Cat Is Art

Made in Africa ή πώς η μόδα της Αφρικής είναι πιο κοντά μας απ’ όσο πιστεύουμε

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

 

Επιμέλεια κειμένου: Ειρήνη Αϊβαλιώτου / catisart.gr

Κατοικούν δίπλα μας, κυκλοφορούν ανάμεσά μας κι εμείς ανάμεσά τους. Μοιραζόμαστε την ίδια αντιφατική πόλη, την Αθήνα. Συνήθως όμως τους αγνοούμε. Ούτε καν αντιλαμβανόμαστε ότι είναι περισσότερο διαφορετικοί μεταξύ τους απ’ όσο πιστεύουμε. Μας φέρνουν τα προϊόντα τους, μας πλησιάζουν με την τέχνη τους και δειλά δειλά αρχίζουν να μας μυούν στη μόδα τους, που αξίζει να τη μάθουμε. Τη μόδα των Αφρικανών συμπολιτών μας τη διέπει η φαντασία, η γενναιοδωρία και η πρωτοτυπία.

 

 

Η αφρικανική τέχνη

Τα πρώτα έργα αφρικανικής τέχνης που έφθασαν στην Ευρώπη από την Αφρική αντιμετωπίστηκαν ως «αξιοπερίεργα» δημιουργήματα πρωτόγονων πλασμάτων. Στις αρχές του 20ού αιώνα, οι Ευρωπαίοι καλλιτέχνες άρχισαν να εκδηλώνουν το ενδιαφέρον τους προς την αφρικανική τέχνη σχεδόν αποκλειστικά από αισθητική άποψη χωρίς να εμβαθύνουν στο τι νόημα είχαν οι εκφάνσεις της, ποια ήταν η σημασία και η λειτουργικότητά της.

Ο Henri Matisse καταρχάς και άλλοι εκπρόσωποι του Φοβισμού εν συνεχεία παρασύρθηκαν από τη χρήση των χρωμάτων, που όμως δεν είναι το σημαντικότερο στοιχείο στην αφρικανική τέχνη. Τα μουσεία αρχίζουν να φέρνουν την αφρικανική τέχνη σε επαφή με το ευρύ κοινό.

Μια έκθεση που έγινε το 1906 στο Λονδίνο συνάρπασε το ζωγράφο André Derain. Ο Modigliani έστρεψε το ενδιαφέρον του στις ανθρώπινες μορφές μέσα από τις μάσκες των Baoulé, των Ibo και των Fang, αντλώντας σημαντική επιρροή από αυτές. Ο Georges Braque παραδέχεται τους νέους ορίζοντες που του άνοιξαν οι αφρικανικές μάσκες.

Η αφρικανική τέχνη ανακάλυψε πρώτη, πριν από τους Ευρωπαίους, την αφηρημένη τέχνη. Ο Picasso υπήρξε ο πρώτος που κατάφερε να εκμεταλλευτεί τον συγκινησιακό χαρακτήρα της αφρικανικής τέχνης. Έδωσε στην ανθρώπινη μορφή περισσότερο γεωμετρικά χαρακτηριστικά, με την ίδια αίσθηση αφαίρεσης αλλά και δύναμης που εισπράττει κανείς από τα αγάλματα και τις αφρικανικές μάσκες.

Ο Αφρικανός καλλιτέχνης όμως δεν αντιλαμβάνεται το έργο του ως καλλιτεχνική δημιουργία. Η τέχνη δεν αποτελεί γι’ αυτόν ανάγκη ατομικής έκφρασης. Το έργο του δεν αποτελεί προσωπική του αντίληψη για τον κόσμο που τον περιβάλλει, αλλά έκφραση της αντίληψης της κοινότητας που δεν του αφήνει ιδιαίτερα περιθώρια για αυτοσχεδιασμό και εκδήλωση της φαντασίας του. Παρά ταύτα χρησιμοποιούμε τον όρο «τέχνη» δεδομένου ότι το σύνολο της λαϊκής αυτής δημιουργίας εκφράζει τα πολιτισμικά χαρακτηριστικά των ανθρώπων που ζουν στην ήπειρο αυτή.

