του Μιχάλη Γκανά και επιμέλεια-επίμετρο του Μισέλ Φάις. Η συλλογή, στην οποία εμπεριέχεται και το μονόφυλλο του 1986, μοιράζεται σε δύο ενότητες: Ξύλινα τείχη και Μετά τα μυθικά, με πέντε και επτά ποιήματα αντίστοιχα. Τα πρώτα, χρονολογημένα, γράφονται ανάμεσα στις 28-3-1982 και 23-6-1983 (ένα στις 9-4-1985), ενώ τα δεύτερα είναι αχρονολόγητα αλλά πάντως γραμμένα μετά τις δύο δημοσιευμένες συλλογές του.