28.2 C
Athens
Πέμπτη 23 Μαΐου 2024

«Tres», ξέφρενη κωμωδία για τη φιλία και μια νέου τύπου οικογένεια από την SQUARE

Tης Ειρήνης Αϊβαλιώτου

To “Tres” από 9 Φεβρουαρίου 2017 μεταφέρεται στο θέατρο “Άλμα”.

Πρωταγωνιστούν οι Ιωάννα Σταυροπούλου, Δάφνη Μανούσου, Γεωργία Σιακαβάρα.
Φιλική συμμετοχή ο Αντώνης Βλοντάκης.

Τι είναι μια οικογένεια; Και πάνω απ’ όλα, και το πιο σημαντικό: Ποιος αποφασίζει τι είναι μια οικογένεια; Πότε είναι μια οικογένεια παραδοσιακή και ποιος το καθορίζει; Η κοινωνία; Εμείς; Οι ανάγκες μας;
Στην ισπανική κωμωδία «Tres» του Juan Carlos Rubio, που παρακολουθήσαμε, σε σκηνοθεσία Γιάννη Λασπιά, στο θέατρο OLVIO, χαρτογραφείται μια εναλλακτική μορφή οικογένειας.
Τρεις καρδιακές φίλες από το σχολείο, που μόλις μπήκαν στα 40, η Ροθίο (Γεωργία Σιακαβάρα), η Νούρια (Ιωάννα Σταυροπούλου) και η Άντζελα (Δάφνη Μανούσου), βρίσκονται ύστερα από είκοσι τρία ολόκληρα χρόνια, σ’ ένα reunion με απρόβλεπτη εξέλιξη.

Μόνες και όχι τόσο ευτυχισμένες στην προσωπική τους ζωή, συνειδητοποιούν μέσα από την επανασύνδεσή τους πως οι φίλοι είναι η οικογένεια που εμείς επιλέγουμε.

Μεταξύ τους μοιράζονται στιγμές μοναδικές, επτασφράγιστα μυστικά και μεγαλόπνοα σχέδια. Χωρίς να ‘χουν χρόνο, ωστόσο, για άλλα δράματα στη ζωή τους, αποφασίζουν να πάρουν την τύχη στα χέρια τους, να ενώσουν τις δυνάμεις τους και να πραγματοποιήσουν τ’ όνειρό τους: Να γίνουν και οι τρεις μητέρες, πριν το πέρασμα του χρόνου τους χτυπήσει την πόρτα!
Επειδή όμως ο ιδανικός σύντροφος και πατέρας δεν έχει εμφανιστεί όλα αυτά τα χρόνια, αποφασίζουν να ξετρυπώσουν οι ίδιες τον τέλειο άντρα και να τον πείσουν να τους χαρίσει μερικά… σπερματοζωάρια!
Ο ιδανικός άντρας και τα χαρακτηριστικά που πρέπει, βέβαια, να διαθέτει είναι μια εντελώς υποκειμενική αντίληψη για κάθε γυναίκα. Ανάλογα με τα πρότυπα, τα βιώματα και τις εμπειρίες της κάθε γυναίκας, υπάρχουν και διαφορετικές απόψεις και αντιλήψεις για το ποιος πληροί τις προδιαγραφές του ιδανικού άντρα και πατέρα. Για το λόγο αυτό, η κάθε γυναίκα δίνει διαφορετική βαρύτητα στα στοιχεία του χαρακτήρα του κάθε άντρα. Εν τούτοις υπάρχουν και κάποια χαρακτηριστικά που δεν πρέπει να λείπουν από κάθε «ιδανικό άντρα». Η αναζήτηση ξεκινά και o τέλειος άντρας εντοπίζεται. Όμορφος, ψηλός, μελαχρινός, έξυπνος και με χιούμορ ο Κάρλος (Λευτέρης Δημηρόπουλος) έχει τον ιδανικό γενετικό συνδυασμό. Το μόνο που μένει είναι να μπορέσουν να τον πείσουν να τους δώσει τα σπερματοζωάριά του, χωρίς περαιτέρω δεσμεύσεις, ώστε να μείνουν έγκυες και οι τρεις και να μεγαλώσουν τα παιδιά οι τρεις τους σαν αδερφάκια! Κι αυτό επιτυγχάνεται με το αζημίωτο.

