Το “Φαινόμενο Ρασομόν” θα ξαναδούμε ανανεωμένο από τα μέσα Οκτωβρίου στο θέατρο Radar.
Το έργο της Αναστασίας Παπαστάθη εμπνευσμένο από διηγήματα του Ριονοσουκέ Ακουτάγκαβα και από αρχαίους μύθους “περί αληθείας” επιχειρεί να θέσει ερωτήματα που αφορούν στη σχετικότητα της αλήθειας και στη διαφορετική οπτική που έχουν οι άνθρωποι για το ίδιο γεγονός.
Λίγα λόγια για το έργο
Βρισκόμαστε στην εποχή του μεσαίωνα στη δύση.
Μετά τη δίκη για τον φόνο ενός άνδρα, ένας Μοναχός, μια Περουκιέρισσα κι ένας Ξυλοκόπος, για να προστατευτούν από την καταιγίδα που ξεσπάει, βρίσκουν καταφύγιο στα ερείπια της πύλης Ρασομόν.
Τα τρία αυτά πρόσωπα, συζητούν για το γεγονός που τάραξε την πόλη.
Πριν από τρεις μέρες, στο δάσος, ένας Άντρας δολοφονήθηκε και η Γυναίκα του βιάστηκε. Ως ύποπτος, συλλαμβάνεται και οδηγείται στο δικαστήριο ένας Ληστής. Η Γυναίκα καλείται να καταθέσει, το ίδιο και ο Μοναχός που είδε το ζευγάρι να μπαίνει στο δάσος, αλλά και ο Ξυλοκόπος, που όπως ισχυρίζεται ήταν ο πρώτος που βρήκε τον νεκρό. Ακόμα και την εκδοχή του Άντρα μαθαίνουμε μέσω της Περουκιέρισσας, που τον συνάντησε τυχαία αιμόφυρτο στο δάσος, λίγο πριν πεθάνει.
Μάρτυρες και κατηγορούμενοι, για το ίδιο γεγονός, αφηγούνται μια διαφορετική ιστορία, η οποία ζωντανεύει μπροστά στα μάτια του θεατή και του επιτρέπει να δώσει τις δικές του απαντήσεις.
Σημείωμα Σκηνοθέτη
Το “Φαινόμενο Ρασομόν” αφορά στη σχετικότητα της αλήθειας. Είναι ένα εγχείρημα μέσα από το οποίο θέλησα ερευνήσω τη λειτουργία του ανθρώπου σε σχέση με την αλήθεια και στη συνέχεια να το μοιραστώ με τους θεατές.
Με αφορμή τον φόνο ενός άντρα, μάρτυρες και κατηγορούμενοι καταθέτουν για το ίδιο γεγονός μια διαφορετική ιστορία. Από το σημείο αυτό ξεκινούν τα ερωτήματα. Για ποιο λόγο, και κάτω από ποιες συνθήκες οι άνθρωποι, για κάτι τόσο συγκεκριμένο έχουν εντελώς διαφορετική οπτική; Με την προϋπόθεση ότι ο κάθε ένας καταθέτει την δική του αλήθεια, ποιοι παράγοντες επηρεάζουν στη διαμόρφωση αυτής της αλήθειας;
Ο χαρακτήρας, το πνευματικό επίπεδο, τα κίνητρα του κάθε ανθρώπου, ακόμα και η στιγμή στην οποία βρίσκεται, φαίνεται να είναι σημαντικές παράμετροι στη διαμόρφωση της αλήθειας του κάθε ενός.
Όπως και να έχει διακρίνουμε μια απόσταση ανάμεσα στο πραγματικό, σ’ αυτό που υπάρχει και σε αυτό που νομίζουν τα πρόσωπα του έργου ότι υπάρχει.
Είναι προφανές, ότι το υποκειμενικό στοιχείο επικρατεί του αντικειμενικού.
Ταυτόχρονα όμως τίθεται το ερώτημα: Υπάρχει αντικειμενική αλήθεια; Και αν ναι ποιος την ορίζει;
Το έργο εκτυλίσσεται στη δύση την εποχή του μεσαίωνα, μια εποχή των ακραίων αντιθέσεων, όπου τα πάντα μπορούν να συμβούν.
