Γράφει η θεατρολόγος Μαρία Μαρή
«Προσοχή: Εκτελούνται έργα». Ένα έργο για το έργο που δεν ολοκληρώνεται… Η παράσταση επαναφέρει το πλέον καίριο και διαχρονικά άλυτο ζήτημα του Μετρό της Θεσσαλονίκης: ένα πολυδιάστατο θέμα με πολιτικές, οικονομικές, πολιτιστικές και κοινωνικές προεκτάσεις, κρυμμένες για χρόνια κάτω από το χαλί.
Πόσο χρόνο χρειάζεται να περιμένει κανείς για την ολοκλήρωση ενός έργου; Πόσο απογοητευτικό είναι να περιμένει κάποιος για ένα έργο να μην ολοκληρώνεται ποτέ; Πόσα πράγματα κάποιος επενδύει σε ένα έργο, σε κάποιο πλάνο και πόσο απογοητεύεται όταν αυτό δεν υλοποιείται; Επενδύοντας όμως καταθέτει ενέργεια, ίσως χρήματα και κυρίως ψυχική δύναμη. Ο χρονικός ορίζοντας για οτιδήποτε κάποιος αναλαμβάνει καλό είναι να είναι προβλέψιμος και ορισμένος ώστε κάθε σχέδιο να μη γίνεται χρονοβόρο και τοξικό, αλλά να συμβάλλει στην ευημερία και ευτυχία του ατόμου διευκολύνοντας τη ζωή του.
Ένα έργο δεν πρέπει να τελεσφορεί σε αόριστο χρόνο, όταν θα του «καπνίσει» του άλλου, «όταν θα νιώσεις όπως ένιωσα εγώ», «όταν θα πας κυρά μου στο παζάρι» και λοιπά, δηλαδή ποτέ.
Η αναβλητικότητα είναι ψυχοφθόρα. Όπως έλεγε ο Τάσος Λειβαδίτης «Αύριο, λες και μέσα σ’ αυτήν τη μικρή αναβολή παραμονεύει ολόκληρο το πελώριο ποτέ». Πολλοί αυτό το νιώθουν σαν απειλή, δεν βλέπουν το φως στο τούνελ.
Φοβούνται ότι δεν θα υπάρξει εξέλιξη και χάνονται μέσα στην αβεβαιότητα.
Το μετρό στη Θεσσαλονίκη, με τις καθυστερήσεις, τις αναβολές, τα ατυχήματα, έγινε ένα «αντίγραφο» του Γεφυριού της Άρτας, ενώ στο μεταξύ η πόλη είναι εγκλωβισμένη στην κίνηση και στα έργα που απαιτούν την προσοχή των πολιτών προς αποφυγή ατυχημάτων.
Η καθυστέρηση του έργου έχει συμβάλει στην οικονομική εξασθένηση των πολιτών και βέβαια στην άνοδο της εγκληματικότητας. Οι λαμογιές συμβάλλουν στο να χάνεται ο προορισμός. Αυτή είναι η ανάπτυξη.
Το περιβάλλον καθορίζει την ψυχολογία του ανθρώπου και συμβάλλει στην ισορροπία του. Η αναμονή για την εκτέλεση ενός τέτοιου έργου, που θα εξίσωνε την πόλη με άλλες σύγχρονες πόλεις είναι κομβική για την ευζωία των κατοίκων της. Το συγκεκριμένο έργο θα διευκόλυνε τη μετακίνηση των πολιτών και το άνοιγμα των οριζόντων τους.
Η ομάδα αυτή των νέων ταλαντούχων ηθοποιών: Δημήτρης Γούλιος, Μαρία Καραγκιοζίδου, Βασίλης Μπόγδανος, Χάρις Σερδάρη, Σοφία Στυλιανού, δεν θυμάται πώς ήταν η πόλη της χωρίς εργοτάξια. Ερευνά επί σκηνής το δίπολο στασιμότητα – μετακίνηση.
Ο μουσικός Γρηγόρης Λιόλιος του οποίου η παρουσία επί σκηνής είναι καθοριστική, πλαισιώνει την παράσταση με τους ήχους από την ηλεκτρική του κιθάρα.
Υπέροχη η κίνηση και ο συντονισμός των ηθοποιών [Κίνηση: Μαίρη Γιαννούλα], με κατευθυνόμενο ή μάλλον με καλά κουρδισμένο αυτοσχεδιασμό μιλούν για τις αποφάσεις, που δεν υλοποιήθηκαν ποτέ.
