Αν την απλότητα δεν είχες, πως σ’ εσένα
θα συνέβαινε ό,τι τώρα φωτίζει τη νύχτα;
Ο Θεός, δες, που πάνω από νεφέλες οργιζόταν,
μαλακώνει κ’ έρχεται, μέσα σου, στον κόσμο.
Τον φαντάστηκες τάχα πιο μεγάλον;
Μέγεθος τί ‘ναι; Δύναμη, μέσα απ’ όλα τα μέτρα,
που, ξεπερνώντας τα, την ίσια της ακλουθά κλήρα.
Δρόμο παρόμοιο δεν έχει ουδέ κι’ αστέρι.
Βλέπεις;
Οι βασιλιάδες τούτοι είναι μεγάλοι
και σου φέρνουνε προς στα γόνατά σου θησαυρούς που μεγίστους τούς θεωρούσαν,
κ’ εσύ εκπλήσσεσαι, ίσως, μπρος σε σωρό τέτοιον-:
μα μια ματιά, μες στου μανδύα σου τις πτυχώσεις
ρίξε, όπου, Εκείνος, τα ξεπέρασε όλα κιόλας:
το κεχριμπάρι, που μακρυά το ταξιδεύουν, κάθε χρυσαφικό και κάθε μύρο
που φευγαλέο την αίσθησην υγραίνει:
γρήγορη συντομία τα ΄πλασεν όλα τούτα
και, στο τέλος, κανείς το μετανοιώνει.
Αλλά (θα δεις): Αυτός, νιώθει ευφροσύνη.
- Πίνακας: Peter Paul Rubens (1577-1640)