Η επιλογή μιας τόσο μακρινής εποχής για να τεθεί ένα τόσο σύγχρονο θέμα, όπως είναι η σχετικότητα της αλήθειας, πηγάζει από την πεποίθηση ότι η απόσταση μας επιτρέπει να παρατηρούμε με καθαρότητα, να παραμένουμε ανοιχτοί, να μη νιώθουμε απειλή και τότε αυτό που είναι μακριά, έρχεται κοντά μας, χωρίς να μας φοβίζει, αντίθετα μας δημιουργεί κίνητρο για ενδοσκόπηση και επαναπροσδιορισμό. – Αναστασία Παπαστάθη
Ο Ριονοσουκέ Ακουτάγκαβα και ο όρος “Φαινόμενο Ρασομόν”
Ο Ριονοσουκέ Ακουτάγκαβα υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της ιαπωνικής λογοτεχνίας. Γεννήθηκε το 1892 και αυτοκτόνησε σε ηλικία 35 ετών.
Στοχαστής με σπάνιο πνεύμα, γνήσιος διανοητής αρνήθηκε κάθε συμβατικότητα. Πολλά από τα θέματά του, άντλησε από μεσαιωνικές ιστορίες της πατρίδας του τις οποίες ξαναέγραψε με σύγχρονη ψυχολογία και μοντέρνα δομή. Μετέφρασε την κλασική αγγλική και γαλλική λογοτεχνία και έγραψε ένα σημαντικό αριθμό ποιημάτων. Έγινε ευρύτερα γνωστός μετά το 1950 όταν ο Ακίρα Κουροσάβα γύρισε την ταινία “Ρασομόν”, το σενάριο της οποίας ήταν βασισμένο σε μια συλλογή διηγημάτων του με τίτλο “Ρασομόν”
Το 1952 η ταινία συμμετείχε στις Κάνες και κέρδισε το μεγάλο βραβείο.
Η επιτυχία της ξεπέρασε τα σύνορα της Ευρώπης και έφτασε μέχρι την Αμερική. Πολλά χρόνια μετά, το θέμα της παραμένει επίκαιρο.
Ο ανεξιχνίαστος φόνος ενός άντρα στη μεσαιωνική Ιαπωνία των σαμουράι και οι διαφορετικές καταθέσεις των μαρτύρων εξακολουθεί να απασχολεί τη σκέψη των διανοητών, αλλά και να έλκει το ενδιαφέρον των σινεφίλ.
Έτσι επικράτησε ο όρος “Φαινόμενο Ρασομόν” κυρίως στη νομική επιστήμη αλλά και στην ψυχολογία.
Στη νομική για παράδειγμα ο ανωτέρω όρος, αντιπροσωπεύει την περίπτωση, που για το ίδιο γεγονός υπάρχουν διαφορετικές καταθέσεις μαρτύρων.
Συντελεστές
KEIMENO/ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ/ ΦΩΤΙΣΜΟΙ: Αναστασία Παπαστάθη
ΣΚΗΝΙΚΑ – ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ: Κυριακή Πανούτσου
ΜΟΥΣΙΚΗ-ΗΧΟΙ: Πάνος Φορτούνας
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΚΙΝΗΣΗΣ: Αντώνης Κουτρουμπής
Ερμηνεύουν με σειρά εμφάνισης οι ηθοποιοί:
ΜΟΝΑΧΟΣ: Αναστασία Παπαστάθη
ΞΥΛΟΚΟΠΟΣ: Νίκος Μπουσδούκος
ΠΕΡΟΥΚΙΕΡΙΣΣΑ: Μαρία Σκούντζου
ΛΗΣΤΗΣ: Δημήτρης Τσολάκης
ΑΝΔΡΑΣ: Γιώργος Λαμπριανός
ΓΥΝΑΙΚΑ: Άλκηστις Βούλγαρη
Πληροφορίες
Διάρκεια παράστασης: 75 λεπτά χωρίς διάλειμμα
ΘΕΑΤΡΟ RADAR
Πλατεία Αγίου Ιωάννη και Πυθέου 93, Αθήνα
Τ.Κ. 11744 στάση μετρό Άγιος Ιωάννης
Τηλ.: 210 9769294
“Φαινόμενο Ρασομόν”
της Αναστασίας Παπαστάθη
2ος Χρόνος
- Επαναλαμβάνεται από τα μέσα Οκτωβρίου κάθε Σάββατο στις 9 μ.μ. και Κυριακή στις 7 μ.μ.
