Ο Ντίκος (Κωνσταντίνος) Βυζάντιος (Αθήνα, 1924 – Μαγιόρκα Ισπανίας, 10 Αυγούστου 2007) ήταν κορυφαίος Έλληνας ζωγράφος και εκπρόσωπος της Σχολής του Παρισιού.
Το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης του Ιδρύματος Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή, στην Άνδρο, γιορτάζοντας τα 40 χρόνια από την ίδρυσή του κάνει ένα μεγάλο αφιέρωμα στον διάσημο Έλληνα ζωγράφο, από τις 30 Ιουνίου 2019 έως και τις 22 Σεπτεμβρίου 2019.
Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Περικλή Βυζάντιου, γνωστού ζωγράφου της εποχής, και της Ευφροσύνης Σκουμπουρδή. Από την πλευρά του πατέρα του καταγόταν από παλιά φαναριώτικη οικογένεια ενώ από την πλευρά της μητέρας του από την οικογένεια Κουντουριώτη. Συγκεκριμένα ήταν δισέγγονος του Δημητρίου Πατρινού, δημάρχου Πατρέων και βουλευτή, τρισέγγονος του Δημήτριου Βούλγαρη, πρωθυπουργού της Ελλάδας, και τετρασέγγονος του Λάζαρου Κουντουριώτη, γερουσιαστή και πλοιοκτήτη.
Έλαβε τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής από τον πατέρα του, Περικλή Βυζάντιο. Σε νεαρή ηλικία έγινε δεκτός στη Σχολή Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Αθηνών και το 1945 στάλθηκε με υποτροφία του Γαλλικού Ινστιτούτου στο Παρίσι για σπουδές. Εκεί γνωρίστηκε και συνεργάστηκε με τον ζωγράφο Δημήτρη Γαλάνη, με τον καλλιτέχνη Αρόν καθώς και με τον κορυφαίο γλύπτη Τζακομέτι, με τον οποίο συνδέθηκε με στενή φιλία.
Από νωρίς αναγνωρίστηκε καλλιτεχνικά στη Γαλλία λαμβάνοντας καλές κριτικές. Έργα του πουλήθηκαν σε μουσεία ανά τον κόσμο μεταξύ των οποίων στο μουσείο του Λουξεμβούργου, στο μουσείο σύγχρονης τέχνης του Ντάλας, στην Εθνική Πινακοθήκη “Αλέξανδρος Σούτσος”, στο Μουσείο Μπενάκη κ.α.
Οι κύκλοι στους οποίους χωρίζεται το έργο του είναι τρεις:
-H Αφαίρεση (1945 – 1972), η οποία έκλεισε με την αναδρομική έκθεση στο μουσείο «Galliera», την οποία είχε προλογίσει ο Ευγένιος Ιονέσκο,
-Tα Σχέδια (1972 – 1981), τα οποία σχολίασε ο Μισέλ Φουκώ
-Kαι οι Μορφές (1981 – 2007), ανθρωποκεντρικές συνθέσεις και νεκρές φύσεις. Ουσιαστικά με την πρώτη του πορεία εισέρχεται σε έργα αφηρημένης ζωγραφικής ενώ με τη δεύτερη επιστρέφει στην παραστατικότητα των ασπρόμαυρων σχεδίων. Η τρίτη πορεία βρίθει από νεοπαραστατικές τάσεις με θέμα τη νεκρή φύση.
Κατά τη διάρκεια της ζωής του τιμήθηκε πολλάκις. Το 1989 τιμήθηκε από τη Γαλλική Δημοκρατία (επί υπουργίας Ζακ Λανγκ) ως Ιππότης των Τεχνών και των Γραμμάτων. Το 1990 η γαλλική κυβέρνηση τού απένειμε τον τίτλο του ιππότη και στη συνέχεια του «Αξιωματούχου των Τεχνών και των Γραμμάτων» (Officier des Arts et des Lettres).
Επτά χρόνια αργότερα (1997) διοργανώθηκε από τη γαλλική κυβέρνηση μεγάλη αναδρομική έκθεση στο μουσείο «Espace des Arts, Chalon sur Saone». Έργα του επίσης εκτίθενται στο Αρχοντικό Λάζαρου Κουντουριώτη, τα οποία έχουν δωρηθεί από τη Μαρίλενα Λιακοπούλου, αδελφή του καλλιτέχνη.
Ο Ντίκος Βυζάντιος ήταν παντρεμένος με την ποιήτρια Marie – Laure David. Από το 1946 διέμενε μόνιμα στο Παρίσι. Απεβίωσε στη Μαγιόρκα της Ισπανίας στις 7 Αυγούστου 2007.
***
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
Ντίκος (Κωνσταντίνος) Βυζάντιος
«Ανεικονισμός και Παραστατικότητα»
Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης
Άνδρος
30 Ιουνίου – 22 Σεπτεμβρίου 2019
***
ΑΝΔΡΟΣ
Διεύθυνση
Οδός Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή
Χώρα, Άνδρος 845 00
Τηλέφωνο: 2282-022.444
***
ΣΤΑ ΙΧΝΗ ΤΗΣ ΧΑΜΕΝΗΣ ΜΑΤΙΑΣ
Ντοκιμαντέρ σε σενάριο και σκηνοθεσία της Πανδώρας Μουρίκη (παραγωγή ΕΤ 1 / ΕΡΤ), γυρισμένο στο Παρίσι, στην Αθήνα και στην Ύδρα.
