30 C
Athens
Σάββατο 20 Ιουλίου 2024

«4+2», χρώμα, φως και ιταλική ζωντάνια στην αίθουσα τέχνης “Τεχνοχώρος”

Με κοινή αναφορά έναν τόπο –την Ιταλία– και κοινό παρονομαστή το χρώμα και τις εκφάνσεις του, 6 καλλιτέχνες, 4 Ιταλοί και 2 Έλληνες που συνδέονται καλλιτεχνικά –και όχι μόνο– με την Ιταλία, συνυπάρχουν, στην αίθουσα τέχνης Τεχνοχώρος, σε μία έκθεση γεμάτη χρώμα και ζωντάνια, συνθέτοντας έναν κόσμο, στις παρυφές του εξπρεσιονισμού.
Οι Μάγδα Αστέρη, Αριστομένης Κατσούλας, Giovanni Albino, Pasquale Guastamacchia, Edoardo Iaccheo και Antonio Laurelli μέσα από τα ζωγραφικά και γλυπτικά έργα τους, συμβαδίζουν αρμονικά, εξετάζοντας τις δυνατότητες του χρώματος και αναζητώντας διαρκώς τη μορφή σε μία αέναη πορεία αοριστίας και σε ένα αναγνωριστικό ταξίδι του περιβάλλοντος χώρου.

Τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν την Παρασκευή 14 Οκτωβρίου 2016 και η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι τις 5 Νοεμβρίου 2016.

* «4+2» | ομαδική έκθεση ζωγραφικής – γλυπτικής | Παρασκευή 14 Οκτωβρίου και ώρα 20:00-23:00

Η αίθουσα τέχνης “Τεχνοχώρος” παρουσιάζει την εικαστική έκθεση ζωγραφικής και γλυπτικής «4+2», που εγκαινιάζεται την Παρασκευή 14 Οκτωβρίου στις 20:00 και θα διαρκέσει μέχρι και το Σάββατο 5 Νοεμβρίου.

Τέσσερις Ιταλοί καλλιτέχνες, οι Giovanni Albino, Pasquale Guastamacchia, Edoardo Iaccheo και Antonio Laurelli καθώς και δύο Έλληνες που έχουν μία σταθερή και στενή σχέση με τη γείτονα χώρα και τα εικαστικά δρώμενα σε αυτήν, η Μάγδα Αστέρη και ο Αριστομένης Κατσούλας, μας παρουσιάζουν μία έκθεση ζωντανή και γεμάτη ενέργεια, που αποκαλύπτει τον εσωτερικό κόσμο των δημιουργών και δίνει χρώμα στον περιβάλλοντα χώρο των επισκεπτών.
Έργα αινιγματικά και συνειρμικά, που ρέουν αέναα στον χώρο και τον χρόνο, διατηρώντας σαφή απόσταση από την παραστατική ζωγραφική και σε μία διαρκή αναζήτηση της μορφής, έρχονται να ανα – συντεθούν μπροστά στο θεατή και να ενταχθούν στις βαθύτερες σκέψεις του. Κάθε καλλιτέχνης χειρίζεται το χρώμα και τη μορφή με τον δικό του προσωπικό τρόπο, σκιαγραφώντας την πραγματικότητα, όπως την εκλαμβάνει ο ίδιος.

Η Μάγδα Αστέρη, θεωρώντας ότι «κάθε πίνακας είναι μια νέα χώρα», αντιλαμβάνεται ως το πιο σημαντικό κομμάτι στη δημιουργία ενός έργου την «εκφραστική ζωντάνια, το φως», ενώ το αντικείμενο αποτελεί για εκείνη «μόνο το πρόσχημα». Πιστεύει ότι «ο καλλιτέχνης αισθάνεται μέσω των χρωμάτων και των σχημάτων» και «αφήνεται να εμποτιστεί από τη γοητεία τους και τις δυνατότητές τους» ενώ ο λογοτέχνης Ρόης Παπαγγέλου σημειώνει ότι πρόκειται για «μια μορφή τέχνης που εδράζεται σε μια ρέουσα εντύπωση, η οποία ακυρώνει οποιαδήποτε διερώτηση για το τι ακριβώς υποτίθεται ότι είναι και οδηγεί το μάτι σε μια διαδρομή συσχετισμών – πέρα από τα μέσα με τα οποία πραγματώνεται».

Ο Αριστομένης Κατσούλας, όπως λέει η ιστορικός τέχνης Lidia Pizzo, φιλοτεχνεί «έργα, που με γραφικότητα, αναδεικνύουν ένα διηγηματικό υλικό το οποίο παίρνει τα ερεθίσματα από σύνθετες έρευνες που έγιναν από τα ακούσματα της αντήχησης και του μυστηρίου των πραγμάτων πάνω στο προσωπικό γίγνεσθαι, εξιστορημένες πάντα σε μία γλώσσα που βρίσκει τις ρίζες της σε έναν εξπρεσιονισμό ξανα-επισκέψιμο με πρωτότυπο και υποβλητικό τρόπο».

