Ο Ντεγκά δεν ζωγράφισε απλώς μια σκηνή σε καφέ. Ήθελε να δείξει τη σκοτεινή πλευρά της σύγχρονης ζωής. Αποτύπωσε την αστική μοναξιά: Μπορείς να κάθεσαι ακριβώς δίπλα σε κάποιον σε ένα γεμάτο δωμάτιο και να είσαι εντελώς μόνος. Επίσης, αποκάλυψε την πραγματικότητα του εθισμού. Το αψέντι ήταν ένα τεράστιο πρόβλημα ναρκωτικών στο Παρίσι. Ο Ντεγκά δεν ζωγράφισε ένα ξέφρενο πάρτι. Έδειξε τα πραγματικά αποτελέσματα: βαριά σιωπή, μοναξιά και κατάθλιψη. Άλλοι ιμπρεσιονιστές ζωγράφισαν πικνίκ και χορούς. Ο Ντεγκά επέλεξε τον ψυχολογικό ρεαλισμό. Έδειξε το πραγματικό ανθρώπινο κόστος της πόλης: την απομόνωση και την πλήξη. Σε έναν κόσμο γεμάτο ανθρώπους και οθόνες, είμαστε ακόμα παγιδευμένοι στο τραπέζι του καφέ του Ντεγκά;