 

 

Τελετουργικά αντικείμενα

Η επιρροή που άσκησε το Ισλάμ, ο Χριστιανισμός ή η παγκοσμιοποίηση, ώθησε πολλούς από τους Αφρικανούς να πωλούν τα αντικείμενα που οι πρόγονοί τους χρησιμοποιούσαν ως τελετουργικά. Πολλά παλαιά αντικείμενα έχουν βρεθεί στην Ευρώπη ήδη από τα τέλη του 19ου αιώνα. Παρόλα αυτά είναι λάθος να πιστεύουμε ότι στην Αφρική δεν υπάρχουν παλαιά αντικείμενα. Πολλά μάλιστα από αυτά χρησιμοποιούνται ακόμα σε τελετουργίες. Όμως είναι πολύ δύσκολο να είναι σίγουρος κάποιος για την παλαιότητα των αντικειμένων. Απαιτείται χρόνια γνώσης και εμπειρίας, καθώς υπάρχει πλήθος επιτήδειων που εμφανίζουν πλαστά αντικείμενα ως αυθεντικά και αρχαία. Στις δυτικές αγορές συχνά οι τιμές αγγίζουν δυσθεώρητα ύψη καθώς η βιομηχανία της νόθευσης είναι ιδιαίτερα εξελιγμένη.

 

 

Η κουλτούρα της ένδυσης

Τα ίχνη της Αφρικής βρίσκονται σε όλη την Αθήνα. Τα πιο ανεπαίσθητα δεν τα εντοπίζεις με την πρώτη ματιά, είναι όμως εκεί, έτοιμα να πουν τις ιστορίες τους σε αυτούς που θέλουν να τις ακούσουν.

Μπορεί επομένως η αφρικανική κουλτούρα ρουχισμού και μόδας να μένει αφανής ή να παρερμηνεύεται, ιδιαιτέρως όταν μια νέα γενιά Αφρικανών σχεδιαστών μόδας παρουσιάζει εξαιρετικά δείγματα δουλειάς και θέτει νέα δεδομένα στη βιομηχανία σε παγκόσμιο επίπεδο;

 

 

Οι πρωταρχικές ρίζες

Γεγονός είναι ότι πρόκειται για μια δύσκολη διαδικασία να αναζητήσεις τις πρωταρχικές ρίζες της αφρικανικής μόδας, μιας και πηγαίνουν 75.000 χρόνια πίσω στον χρόνο. Όσο δύσκολο και εάν είναι όμως, η αρχαϊκή τέχνη μάς δίνει στοιχεία σχετικά με τα υφάσματα και τις τεχνικές που χρησιμοποιούνταν.

Η αιγυπτιακή τέχνη αποκαλύπτει ότι η ύφανση λινού ξεκινάει από το 5000 π.Χ., με ιερογλυφικά από το 3000 π.Χ. να παρουσιάζουν εικόνες αργαλειών. Επιπλέον, πυραμίδες, γλυπτά και άλλα ιερογλυφικά παρουσιάζουν τους Αιγύπτιους ντυμένους, με τους γείτονες τους στον Νότο, τους Noυβίους, να έχουν ακμαία βιομηχανία υφασμάτων. Αυτό γίνεται εμφανές από διάφορες πυραμίδες στην Meroë και εικόνες από την αιγυπτιακή βασίλισσα Amanishakheto και τον Φαραώ Piye. Αργότερα, και καθώς νέοι πολιτισμοί αναπτύχθηκαν σε όλο το εύρος της Αφρικής, το βαμβάκι έγινε ένα από τα βασικά υλικά που χρησιμοποιούσαν στην ένδυσή τους.

Μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες υφασμάτων στον κόσμο, η ολλανδική VLISCO εγκαθιδρύθηκε στην Αφρική και συγκεκριμένα στο Τόγκο από το 1846. Κάποια χρόνια πριν, το BBC παρουσίασε μία ιστορία για το πώς η αφρικανική μόδα ­­έχει γίνει ολλανδική, με τους New York Times να ισχυρίζονται ότι τα αφρικανικά υφάσματα είναι εξ ολοκλήρου ολλανδικά.