Η οικογένεια στην εποχή μας αλλάζει μορφή. Ο άνδρας – κολόνα του σπιτιού έχει γκρεμιστεί. Η γυναίκα είναι ανεξάρτητη οικονομικά. Οι άνθρωποι συμβιώνουν ελεύθερα. Παντρεύονται δύσκολα και σε μεγαλύτερη ηλικία. Χωρίζουν εύκολα. Ξαναπαντρεύονται και συνάπτουν νέες σχέσεις ελεύθερες ή θεσμοθετημένες. Οι μικτές οικογένειες αναδεικνύονται σε κυρίαρχη μορφή διεθνώς. Εκείνο που έχει σημασία όμως είναι η οικογένεια να παρέχει ασφάλεια, συναισθηματική στήριξη, επικοινωνία, αλληλεγγύη και συντροφικότητα.
Η εποχή που οι άνθρωποι ταυτίζονταν με τους χαρακτήρες και καθηλώνονταν από την καθημερινότητα της οικογένειας Ίνγκαλς στο «Μικρό σπίτι στο λιβάδι» έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Μια νέα μορφή οικογένειας αναδύεται. Τρεις μητέρες γεμάτες αυτοπεποίθηση, τρία χαριτωμένα μωρά διαφορετικού χρώματος, ένας πατέρας παρών – απών.

Πολλά ερωτήματα αναπτύσσονται στη σκηνή που διασχίζουν τον τέταρτο τοίχο και απευθύνονται απευθείας στον θεατή. Ο σκηνοθέτης Γιάννης Λασπιάς δείχνει τη μαεστρία του κινώντας τους ηθοποιούς στη σκηνή με τρόπο που προκαλούν ασταμάτητο γέλιο. Αποδεικνύοντας επίσης, απόλυτα επιτυχημένα, πως η κωμωδία μπορεί να αντανακλά την υπαρξιακή αγωνία της σύγχρονης γυναίκας.
Σε μια εποχή κρίσης το θέατρο πρέπει να καλύπτει περισσότερο από ποτέ μία από τις αποστολές του. Να διασκεδάσει το κοινό και να σκορπίσει το γέλιο σε εκατοντάδες θεατές, που ταλανίζονται από προβλήματα. Μέσα από την ευθυμία που δημιουργούν οι σπαρταριστές σκηνές και τα ευτράπελα του «Tres», βρίσκουμε πολλά από τα υλικά που θα μπορούσαν να χτίσουν ένα χαριτωμένο σχόλιο πάνω στη σύμπνοια και τη δύναμη της αλληλεγγύης μιας παρέας γυναικών απέναντι στο τέρας της μοναξιάς και του αδιεξόδου. Αυτό συνιστά τη σημαντικότητα, τη διαχρονικότητα και εν τέλει την επιτυχία του έργου. Όταν η κοινωνία δεν μπορεί να εξασφαλίσει το χαμόγελο των μελών της, το ρόλο αυτό επωμίζεται το θέατρο.
Με αφετηρία το θέμα των σχέσεων και της μητρότητας, το «Tres» του Juan Carlos Rubio επιλέγει να μην ακολουθήσει το δρόμο της μιζέριας και της κατήφειας αλλά εκείνον του χιούμορ και της αισιοδοξίας.
Αν και στην πραγματικότητα μια τέτοια επιλογή πιθανόν να φαντάζει κάπως ιδιόρρυθμη προς το παρόν, στη σκηνή που τα ροζ παραμύθια και χωράνε και επιτρέπονται και επιβάλλονται, η θετικότητα αυτή κάνει θαύματα.

Μου άρεσε η αντιστροφή στο τέλος της παράστασης. Γελάσαμε πολύ. Ο ρυθμός ήταν πολύ γρήγορος και αυτό πάντα είναι ένα καλό σημάδι. Και αυτό που είδα από το κάθισμά μου είναι ότι η κωμωδία αυτή άρεσε εξίσου σε άνδρες και γυναίκες.
Το βραβευμένο έργο, που ανεβαίνει για πρώτη φορά στην Ελλάδα, από τη square theatre company, έχει μεταφραστεί πολύ εύστοχα από τον γνωστό μεταφραστή Δημήτρη Ψαρρά.

