Βρήκε νερό η μάνα μου
και ψήλωσε. Με θυμήθηκε
και μου ζητούσε αγκαλιά.
Ήταν η ώρα που πότιζα το χώμα.
Άκουσα ανάσα γύρω μου
και σιγανό φιλί να φτάνει.
Μέσα μου τότε σηκώθηκε τραγούδι
και μ’ έπιασε ο πόνος που ξεχνάω.
Λαχτάρησαν τα χέρια μου ν’ ανοίξουν
και γέμισαν με τρυφερά πουλιά
αποδημητικά.
Ο Διονύσης Καρατζάς γεννήθηκε το 1950 στην Πάτρα. Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων και της Ένωσης Δημιουργών Ελληνικού Τραγουδιού (Ε.Δ.Ε.Τ.). Υπήρξε βασικός συνεργάτης του πατρινού περιοδικού “Υδρία” από το 1973 έως το 1985 και ιδρυτικό μέλος της Οργανωτικής Επιτροπής του Συμποσίου Ποίησης έως το 1985. Έχει δημοσιεύσει πολλές ποιητικές συλλογές. Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά και ιταλικά και έχουν μελοποιηθεί από τον Μίκη Θεοδωράκη, τον Ηλία Ανδριόπουλο και τον Γιώργο Ανδρέου.
