Με στίχους από ένα ποίημα που αποδίδεται στον Οδυσσέα Ελύτη επέλεξε ο εκπρόσωπος του υπουργείου Υγείας, Σωτήρης Τσιόδρας, να μας αποχαιρετήσει κατά τη διάρκεια της σημερινής τελευταίας ενημέρωσης για την εξέλιξη του κορονοϊού στη χώρα μας το τελευταίο εικοσιτετράωρο.
Στην απλότητα κρύβεται η ευτυχία
Μπορώ να γίνω ευτυχισμένος με τα πιο απλά πράγματα
και με τα πιο μικρά…
Και με τα καθημερινότερα των καθημερινών.
Μου φτάνει που οι εβδομάδες έχουν Κυριακές.
Μου φτάνει που τα χρόνια φυλάνε Χριστούγεννα για το τέλος τους.
Που οι χειμώνες έχουν πέτρινα, χιονισμένα σπίτια.
Που ξέρω ν’ ανακαλύπτω τα κρυμμένα πετροράδικα στις κρυψώνες τους.
Μου φτάνει που μ’ αγαπάνε τέσσερις άνθρωποι.
Πολύ…
Μου φτάνει που αγαπάω τέσσερις ανθρώπους.
Πολύ…
Που ξοδεύω τις ανάσες μου μόνο γι’ αυτούς.
Που δεν φοβάμαι να θυμάμαι.
Που δε με νοιάζει να με θυμούνται.
Που μπορώ και κλαίω ακόμα.
Και που τραγουδάω… μερικές φορές…
Που υπάρχουν μουσικές που με συναρπάζουν.
Και ευωδιές που με γοητεύουν…
***
Το ποίημα προφανώς δεν είναι του Ελύτη.
Δεν το βρίσκουμε σε καμία από τις ποιητικές συλλογές του.
Πώς ξεκίνησε;
Μερικές ιστοσελίδες δημοσίευσαν το παραπάνω, δίχως να επικαλεστούν κάποια άλλη ιστοσελίδα ως πηγή.
Αν κάνετε μια αναζήτηση στην google θα διαπιστώσετε ότι δεν υπάρχουν αποτελέσματα πριν από τις 18/11/2009.
Κι αυτό γιατί τότε ακριβώς δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το -πολύ όμορφο πάντως- κείμενο από τον blogger “βιολιστής στη στέγη” με τίτλο “Παράθυρα χωρίς θέα”.
