Μια ενδιαφέρουσα πτυχή του έργου του Ιβάν Αϊβαζόφσκι «Το Κύμα» (1889) είναι ότι το ζωγράφισε εξ ολοκλήρου από τη μνήμη και τη φαντασία του, αντί για άμεση παρατήρηση. Παρά την σχεδόν φωτογραφική λεπτομέρεια του σχεδόν διαφανούς, ορμητικού νερού, ο Αϊβαζόφσκι σπάνια ζωγράφιζε μπροστά στη θάλασσα. Αντίθετα, περνούσε ώρες περπατώντας κατά μήκος της ακτής, απορροφώντας το φως, την κίνηση και τα σχήματα των κυμάτων, και μετά αποσυρόταν στο εργαστήριό του για να ζωγραφίσει.
«Το Κύμα» του Ιβάν Αϊβαζόφσκι φιλοτεχνήθηκε εξ ολοκλήρου από τη μνήμη και τη φαντασία του