Για τα «κρεμασμένα» όνειρα. Για το εύκολο «άδειασμα» των ανθρώπων και των ονείρων τους.
Ο ρυθμός τους και η ταχύτητα του λόγου τους είναι υποδειγματική και ουσιαστικά μελετημένη και απόλυτα θεατρική για να μην πούμε επιθεωρησιακή ενίοτε.
Φέρουν επί σκηνής τους σταθμούς της ιστορίας του Μετρό. Αναφέρονται οι συνεντεύξεις των εμπλεκόμενων μερών και η επιτόπια έρευνα, που μπλέκονται με φανταστικές ιστορίες και προσωπικές σκέψεις, προκειμένου να μετατρέψουν την αναμονή για το έργο σε έναν εναλλακτικό κοινωνικό στοχασμό και το πετυχαίνουν. Τι νόημα έχει η εκνευριστική αναμονή μιας υποδομής που δεν υλοποιείται ποτέ, ενώ τάζει υποσχέσεις στους πολίτες.
Τα σκηνικά, πινακίδες και άλλα απλώνονται σε όλο τον χώρο του θεάτρου, καθώς η παράσταση υπαινίσσεται τη διάχυση του προβλήματος στο χώρο πέρα από τη Θεσσαλονίκη, σε όλη την Ελλάδα [Σύμβουλος σκηνογραφίας/ενδυματολογίας: Μαρία Καραδελόγλου].
Ένα φρέσκο νεανικό θέαμα από ταλαντούχους ηθοποιούς, που προβληματίζει ευχάριστα προκαλώντας πικρό μειδίαμα με σύλληψη και σκηνοθεσία από τη Νοεμή Βασιλειάδου.
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ
Το έργο για το Μετρό της Θεσσαλονίκης και για όλα όσα δεν έγιναν ποτέ εκεί, μετά από μια χρονιά sold – out παραστάσεων στη Θεσσαλονίκη και μια σειρά εμφανίσεων σε Αθήνα, Πάτρα, Χανιά, Βέροια, Κοζάνη και Γιάννενα, επιστρέφει για 2η χρονιά στην Αθήνα και στο θέατρο OLVIO. Θα παίζεται κάθε Τετάρτη και Πέμπτη στις 21:15 για 6 παραστάσεις.
«Προσοχή: Εκτελούνται έργα»
Σύλληψη-Σκηνοθεσία: Νοεμή Βασιλειάδου
Πρωτότυπο κείμενο – Έρευνα: Ομάδα Τροχιές
Δραματουργία: Νοεμή Βασιλειάδου, Χάρις Σερδάρη
Πρωτότυπη μουσική σύνθεση: Γρηγόρης Λιόλιος
Κίνηση: Μαίρη Γιαννούλα
Βοηθός σκηνοθεσίας: Χάρις Σερδάρη
Σύμβουλος δραματουργίας: Πάνος Δεληνικόπουλος
Σύμβουλος σκηνογραφίας/ενδυματολογίας: Μαρία Καραδελόγλου
Σχεδιασμός φωτισμών: Αθηνά Μπανάβα
Φωτογραφίες: Βαγγέλης Ευαγγελίου, Σταυρούλα Ντολοπούλου
Υπεύθυνη Επικοινωνίας: Γιώτα Δημητριάδη
Παραγωγή: Εταιρεία Θεάτρου ΤΡΟΧΙΕΣ
Επί σκηνής: Δημήτρης Γούλιος, Μαρία Καραγκιοζίδου, Βασίλης Μπόγδανος, Χάρις Σερδάρη, Σοφία Στυλιανού και ο μουσικός Γρηγόρης Λιόλιος
Ημέρες & ώρες παραστάσεων
Έως και 24 Οκτωβρίου 2024
Κάθε Τετάρτη και Πέμπτη, στις 21:15
Διάρκεια: 80 λεπτά
Προπώληση
ΤΟ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ ΣΑΣ ΕΔΩ ΜΕ ΕΝΑ “ΚΛΙΚ”
Τιμές εισιτηρίων: 14€ Κανονικό | 12€ Φοιτητικό, 65+ | 10€ Ανέργων, ΑΜΕΑ, Ομαδικό (με κράτηση στο τηλέφωνο 698 436 4843) | 8€ Ατέλεια (από το ταμείο)
Θέατρο OLVIO
Ιερά Οδός 67 & Φαλαισίας 7
Μετρό Κεραμεικός
INSTAGRAM: caution_workinprogress
FACEBOOK: Προσοχή: εκτελούνται έργα