Συντελεστές

Οι ηθοποιοί ήταν και οι τέσσερις εξαιρετικοί. Οι Ιωάννα Σταυροπούλου, Δάφνη Μανούσου, Γεωργία Σιακαβάρα υποδύονται τρεις γυναίκες που αμφισβητούν το συμβατικό οικογενειακό μοντέλο, τρεις γυναίκες που τολμούν. Η Γεωργία Σιακαβάρα είναι μια σταρ της τηλεόρασης, πετυχημένη και σίγουρη -υποτίθεται- για τον εαυτό της. Συνθέτει ένα χαρακτήρα με χιούμορ και θεατρινισμούς. Η Δάφνη Μανούσου υποδύεται μια χήρα και αθώα κοπέλα, που ξεκινά ως ντροπαλή και συνεσταλμένη και καταλήγει σε έναν ξέφρενο και θρασύ χαρακτήρα, που καταναλώνει ανενδοίαστα αλκοόλ και όχι μόνο. Τέλος, η Ιωάννα Σταυροπούλου ερμηνεύει μια γυναίκα που προκαλεί, αντισυμβατική, δραστήρια και ευθύτατη η οποία όμως υποφέρει από διαταραχές που συνδέονται με την παχυσαρκία. Ακόμα ο Λευτέρης Δημηρόπουλος είναι ο ιδανικός ηθοποιός για το ρόλο του ιδανικού άνδρα με κρυφά συναισθήματα και δεύτερες σκέψεις.
Όλοι αλληλεπιδρούν αρμονικά, σε διαλόγους και μονολόγους, και δείχνουν ότι είναι σπουδαίοι ηθοποιοί.
Το έργο δεν αποσκοπεί να επιλύσει παλιά προβλήματα ούτε να ορίσει νέα. Αφουγκράζεται τα σύγχρονα ζητήματα και τα θέτει επί τάπητος ή μάλλον επί σκηνής.
Αν είστε σε διάθεση για «ιστορίες τρέλας» χωρίς προβληματισμούς και κυρίως αν δε φοβάστε μήπως ταυτιστείτε με την κωμικοτραγική κατάσταση των ηρώων, τότε αυτή η παράσταση είναι για σας.
Ο σχεδιασμός των φωτισμών είναι της απαράμιλλης κυρίας Κατερίνας Μαραγκουδάκη, τα ευφυούς σύλληψης κοστούμια της ταλαντούχας Βασιλικής Σύρμα και η επιτυχημένη επιμέλεια κίνησης της Όλγας Σπυράκη. Καλόγουστα και μοντέρνα τα σκηνικά της Αιμιλίας Κακουριώτη. Άψογη στους ρυθμούς της και με φαντασία η σκηνοθεσία του Γιάννη Λασπιά.
Μια μεταφορά της επιθυμίας των γυναικών για ελευθερία, αυτονομία και δημιουργικότητα. Μια κωμωδία – γιορτή της ζωής, για τη φιλία και την οικογένεια, όχι κατ’ ανάγκη με τους παραδοσιακούς όρους.

* Ο Juan Carlos Rubio βρίσκεται μέσα στον κατάλογο με τους δέκα πιο πολυανεβασμένους συγγραφείς του διεθνούς σύγχρονου θεάτρου στις ισπανικές σκηνές, σύμφωνα με τo Ισπανικό Δίκτυο Θεάτρων (Red Española de Teatros)
Το Tres ανέβηκε για πρώτη φορά στο Σαντιάγο της Χιλής στις 21 Μαρτίου του 2005, κι από τότε έχει διαγράψει μια λαμπρή πορεία: έχει μεταφραστεί σε επτά γλώσσες (αγγλικά, γαλλικά, ιταλικά, βασκικά, πολωνικά, πορτογαλικά και ελληνικά) κι έχει παρασταθεί, εκτός από την Ισπανία, στο Πουέρτο Ρίκο, τις ΗΠΑ, την Κόστα Ρίκα, τη Βενεζουέλα, την Αργεντινή και την Ιταλία.
Αυτή την εποχή, το “Tres” παίζεται στην Ισπανία και την Αργεντινή, ενώ για τη σεζόν 2016-2017, έχουν προγραμματιστεί παραγωγές του έργου, εκτός από την Ελλάδα, στη Βραζιλία, την Κολομβία και τη Δομινικανή Δημοκρατία.
Φέτος παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα από τη Square Theatre Company σε σκηνοθεσία Γιάννη Λασπιά.