Τα γλυπτά του Giovanni Albino, σύμφωνα με την διευθύντρια του Ιταλικού Ινστιτούτου στη Σόφια, Anna Amendolagine, είναι «φιγούρες που διακλαδώνονται στο χώρο και ζωντανεύουν μορφές αέρινες. Ακουμπισμένες σε μια βάση μαρμάρινη ή ξύλινη, οι ξύλινες φιγούρες του Αλμπίνο μιλούν και διηγούνται ιστορίες και προσωπικότητες που φυλακίστηκαν εκείνη τη στιγμή για πάντα, σ’ εκείνο το αιώνια παρόν που ουσιαστικά μας παρουσιάζει η τέχνη».

O Pasquale Guastamacchia, σύμφωνα με τον κριτικό τέχνης, Marco di Capua, «κινείται μέσα από φανταστικές ζώνες οι οποίες, ωστόσο, είναι απογυμνωμένες από σύμβολα, αλληγορίες, πεπρωμένο. Η επιμονή στις οριζόντιες γραμμές, στις καμπύλες της γης – τοπία θεωρούμενα ως η αυγή της γης – μοιάζει διαχρονική και στοιχειώδης. Συντεταγμένα μοτίβα καθηλωμένα στο μεταίχμιο του χάους και της τάξης».

Ο Edoardo Iaccheo, όπως λέει ο ιστορικός τέχνης Generoso Vella, «κινείται στον καμβά σχεδόν 50 χρόνια, με βαθιά γνώση του χρώματος και με θέματα πού αφορούν την ύπαρξη, την πολιτική συμμετοχή, τον πόνο, την απελπισία, το ευάλωτο του ανθρώπου. Η τέχνη του είναι διάλογος με τη συνείδηση και την εσωτερικότητα».

Τέλος, η ζωγραφική του Antonio Laurelli σύμφωνα με τον εικαστικό καλλιτέχνη και κριτικό τέχνης, Achille Pace, «προέρχεται από την ιστορία και την παράδοση τού ουμανισμού και του διαφωτισμού, σίγουρα επηρεασμένη από τη μηχανή, όπως έκαναν οι φουτουριστές, χωρίς ωστόσο τη ρομαντική τους ηχώ. Ένα μπόλιασμα με τη μηχανή το οποίο προκάλεσε ωστόσο μια ανησυχητική αλλοίωση του αντικειμένου. Μια κρίση της παραδοσιακής κουλτούρας, την οποία προκαλεί η απόσταση ανάμεσα στην αίσθηση και στη σκέψη».

* Η έκθεση πραγματοποιείται υπό την αιγίδα του Ιταλικού Μορφωτικού Ινστιτούτου Αθηνών.

* Τη βραδιά των εγκαινίων θα συνοδέψουν τα εξαιρετικά κρασιά του οινοποιείου Panagiotopoulos Wines.

* Η Μάγδα Αστέρη γεννήθηκε στον Βόλο το 1950. Πήρε πτυχίο ζωγραφικής από την Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας το 1997, με καθηγητές τους Δ. Κοκκινίδη και Δ. Μυταρά, ενώ έκανε δύο χρόνια χαρακτική με τον καθηγητή Ν. Παπαδάκη. Έχει πραγματοποιήσει 10 ατομικές εκθέσεις σε Αθήνα, Βόλο, Λάρισα, Μολφέττα, Ποτέντζα, Μπάρι και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές σε Αθήνα, Βόλο, Μιλάνο, Νέα Υόρκη, Μπάρι, Φλωρεντία, Βενετία, Σποτόρνο, Μολφέττα, Αβελλίνο, Μαρατέα, Δαμασκό και Συρακούσες. Έχει λάβει μέρος σε συμπόσια ζωγραφικής στην Ιταλία και την Πολωνία. Έργα της βρίσκονται σε ιδιωτικές και δημόσιες συλλογές σε Ελλάδα, Ιταλία και Αγγλία. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.

