Το Διοικητικό Συμβούλιο του Σωματείου Εργαζομένων Εθνικού Θεάτρου (Σ.Ε.Ε.Θ.) εξέδωσε την ανακοίνωση που ακολουθεί για το νομοσχέδιο του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού περί Θεατρικής εκπαίδευσης.
***
«Οι εργαζόμενοι του Εθνικού Θεάτρου εκφράζουμε την έντονη ανησυχία και τον βαθύ προβληματισμό μας για τις προβλέψεις του υπό ψήφιση νομοσχεδίου του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, που οδηγούν ουσιαστικά στην κατάργηση της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου, ενός θεσμού με ιστορία ενός αιώνα και καθοριστική συμβολή στη συγκρότηση της θεατρικής παιδείας της χώρας.
Η κατάργηση της Σχολής δεν αποτελεί απλώς μία διοικητική αναδιάρθρωση αλλά θεσμική αποκοπή της εκπαιδευτικής λειτουργίας από τον ιστορικό κορμό του Εθνικού Θεάτρου.
Ως εργαζόμενοι στηρίζουμε διαχρονικά την ανάγκη αναβάθμισης των καλλιτεχνικών σπουδών.
Όμως η αναβάθμιση δεν μπορεί να σημαίνει κατάργηση ιστορικών δημόσιων θεσμών και αποσύνδεση της εκπαίδευσης από τους ίδιους τους καλλιτεχνικούς οργανισμούς που τη δημιούργησαν.
Ιδιαίτερα σοβαρό προβληματισμό προκαλεί το γεγονός ότι το νομοσχέδιο προβλέπει τη δημιουργία νέου εκπαιδευτικού φορέα που φέρει την ονομασία «Εθνικό Θέατρο», χωρίς να προβλέπει ρητά κάποια οργανική σχέση με τον υφιστάμενο δημόσιο οργανισμό. Η επιλογή αυτή δημιουργεί όρους θεσμικής σύγχυσης και υπονομεύει την ενιαία φυσιογνωμία του Εθνικού Θεάτρου ως οργανισμού καλλιτεχνικής παραγωγής και εκπαίδευσης.
Το Εθνικό Θέατρο δεν είναι μόνο σκηνές και παραστάσεις.
Είναι ένας ζωντανός οργανισμός μετάδοσης γνώσης, παιδείας, εμπειρίας και καλλιτεχνικής συνέχειας από γενιά σε γενιά.
Η απομάκρυνση της Δραματικής Σχολής από τον οργανισμό:
•διακόπτει την ιστορική εκπαιδευτική συνέχεια ενός αιώνα,
•αποδυναμώνει τη σύνδεση της εκπαίδευσης με τη ζωντανή σκηνική πράξη,
•ακυρώνει συσσωρευμένη τεχνογνωσία δεκαετιών σε όλα τα επίπεδα σκηνικής πράξης
•υποβαθμίζει τον ρόλο του ίδιου του Εθνικού Θεάτρου ως δημόσιου πυλώνα καλλιτεχνικής εκπαίδευσης.
Ταυτόχρονα, η δημιουργία νέου φορέα με χρήση του ονόματος «Εθνικό Θέατρο», χωρίς οργανική ένταξη στον υφιστάμενο οργανισμό, δημιουργεί εύλογα ερωτήματα:
•Πώς συνδέεται το Εθνικό Θέατρο με τον σχεδιασμό της θεατρικής εκπαίδευσης;
•Με ποια θεσμική συνέχεια;
•Με ποια ευθύνη απέναντι στην ιστορία του οργανισμού;
•Και με ποια εγγύηση ποιότητας για τις επόμενες γενιές καλλιτεχνών;
Η επιλογή αυτή εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους με βασικότερο την απομάκρυνση της καλλιτεχνικής εκπαίδευσης από το φυσικό της περιβάλλον: τη σκηνή.
Καλούμε το Υπουργείο Πολιτισμού και το Υπουργείο Παιδείας:
•να προβλέψουν την επί της ουσίας οργανική σχέση της νέας δομής με το Εθνικό Θέατρο,
•να αξιοποιήσουν την εμπειρία και την τεχνογνωσία του οργανισμού,
•να μην προχωρήσουν σε ρυθμίσεις που αποδυναμώνουν τον δημόσιο χαρακτήρα της θεατρικής εκπαίδευσης.
•να διασφαλίσουν τη δυνατότητα στο Εθνικό Θέατρο να συνεχίσει να παρέχει υψηλού επιπέδου ανώτερες σπουδές στη θεατρική τέχνη
Ως εργαζόμενοι που συνδεόμαστε όχι μόνο επαγγελματικά αλλά και ουσιαστικά με τον πυρήνα της θεατρικής πράξης και της καλλιτεχνικής εκπαίδευσης δεν μπορούμε να παρακολουθήσουμε σιωπηλά μια εξέλιξη που αλλοιώνει τη φυσιογνωμία του οργανισμού και ακυρώνει έναν αιώνα εκπαιδευτικής προσφοράς.
Η ιστορία του Εθνικού Θεάτρου δεν μπορεί να τεθεί εκτός σχεδιασμού και η θεατρική εκπαίδευση δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς το ίδιο το Εθνικό Θέατρο».