Αντιθέτως και αρκετά πριν από την VLISCO, η Αφρική είχε μία πλούσια βιομηχανία υφασμάτων με ρούχα φτιαγμένα από υφασμένο βαμβάκι και χρυσές κλωστές από το 1300 μ.Χ. αλλά κι ακόμη νωρίτερα, όπως επιβεβαιώνεται από τον παραδοσιακό ρουχισμό Kanembu που υπολογίζεται περίπου στα 800 μ.X.

Η Μαύρη Ήπειρος, κυρίως η Υποσαχάρια Αφρική, φημίζεται για τα υφάσματά της. Τα αφρικανικά υφάσματα (παρεό, μαντίλια, κορδέλες) είναι πολύχρωμα, παραδοσιακά και συγχρόνως τόσο στυλάτα.

Το θέμα της αφρικανικής μόδας είναι αναντίρρητα η ταυτότητα, η προέλευση και η υπερηφάνεια στις ρίζες της. Στη μόδα, όλα είναι ένα μήνυμα – η ιστορία και οι αξίες της Αφρικής είναι η υπογραφή της.

 

 

Το νόημα των χρωμάτων

Τα χρώματα, τα σχέδια, έχουν βαθύ νόημα. Για κάθε Αφρικανό, λένε μια ιστορία. Το κόκκινο συμβολίζει το αίμα. Το μαύρο συμβολίζει φυσικά το σκοτάδι και το κίτρινο, την ευτυχία. Αυτή είναι στην πραγματικότητα η υπογραφή της Αφρικής. Τα ρούχα είναι φυσιογνωμία, είναι προσωπικότητα, είναι αυτοπεποίθηση: με αυτή την εξίσωση οι γυναίκες σε ολόκληρη την Αφρική παίρνουν δύναμη για να επιβιώσουν. Η ένδυσή τους τις κάνει να πιστεύουν στην επιβολή τους, στον πλούτο και την ομορφιά του εαυτού τους.

Στην Υποσαχάρια Αφρική (Μαύρη Αφρική), το loincloth, η ζωντάνια του και τα λαμπερά χρώματά του είναι μέρος της καθημερινής ζωής. Η ποικιλία των σχεδίων και η λαμπρότητα των χρωμάτων, οι τεχνικές εκτύπωσης και βαφής έχουν καταστήσει την κλωστοϋφαντουργική τέχνη πλούσια σε έννοιες.

Η κλωστοϋφαντουργική κουλτούρα είναι αυθεντική αφρικανική και εκδηλώνεται πολύ πριν από την άφιξη των ξένων.

 

 

Η ήπειρος

Η Αφρική είναι η δεύτερη σε έκταση ήπειρος μετά την Ασία. Λέγεται ότι ήταν η πρώτη περιοχή στην οποία έζησε ο άνθρωπος.

* Διαθέτει τη μεγαλύτερη ποικιλομορφία εδάφους, με εναλλαγές στο κλίμα ανά περιοχή, και τη μεγαλύτερη σε ποικιλία και πιο σπάνια είδη, χλωρίδα και πανίδα.

* Ένας μέσος Αφρικανός πρέπει να διανύει κάθε μέρα απόσταση περίπου 7 χιλιομέτρων για να βρει πόσιμο νερό. Όταν βρει το κατάλληλο έδαφος θα σκάψει, θα αντλήσει το νερό σε κουβάδες, θα επιστρέψει στον οικισμό του, θα το βράσει και θα το πιει. Αν δεν του φτάσει θα πρέπει να ξανακάνει την ίδια απόσταση πριν βραδιάσει. Σε περιόδους ξηρασίας τα πράγματα γίνονται πολύ πιο δύσκολα.

* Ένα γεύμα την ημέρα θεωρείται ένας ικανοποιητικός μέσος όρος πρόσληψης τροφής. Σε κάποια χωριά ένα γεύμα την ημέρα θεωρείται ακόμα πολυτέλεια.