* Ο Αριστομένης Κατσούλας γεννήθηκε το 1955 στον Πύργο Τριφυλίας Μεσσηνίας όπου και έζησε έως το 1968, οπότε και μετακόμισε στην Αθήνα. Το 1972 γράφτηκε στο εργαστήριο Τέχνης Ε. ΒΑΚΑΛΟ. Αποφοίτησε το 1976 οπότε και έφυγε για την Ιταλία όπου γράφτηκε στην Aκαδημία Καλών Τεχνών της Perugia (ACCADEMIA DI BELLE ARTI PIETRO VANUCCI) στα τμήματα ζωγραφικής, χαρακτικής και φωτογραφίας, ενώ παρακολούθησε για δύο χρόνια και το τμήμα γλυπτικής. Από το 1979 ζωγραφίζει και κατασκευάζει συμμετέχοντας σε εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Έχει φιλοτεχνήσει τα εξώφυλλα δίσκων και CDs Ελλήνων καλλιτεχνών και έχει εικονογραφήσει πολλές ποιητικές συλλογές. Από το 1986 μέχρι και τη συνταξιοδότησή του υπηρέτησε ως καθηγητής στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Έργα του υπάρχουν σε δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

* Ο Giovanni Albino γεννήθηκε στο Φερρατσάνο της Ιταλίας. Σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο “La Sapienza” της Ρώμης. Η πρώτη επαφή του με την Ελλάδα έγινε το 1972. Γοητευμένος από τις ομορφιές της αποφάσισε τη μόνιμη διαμονή του πλέον σε αυτή τη χώρα. Τα τελευταία 20 χρόνια ασχολείται με τη γλυπτική και τη ζωγραφική. Η δεκατετράχρονη παραμονή του στη Ζαγορά Πηλίου τον ενέπνευσε να ασχοληθεί με τη ζωγραφική και την ξυλογλυπτική ενώ ευνόησε το έργο του στην ξυλογλυπτική από άποψη ευκολότερης εύρεσης υλικού. Λόγω του ιδιαίτερου ενδιαφέροντος που τρέφει για τη φύση και το περιβάλλον, έχει οργανώσει και συμμετάσχει σε σχετικές εκθέσεις την περίοδο 2014-2015 με θέμα «Ανακύκλωση στην τέχνη», οι οποίες πραγματοποιήθηκαν στην Ρώμη, τον Βόλο και τη Λάρισα. Είναι μέλος του Συλλόγου Καλλιτεχνών Κεντρικής Ελλάδας.

* Ο Pasquale Guastamacchia γεννήθηκε στο Τερλίτσι (Μπάρι) και είναι ζωγράφος και γλύπτης. Αποφοίτησε το 1973 από την Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Ρώμης με καθηγητή τον Venanzo Crocetti. Έχει συμμετάσχει και κερδίσει σε εθνικούς και κρατικούς διαγωνισμούς για έργα ζωγραφικής και γλυπτικής στις πόλεις Λέτσε, Βιτέρμπο, Φρυσινόνε, Βελλέτρι (Λάτσιο). Έχει φιλοτεχνήσει έργα για οργανισμούς και προτομές επιφανών πολιτών σε μπρούντζο. Έργα του έχουν εκτεθεί σε Ιταλία, Ελλάδα, Τόκιο και Νέα Υόρκη. Ζει και εργάζεται στο Τερλίτσι (Μπάρι).

* Ο Edoardo Iaccheo είναι ζωγράφος, χαράκτης και κεραμίστας. Για πολλά χρόνια δίδασκε στο Καλλιτεχνικό Λύκειο – Ακαδημία της Βενετίας και στο Ινστιτούτο Τέχνης «Ν. Nanni» της Βερόνας και του Αβελλίνο, όπου ζει και εργάζεται. Ασχολήθηκε με τη σκηνογραφία και συνεργάστηκε την περίοδο 1972-1982 με τον σκηνοθέτη Ezio Maria Caserta. Το 1974, το εργαστήριο – θέατρό τους προσκλήθηκε στην Μπιενάλε της Βενετίας. Το 1983 δέχτηκε πρόσκληση να εκθέσει έργα του στο Τόκιο, στο πλαίσιο της δράσης «Τέχνη 1983» από το Ευρωπαϊκό Κέντρο Κουλτούρας. Έχει παρουσιάσει τη δουλειά του σε πολλές ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ιταλία, την Ελλάδα και την Πολωνία.

* O Antonio Laurelli γεννήθηκε στην Ινσέρνια το 1943. Εργάστηκε ως καθηγητής στο Καλλιτεχνικό Λύκειο στο Μπάρι. Έχει κάνει πολλές εκθέσεις σε Ιταλία, Γαλλία, Ελλάδα και Αμερική. Έχει λάβει πολλά βραβεία στην Ιταλία, μεταξύ των οποίων τα βραβεία “Carlo Levi”, “Noci D’ Oro”, “Concorso Nazionale 1996” και το 1ο διεθνές βραβείο “Federico II”. Ζει και εργάζεται στο Μπάρι.

* Αίθουσα τέχνης Τεχνοχώρος

Λεμπέση 4 & Μακρυγιάννη, Αθήνα | metro Ακρόπολη
Τηλέφωνο 211 182 38 18
www.technohoros.org

[email protected]

Σχετικά άρθρα

Κυνηγήστε μας

6,398ΥποστηρικτέςΚάντε Like
1,713ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
713ΑκόλουθοιΑκολουθήστε


Τελευταία άρθρα

- Advertisement -