* Tο φθινόπωρο του 2008 ήταν η πρώτη φορά που τα μέλη της SQUARE Γιάννης Λασπιάς, Ιωάννα Σταυροπούλου, Δάφνη Μανούσου και Αργύρης Θανάσουλας, συναντήθηκαν στη σκηνή, στην παράσταση «Βερολίνο 1989, Ιστορίες μιας πόλης» του Δημήτρη Γκενεράλη, σε σκηνοθεσία Άρη Τρουπάκη, στο Απλό Θέατρο, Νέα Σκηνή. Η δεύτερη συνεργασία τους έγινε τον Χειμώνα του 2010 στην παράσταση «1984» του Τζωρτζ Όργουελ, σε σκηνοθεσία και μουσική Αλέξανδρου Βούλγαρη (The Boy), που παίχτηκε στο BIOS.

Οι παραστάσεις αυτές ήταν διασκευές μυθιστορημάτων και δημιουργήθηκαν μέσα από μια σειρά αυτοσχεδιασμών. Το «Βερολίνο 1989, ιστορίες μιας πόλης» ήταν βασισμένο σε αληθινές ιστορίες του Ανατολικού Βερολίνου λίγο πριν από την πτώση του τείχους, δραματοποιημένες από τον Δημήτρη Γκενεράλη και το «1984» ήταν βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Τζωρτζ Όργουελ και δραματοποιημένο από τον Αλέξανδρο Βούλγαρη.
Το χειμώνα του 2011 η SQUARE έκανε την πρώτη της παραγωγή ανεβάζοντας για πρώτη φορά στην Ελλάδα τη μαύρη κωμωδία του Νεοζηλανδού βραβευμένου συγγραφέα Thomas Sainsbury LUV, που παίχτηκε στο Screening Room του Nixon, σε σκηνοθεσία Αντώνη Σπίνουλα.
Έκτοτε η square theatre company, έχει παρουσιάσει παραστάσεις όπως το «Καμίλ Κλοντέλ-Mudness» του Γιάννη Λασπιά, «Ο Θεός της Σφαγής» της Γιασμίνα Ρεζά, το Fit To Kill του Βίκτορ Καν, το Closer του Πάτρικ Μάρμπερ κ.α.
Περισσότερα στο http://www.squaretheatrecompany.com/

* O Χουάν Κάρλος Ρούμπιο γεννήθηκε στην Κόρντοβα της Ισπανίας το 1967. Σπούδασε Θέατρο στη Βασιλική Ακαδημία Θεάτρου και Χορού της Μαδρίτης (1984-1987). Ο ίδιος δηλώνει πως είναι πρώτα απ’ όλα ηθοποιός και έχει συμμετάσχει σε πολλές παραστάσεις. Παράλληλα, ασχολείται εδώ και 20 χρόνια με τη θεατρική γραφή και τη συγγραφή σεναρίων για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση, έχοντας σημειώσει μεγάλες επιτυχίες.
Έχει γράψει πάνω από 13 θεατρικά έργα, ενώ έχει υπογράψει και τη θεατρική διασκευή άλλων τριών. Ταυτόχρονα, έχει σκηνοθετήσει με μεγάλη επιτυχία έργα που έχει γράψει ο ίδιος, καθώς και έργα άλλων δραματουργών.
Στην Ελλάδα, έχουν ανέβει τα έργα του Αριζόνα (στη Θεσσαλονίκη το 2009 από την Ομάδα Ούγκα Κλάρα σε μετάφραση Μαρίας Χατζηεμμανουήλ και σκηνοθεσία Δημήτρη Σακατζή) και Οι πληγές του ανέμου (στην Αθήνα, στο Θέατρο «Συνεργείο», σε μετάφραση Μαρίας Χατζηεμμανουήλ και σκηνοθεσία Δημήτρη Φοινίτση). Επίσης, έχουν παρουσιαστεί με τη μορφή θεατρικού αναλογίου τα έργα του Το δάσος της ζωής (παιδικό έργο το οποίο έχει γράψει από κοινού με τον Ιγνάθιο ντελ Μοράλ. Παρουσιάστηκε τον Οκτώβριο του 2010, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Λατινοαμερικανικής Λογοτεχνίας ΛΕΑ, σε μετάφραση Δημήτρη Ψαρρά και σκηνοθετική επιμέλεια Γεωργίας Μαυραγάνη) και το Απόψε δεν είμαι για κανέναν (παρουσιάστηκε τον Μάρτιο του 2013, στο πλαίσιο του 2ου Ιβηροαμερικανικού Φεστιβάλ Θεατρικών Αναλογίων, σε μετάφραση Μαρίας Χατζηεμμανουήλ και σκηνοθεσία Βαρβάρας Δούκα). Τέλος, κυκλοφορεί το έργο του Αριζόνα από τις Εκδόσεις «Λαγουδέρα», σε μετάφραση Μαρίας Χατζηεμμανουήλ.
Για το θεατρικό του έργο, έχει διακριθεί, μεταξύ άλλων, με τα εξής βραβεία: Βραβείο «Ciudad de Alcorcón» το 1998 για το έργο του Απόψε δεν είμαι για κανέναν· Βραβείο SGAE το 2005 για το έργο Καπνός· Βραβείο “Lope de Vega” το 2013 για το έργο “Ο Σαίξπηρ δεν ήταν ποτέ εδώ”.
Επίσης, το 2009 ήταν υποψήφιος για βραβείο Γκόγια στην κατηγορία «Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου» για το σενάριο της ταινίας Retorno a Onsala (Επιστροφή στην Ονσάλα).
Για περισσότερες πληροφορίες, μπορείτε να επισκεφθείτε την ιστοσελίδα του στο διαδίκτυο http://www.juancarlosrubio.com/, η οποία διατίθεται στα ισπανικά, τα γαλλικά και τα αγγλικά.