* Στον αφρικανικό πολιτισμό η επαφή με τη γη είναι ιδιαίτερα έντονη. Οι Αφρικανοί δεν προσπαθούν να αποποιηθούν τη γη, όπως συμβαίνει συνήθως στις δυτικές κοινωνίες, αλλά να ενωθούν με αυτή. Γι’ αυτό το λόγο στον αφρικανικό χορό η λεκάνη και το κάτω μέρος του σώματος «κοιτάει» προς τα κάτω και προσπαθεί να γειωθεί.

 

 

Η παράδοση

Η τέχνη της Υποσαχάριας Αφρικής έχει μακρά παράδοση, αν και είναι δύσκολο να αποδοθεί με ακρίβεια, επειδή πολλά έργα, φτιαγμένα από ξύλο και χώμα, δεν άφησαν ίχνη, ενώ και η αρχαιολογική έρευνα, που θα μπορούσε να εμπλουτίσει τις γνώσεις μας για την περιοχή, βρίσκεται ακόμα στα σπάργανα. Ωστόσο, ό,τι έχει διασωθεί -κυρίως έργα των τελευταίων 150 ετών, αν και κάποια χρονολογούνται χιλιετίες πριν- αποτελούν σημαντικές μαρτυρίες μιας σπουδαίας και πολυσχιδούς καλλιτεχνικής παράδοσης, η οποία ανάγεται σε ευρείες ιστορικές – γεωγραφικές περιοχές και σε εθνικές ή φυλετικές ομάδες.

Για να γίνει πλήρως αντιληπτή η σημασία αυτών των έργων, είναι απαραίτητος ο συσχετισμός τους με τον τρόπο ζωής, την κοινωνική οργάνωση και τις θρησκευτικές πεποιθήσεις που τα γέννησαν. Αν και μπορεί να ποικίλλουν κατά τόπους, ορισμένα στοιχεία επαναλαμβάνονται και είναι κοινά σε όλες τις εικαστικές παραδόσεις της Αφρικής.

 

 

Αγάλματα και μάσκες

Τα αγάλματα συχνά αναπαριστούν προγόνους ή θεότητες, στους οποίους προσφέρονται θυσίες προκειμένου να διατηρηθεί ο δεσμός με τον άλλο κόσμο, μεταξύ ανθρώπων και θεών, μεταξύ ζωντανών και νεκρών. Οι μάσκες, που συναντά κανείς στα χωριά και που προέρχονται από υλικά παρμένα από τα δάση ή που εκτίθενται στις τελετές μύησης, εγγυώνται την κοινωνική ευταξία με την προάσπιση των αξιών της κοινότητας και την τιμωρία των παραβατών. Η γονιμότητα των γυναικών και των χωραφιών είναι ένα τυπικό καλλιτεχνικό θέμα.

 

 

Μέσο έκφρασης

Σε κοινωνίες χωρίς γραφή η τέχνη αποτελούσε μέσο έκφρασης, παρέχοντας ένα οπτικό μέσο για την απρόσκοπτη μετάδοση των παραδόσεων. Αν και συχνά δίνεται μεγάλη προσοχή στο σχήμα των αντικειμένων, αυτά σχεδόν ποτέ δεν φτιάχνονται μόνο για ευχαρίστηση. Αυτά τα έργα δεν αποτελούν έκφραση της ελεύθερης καλλιτεχνικής φαντασίας και δεν προορίζονται για την προσωπική ευχαρίστηση ενός συλλέκτη. Φιλοδοξούν να συμβάλουν στην αρμονία του κόσμου, στην ευημερία της κοινότητας και στη διατήρηση της ζωής.

 

 

Η αισθητική

Οπωσδήποτε η αισθητική είναι υποκειμενικό στοιχείο και η αντίληψη για το ωραίο είναι στοιχείο σχετικό που διαφέρει τόσο από άτομο σε άτομο όσο και από κοινωνία σε κοινωνία. Αυτό που είναι σίγουρο όμως είναι ότι ένα άτομο που διάκειται ευνοϊκά απέναντι στο «άλλο», που έχει ευαισθησίες και καλλιέργεια, θα προσελκυστεί από το «αφηρημένο» στοιχείο της αφρικανικής τέχνης. Τα αντικείμενα, τα οποία μπορεί να προσελκύσουν τους ανθρώπους που αναζητούν το διαφορετικό δεν είναι απαραίτητο να ανήκουν σε πλούσιες συλλογές ή μουσεία, ούτε να είναι σπάνια κομμάτια μυθικής αξίας. Μπορεί απλά να είναι όμορφα χρηστικά ή τελετουργικά κομμάτια, αντίγραφα που φτιάχνονται από ντόπιους Αφρικανούς χειροτέχνες και φέρνουν εμπρός στα μάτια μας μια ιδιαίτερα πλούσια πολιτιστική κληρονομιά, η οποία μαγνητίζει το μάτι και ενεργοποιεί τη φαντασία.

