«Φοίνισσες» του Ευριπίδη σε σκηνοθεσία και διασκευή Γιώργου Τζερνιά στο Ελεύθερο Αυτοδιαχειριζόμενο Θέατρο «Εμπρός»
Στις «Φοίνισσες» του Ευριπίδη, η Θήβα βρίσκεται αντιμέτωπη με την απειλή ενός εμφυλίου πολέμου. Δύο αδέλφια διεκδικούν την εξουσία, μια μητέρα επιχειρεί να αποτρέψει την καταστροφή της οικογένειάς της και ένας ολόκληρος λαός βρίσκεται παγιδευμένος ανάμεσα στις επιδιώξεις εκείνων που διεκδικούν την κυριαρχία.
Με αφετηρία τον αρχαίο τραγικό λόγο, η παράσταση προσεγγίζει τον εμφύλιο ως έναν διαρκώς επαναλαμβανόμενο μηχανισμό πολιτικής και κοινωνικής διάλυσης. Η εξουσία γίνεται αυτοσκοπός και λόγος σύγκρουσης, ενώ οι κάθε ανθρώπινος δεσμός υποχωρεί μπροστά στη φιλοδοξία. Η κοινωνία εν τέλει καλείται να πληρώσει το τίμημα των αποφάσεων, που λαμβάνονται στο όνομα της επικράτησης.
Ο Γιώργος Τζερνιάς, μέσα από τη σκηνοθετική του ματιά και τη διασκευή του έργου, αναμετριέται με την πολιτική επικαιρότητα της ευριπίδειας τραγωδίας, αναζητώντας τις αναλογίες της με τον σύγχρονο κόσμο. Σε μια εποχή όπου οι διχασμοί οξύνονται και η εξουσία εξακολουθεί να καθορίζει τις ζωές των ανθρώπων, οι «Φοίνισσες» θέτουν ερωτήματα για την ευθύνη, τη βία και τα όρια της ανθρώπινης φιλοδοξίας.
Στο Ελεύθερο Αυτοδιαχειριζόμενο Θέατρο Εμπρός, οι «Φοίνισσες» επιστρέφουν ως μια τραγωδία όχι μόνο για την πτώση μιας πόλης, αλλά και για την κοινωνία που παρακολουθεί τον ίδιο της τον εαυτό να διαλύεται στο όνομα της εξουσίας.
Σκηνοθετικό σημείωμα
«Η Ιοκάστη καλεί τους γιους της, λίγο πριν ξεκινήσει πόλεμος μεταξύ τους, να αναμετρηθούν για ένα ζήτημα που σπέρνει τη διχόνοια στη γη τους: Την Εξουσία.
Γυναίκες, ξένες επισκέπτριες του τόπου, βρίσκονται εγκλωβισμένες μέσα στον πόλεμο μεταξύ αδελφών και προσπαθούν να ενισχύσουν τον λόγο μιας μάνας που προσπαθεί να σώσει τα παιδιά της.
Πόσο μακριά μπορεί να φτάσει κάποιος ως δούλος της Φιλαρχίας;
Ποιες είναι οι ολέθριες επιπτώσεις που φέρει ένα πολιτικό παιχνίδι πάνω στο λαό;
Πώς μεταμορφώνεται ο άνθρωπος όταν παίρνει τα ηνία της Εξουσίας;».
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Μετάφραση: Μαρίνα Μανιά
Σκηνοθεσία / Διασκευή: Γιώργος Τζερνιάς
Βοηθός Σκηνοθεσίας: Στέργιος Ίλτσος
Κοστούμια / Ενδυματολογία: Αγγελική Δεληγιάννη, Ελένη Παλαιοχωρίτη-Μαϊκαντή
Εκτέλεση Σκηνογραφίας: Παναγιώτης Ζαχαριάδης
Μουσική Σύνθεση: Άσπα Κεκερίδη
Χορογραφίες: Γιώργος Τζερνιάς
Επιμέλεια Κίνησης: Σίλια Καρφοπούλου
Επικοινωνία: Μαρίνα Δατσέρη
Ερμηνεύουν οι ηθοποιοί
Ιοκάστη: Αγγελική Δεληγιάννη
Αντιγόνη: Ελένη Παλαιοχωρίτη-Μαϊκαντή
Ισμήνη: Νίνα Παπαγεωργίου
Πολυνείκης: Στέργιος Ίλτσος
Ετεοκλής: Νικόλας Ρούβαλης
Κρέοντας: Θάνος Αργυρίου
Τειρεσίας: Σίλια Καρφοπούλου
Μενοικέας: Παναγιώτης Ζαχαριάδης
Αγγελιαφόρος: Αναστάσης Κατσιμίχας
Οιδίποδας: Στέργιος Ίλτσος
Χορός: Μαρίνα Δατσέρη, Χριστίνα Σγούρδα, Μένια Τσιγάρου, Άσπα Κεκερίδη, Νίνα Παπαγεωργίου, Ελένη Παλαιοχωρίτη-Μαϊκαντή, Σίλια Καρφοπούλου
Πρόγραμμα Παραστάσεων:
Παρασκευή 23 Οκτωβρίου
Σάββατο 24 Οκτωβρίου
Κυριακή 25 Οκτωβρίου
Παρασκευή 30 Οκτωβρίου
Σάββατο 31 Οκτωβρίου
Κυριακή 1 Νοεμβρίου
Κυριακή 8 Νοεμβρίου
[Έναρξη στις 21.00 / Διάρκεια: 100′]
Είσοδος με ελεύθερη συνεισφορά.
Το θέατρο «Εμπρός»
Κατασκευασμένο τη δεκαετία του 1930, το ιστορικό (κηρυγμένο διατηρητέο μνημείο από το 1989) κτήριο του «Εμπρός» λειτούργησε αρχικά ως τυπογραφείο της ομώνυμης εφημερίδας και από το 1988 ώς το 2007 ως στέγη του Θεατρικού Οργανισμού “Μορφές” και στη συνέχεια της Εταιρείας Θεάτρου “Εμπρός”.
Εγκαταλελειμμένο και κλειστό επί πέντε σχεδόν χρόνια, επανενεργοποιήθηκε ως κατάληψη τον Νοέμβρη του 2011 με πρωτοβουλία της ομάδας καλλιτεχνών ”Κίνηση Μαβίλη” και με τη συμμετοχή και στήριξη της Κίνησης Κατοίκων Ψυρρή καθώς και άλλων καλλιτεχνών και θεωρητικών από τον χώρο των παραστατικών τεχνών, της μουσικής και των εικαστικών.
Μετά από έναν περίπου χρόνο πολύπλευρων καλλιτεχνικών και κοινωνικών δράσεων, και αφού μεσολάβησαν δύο απόπειρες της Αστυνομίας να σφραγίσει και να κλείσει το Θέατρο, την ευθύνη της λειτουργίας και διαχείρισής του ανέλαβε η εβδομαδιαία ανοιχτή του συνέλευση στην οποία μπορούν να συμμετέχουν ελεύθερα όσοι επιθυμούν.
Ελεύθερο Αυτοδιαχειριζόμενο Θέατρο Εμπρός
Ρήγα Παλαμήδου 2, Ψυρρή, Αθήνα
