Ο Οδυσσέας ήταν πάντα γνωστός για την έξυπνη και ευφυή του φύση. Εξαιρετικός στην παρατήρηση και πάντα με τη σκέψη στο μέλλον, μεταμορφωμένος σε ζητιάνο, μπορούσε να κινείται απαρατήρητος, να δοκιμάζει τις καρδιές των ανθρώπων γύρω του και να προετοιμάζει προσεκτικά την εκδίκησή του.
Η Αθηνά έπαιξε καθοριστικό ρόλο σε αυτό το σχέδιο. Όταν ο Οδυσσέας έφτασε τελικά στην Ιθάκη, μεταμόρφωσε την εμφάνισή του, κάνοντάς τον να μοιάζει με έναν γέρο, φτωχό ζητιάνο, ζαρωμένο, γερασμένο και αγνώριστο, ώστε ακόμη και οι πιο κοντινοί του άνθρωποι να μην αντιληφθούν ποιος πραγματικά ήταν.
Αυτή η μεταμφίεση δεν είχε σκοπό να τον ταπεινώσει. Ήταν μια θεϊκή στρατηγική που ταίριαζε με το μεγαλύτερο δώρο του Οδυσσέα, που είναι η εξαπάτηση και η νοημοσύνη. Η Αθηνά γνώριζε ότι το μυαλό του Οδυσσέα ήταν το μεγαλύτερο όπλο του, γι’ αυτό τον βοήθησε να κρύψει την ταυτότητά του μέχρι την κατάλληλη στιγμή.
Με αυτό, ανακάλυψε την αφοσίωση ανθρώπων όπως ο χοιροβοσκός Εύμαιος και την πίστη του Τηλέμαχου, ενώ παράλληλα είδε την αλαζονεία των μνηστήρων.
Στην Οδύσσεια, η Αθηνά δεν μετατρέπει τον Οδυσσέα σε έναν ισχυρό πολεμιστή, αλλά σε κάποιον που μπορεί να ξεπεράσει τους εχθρούς του. Η μεγαλύτερη νίκη του δεν προήλθε από το ότι έμοιαζε με βασιλιά, αλλά από το ότι απέδειξε ότι εξακολουθούσε να έχει τη σοφία ενός βασιλιά.
ΕΙΡ. Α.