Πληροφορίες για το θέατρο “Άλμα”

Διάρκεια: 80’ χωρίς διάλειμμα.
Ημέρες και Ώρες παραστάσεων
(από 9/2): Πέμπτη, Παρασκευή και Σάββατο 21.00
Τιμές Εισιτηρίων: Κανονικό: 15 ευρώ,
Μειωμένα: 12 ευρώ (Φοιτητικό, ΑΜΕΑ, πολύτεκνοι, άνω των 65), 10 ευρώ (Ανέργων)
Διάθεση εισιτηρίων
Online: www.theatrikesskines.gr, www.tickethour.com
Tηλεφωνικά μέσω Tickethour 210-8938250
Ταμείο Θεάτρου ΑΛΜΑ (17.00-21.30 εκτός Δευτέρας): Αγίου Κωνσταντίνου και Ακομινάτου 15 -17, Αθήνα
Δίκτυο Καταστημάτων ΓΕΡΜΑΝΟΣ
Για ομαδικές κρατήσεις ισχύουν ειδικές τιμές. Επικοινωνία στο 2103638264 και στο ταμείο του θεάτρου.
Στο φουαγιέ του θεάτρου ΑΛΜΑ φιλοξενείται έκθεση έργων της ζωγράφου Σοφίας Καλογεροπούλου
http://www.theatrikesskines.gr/portfolio_page/tres/
www.squaretheatrecompany.com
https://www.facebook.com/TRES-1212053205481135/

Ταυτότητα παράστασης

Κείμενο: Χουάν Κάρλος Ρούμπιο
Μετάφραση: Δημήτρης Ψαρράς
Σκηνοθεσία: Γιάννης Λασπιάς
Παίζουν: Ιωάννα Σταυροπούλου, Δάφνη Μανούσου, Λευτέρης Δημηρόπουλος, Γεωργία Σιακαβάρα.
Σκηνογραφία: Αιμιλία Κακουριώτη
Σχεδιασμός φωτισμού: Κατερίνα Μαραγκουδάκη
Κοστούμια: Βασιλική Σύρμα
Επιμέλεια κίνησης: Όλγα Σπυράκη
Βοηθός σκηνοθέτη: Πάνος Κούγιας
Μουσική επιμέλεια: Γιάννης Λασπιάς
Φωτογράφιση παράστασης: Γιώργος Μαρινάκης
Προβολή – επικοινωνία: Γκέλλυ Σαρηγιάννη

Πληροφορίες

Διάρκεια 80′ χωρίς διάλειμμα.
OLVIO theater
Ιερά Οδός 67 & Φαλαισίας 7, Βοτανικός, 118 55
Τηλ.: (+30) 210 3414118

Σχετικά άρθρα

Κυνηγήστε μας

6,398ΥποστηρικτέςΚάντε Like
1,713ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
713ΑκόλουθοιΑκολουθήστε


Τελευταία άρθρα

- Advertisement -