 

 

Πώς το Διαδίκτυο και τα αστέρια του θεάματος καθιερώνουν τη μόδα της Αφρικής

Beyoncé, Γκουέν Στέφανι, Θάντι Νιούτον. Τρία μόλις ονόματα από τα πολλά που δείχνουν προτίμηση σε σχεδιαστές μόδας από την Αφρική.

Όταν η Bey εθεάθη να φορά φούστα και τζάκετ από το νοτιοαφρικανικό brand Kisua, τα συγκεκριμένα κομμάτια εξαντλήθηκαν σε λίγες μέρες. Ο στυλίστας της βασίλισσας της R&B εντόπισε το brand στο Διαδίκτυο.

Σήμερα με το Ίντερνετ η ταχύτητα με την οποία μπορείς να έχεις πρόσβαση στις αγορές και να κάνεις γνωστό το brand σου είναι άνευ προηγουμένου στην ιστορία της μόδας, δήλωσε στο CNN ο ιδρυτής του οίκου Kisua, Σάμιουελ Μένσαχ.

 

 

Μέσω της πλατφόρμας ηλεκτρονικού εμπορίου που ξεκίνησε το 2013 πωλούνται τα ρούχα του οίκου και επιτυγχάνεται συνεργασία με άλλους σχεδιαστές για να δημιουργήσουν συλλογές για το brand. Η πλατφόρμα δημιουργήθηκε όταν ο Μένσαχ ταξίδευε σε όλη την ήπειρο ως οικονομολόγος.

“Πάντα είχα την απορία γιατί η αφρικανική μόδα ήταν τόσο απρόσιτη. Δεν μπορούσα να καταλάβω επειδή οι καταναλωτές, προφανώς, ήθελαν να δουν τα προϊόντα. Το ηλεκτρονικό εμπόριο φαινόταν η λογική λύση”, ανέφερε ο ιδρυτής του brand.

Αν οι εκτιμήσεις του Mckinsey’s Global Institute αποδειχθούν αληθινές, οι Αφρικανοί έως το 2025 θα αγοράζουν υπηρεσίες και αγαθά αξίας 75 δισ. δολαρίων λαμβάνοντας υπόψη την πρόσφατη οικονομική επιβράδυνση.

 

 

Στη Νιγηρία, τη μεγαλύτερη καταναλωτική αγορά της ηπείρου, τα έσοδα από το ηλεκτρονικό εμπόριο διπλασιάζονται κάθε χρόνο από το 2010.

Επιπλέον έρευνα της Ipsos Mori και της PayPal έδειξε ότι το 89% των χρηστών του Διαδικτύου στη Νιγηρία αγοράζουν προϊόντα ή από καταστήματα online ή σκοπεύουν να κάνουν διαδικτυακές αγορές στο μέλλον.

Μπορεί προς το παρόν, το 75% των κατοίκων της Αφρικής να είναι εκτός Διαδικτύου ωστόσο η πρόσβαση αυξάνεται μέσω κινητών τηλεφώνων και προβλέπεται ότι το 41% του πληθυσμού της Αφρικής έως το 2020 θα είναι online.

Πέρσι δημιουργήθηκε το site ηλεκτρονικού εμπορίου ONYCHEK με έδρα τη Νέα Υόρκη με πωλήσεις πολυτελών ειδών από την Αφρική σε πελάτες στις ΗΠΑ, στον Καναδά και στο Ηνωμένο Βασίλειο.

“Προσπαθούμε να κάνουμε τη μόδα made in Africa διαθέσιμη σε όλους”, ανέφερε ο ιδρυτής του Chekwas Okafor, 27 ετών.

“Οι Αφρο-Αμερικανοί είναι ενθουσιασμένοι που μπορούν και στηρίζουν brands της Αφρικής και υπάρχουν καταναλωτές που είναι ένθερμοι υποστηρικτές της ηθικής και βιώσιμης μόδας. Αυτή είναι η πελατειακή μας βάση”, πρόσθεσε.

 

 

Ηλεκτρονικό εμπόριο

Η Νιγηριανή Olatorera Oniru εγκατέλειψε στον τραπεζικό τομέα και δημιούργησε το site ηλεκτρονικού εμπορίου Dress Me Outlet, το οποίο εδρεύει στο Λάγος και πουλά το 95% των προϊόντων του στη Νιγηρία.

“Πέρσι διοργανώσαμε μία πολύ επιθετική εκστρατεία στη Νιγηρία. Προσφέραμε τα προϊόντα χωρίς έξοδα αποστολής και σε ανταγωνιστικές τιμές”, είπε. Εκείνο που πρέπει να γίνει, τονίζουν οι επιχειρηματίες που δραστηριοποιούνται στο ηλεκτρονικό εμπόριο, είναι να βελτιωθούν οι υποδομές, ώστε να περιορισθεί το κόστος μεταφοράς των προϊόντων.

 

 

“Vogue Africa”

“Η Αφρική ουδέποτε είχε την ευκαιρία να προβληθεί και τα υφάσματά της, τα υλικά της, τα σχέδιά της να παρουσιαστούν στην παγκόσμια πλατφόρμα. Αυτό δεν θα έπρεπε να είναι έτσι”, δήλωσε από την πλευρά της η Ναόμι Κάμπελ. “Πρέπει να υπάρχει ένα Vogue Africa” δήλωσε σε συνέντευξή της η star του modeling στο ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters.

Για τη Βρετανή ντίβα της μόδας το περιοδικό Vogue πρέπει να λανσάρει μια αφρικανική έκδοση σε ένδειξη αναγνώρισης της συμβολής της ηπείρου στην παγκόσμια βιομηχανία της μόδας που επικρίνεται για έλλειψη ποικιλομορφίας.

“Πρέπει να υπάρχει μια έκδοση Vogue Africa. Έχουμε μόνο το Vogue Arabia – και το Vogue Africa είναι η επόμενη έκδοση. Πρέπει να είναι”, δήλωσε η Κάμπελ, αναφερόμενη στην έκδοση του περιοδικού που απευθύνεται στο αναγνωστικό κοινό στη Μέση Ανατολή.

 

 

Οι τοπικές αγορές

Κένυα, Μαρόκο και Αιθιοπία μπλέκονται με τα υφάσματα και τη μόδα. Η Αουρόρα Τζέιμς δίνει «πνοή» στις χώρες της Αφρικής και «προκαλεί» τη βιομηχανία να κοιτάξει την Αφρική.

Από τη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή της εταιρείας παπουτσιών Brother Vellies, συνήθιζε να αφήνει τη Νέα Υόρκη και να ταξιδεύει να βρει υλικά. Είχε την ευκαιρία να έρθει σε επαφή με κοινότητες ιθαγενών, ιδιαίτερα στην κοιλάδα του ποταμού Όμο, όπου αναμείχθηκε με τη φυλή Μουρσί και Καρό.

«Είναι σημαντικό για μένα να επισκέπτομαι τις τοπικές αγορές, όταν ταξιδεύω. Σε πολλές περιπτώσεις βρίσκω ένα αντικείμενο, ένα σκαλιστό κόκαλο, για παράδειγμα, με το οποίο αντικαθιστώ ένα τυπικό υλικό στα παπούτσια μου», αναφέρει η Αουρόρα στους New York Times.

«Το να ταξιδέψω εκεί ήταν όνειρό μου για χρόνια», λέει και συνεχίζει: «Δεν ήταν καθόλου εύκολη υπόθεση, οι πτήσεις, μεν, είναι αρκετές, αλλά και πρέπει να οδηγήσεις για πολλές μέρες».

Όταν έφτασε εκεί, μαγεύτηκε από την πρωτόγνωρη γη και αισθάνθηκε πως κάτι παρόμοιο δεν είχε βιώσει στη ζωή της.

 

 

Γυναίκες ακλόνητες

«Μία από τις καλύτερες στιγμές του ταξιδιού ήταν η συνάντηση με γυναίκες από διάφορες φυλές. Υπάρχει ένας δεσμός που κάνει τις γυναίκες ακλόνητες. Μια έμφυτη κατανόηση που αντηχεί μέσα από την αιωνιότητα», αναφέρει η Αουρόρα.

Όπως λέει, επισκέπτεται χώρες της Αφρικής στις οποίες σχεδιάζει την παραγωγή παπουτσιών απασχολώντας ντόπιους τεχνίτες.

Για εκείνη δεν υπάρχει έμπνευση, χωρίς τη συμμετοχή ενός ανθρώπου που ξέρει πώς να το φτιάχνει και να το φοράει.

«Έχω απομακρυνθεί από την ιδέα να αντλώ έμπνευση από κάτι ή κάποιον και αυτός να μην εμπλέκεται στην αναπόφευκτη εμπορική πτυχή. Ιδιαίτερα όταν μιλάμε για προνομιούχους ανθρώπους», τονίζει.

«Αν εμπνευστώ ένα σανδάλι από την Κένυα, θα απασχολήσω κατοίκους από την κοινότητα», συμπληρώνει.

Μια συλλογή παπουτσιών της εταιρείας της βασίστηκε στους ανθρώπους των αφρικανικών φυλών, με την Αουρόρα να ελπίζει σε μια συνεργασία και για το μέλλον.

«Η ανάπτυξη στην Αφρική παίρνει πολύ, πολύ χρόνο, περισσότερο από ό,τι οι άνθρωποι συνειδητοποιούν. Αλλά ξέρετε, η ζωή είναι ταξίδι και όχι προορισμός», καταλήγει η σχεδιάστρια παπουτσιών.

 

 

Παραδοσιακό kanga της Κένυας

Το kanga (κάνγκα) είναι ένα παραδοσιακό τεμάχιο βαμβακερού υφάσματος. Πάνω του έχει μια στάμπα με μια όμορφη παροιμία στα Σουαχίλι, μία από τις επίσημες γλώσσες της Κένυας. Είναι κατάλληλο για πολλές χρήσεις: Μπορεί να γίνει ένα εντυπωσιακό παρεό, φούστα και να συνδυαστεί με λευκό πουκάμισο, μαντίλα, μέχρι ένα πρωτότυπο ριχτάρι ή τραπεζομάντιλο.

 

 

Παραδοσιακό kikoi της Κένυας

Το kikoi (κικόι) είναι 100% βαμβακερό ύφασμα με κρόσσια πλεγμένα στο χέρι που παραδοσιακά φοριέται σαν σαρόνγκ από τους άνδρες σε όλη την ακτή της Ανατολικής Αφρικής. Εκτός από θαυμάσιο παρεό, μπορεί να γίνει καταπληκτικό τραπεζομάντιλο, ριχτάρι ή ακόμα και μια ξεχωριστή εσάρπα.

 

 

Χειροποίητα αφρικανικά καλάθια

Κατασκευάζονται με τον παλιό πατροπαράδοτο τρόπο από τους κατοίκους μιας απομακρυσμένης και άγονης περιοχής της Κένυας, την Τουρκάνα. Στον τόπο αυτό περπάτησαν κάποιοι από τους πρώτους ανθρώπους στη Γη πριν από 1,5 εκατομμύριο χρόνια. Για το λόγο αυτό, η Τουρκάνα είναι γνωστή σαν “λίκνο της ανθρωπότητας”.

 

 

  • Πηγές πληροφοριών: wikipedia, peopleandideas.gr, Lifo, Internet, CNN, Προξενείο της Δημοκρατίας της Κένυας στην Ελληνική Δημοκρατία
Εκτύπωση
Ειρήνη ΑϊβαλιώτουMade in Africa ή πώς η μόδα της Αφρικής είναι πιο κοντά μας απ’ όσο πιστεύουμε

Related Posts