Cat Is Art

Νίκος Εγγονόπουλος. Το ποίημα της Εσθήρ Μπεσσαλέλ

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Νίκος Εγγονόπουλος

 

Το ποίημα της Εσθήρ Μπεσσαλέλ (*)

 

***

 

-Και η Εστέρ;
-Τώρα έρχεται … η δύστυχη…

 

ALBERTO SAVINIO Ο Λορέντζος Μαβίλης

 

***

 

Ο Νίκος Εγγονόπουλος ήταν καθηγητής του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, ζωγράφος, σκηνογράφος και ποιητής. Θεωρείται ένας από τους μείζονες εκπροσώπους της γενιάς του ’30, ενώ αποτέλεσε και έναν από τους κύριους εκφραστές του υπερρεαλιστικού κινήματος στην Ελλάδα. Γεννήθηκε στην Αθήνα την 21η Οκτωβρίου 1907 και πέθανε στην Αθήνα την 31η Οκτωβρίου 1985.

…σαν ξαναεπιστρέψω
στην Θεσσαλονίκη
από την Κόλαση
δεν θε ν’ αφήσω τους αγαπητούς μου
τους Οβραίους πάλι να με ζουρλάνουνε
με τα
“είδες Σολομωνίκο – τάδε σύνταγμα-
είδες Μωυσή -στον τάδε λόχο
τάδε διμοιρία- ή
ίσως να εσυνάντησες τον Αβραμίκο πουθενά;…”
και άλλα…

Θα τους αρπάξω από τα μούτρα
Τους αγαθούς τους πονεμένους ανθρώπους
Και με φωνές και με σκουξίματα
Θα επιμείνω να μου πουν
Αν συναντήσαν πουθενά
Την Εστερίκα
Τη Ρίκα
Το αστέρι το λαμπρό
στα πρώτα ερωτικά μου χρόνια τα νεανικά
τα μικράτα μου!

Ω! το κελεπούρι του μεγάλου παρισινού βιβλιοπωλείου!
Η χαριτωμένη γαλλιδούλα!
(με βαθιές ρίζες -όμως-
Εις γην Χαναάν)
ώ! η υπέροχη μαγνόλια!
η κατάλευκη γαρδένια
Τ’ άσπρο μου γιασεμί
με τα μαύρα βελούδινα
σπανιόλικα της
μάτια

ώ! ο ποιητικό απόηχος
των γιοφυριών πάνω στο Σηκουάνα
η φουντωτή ανθισμένη καστανιά
των μακρυών λεωφόρων
η μαγευτική γλυσίνα
των ανακτορικών πάρκων
η άκρως δονούμενη
θεσπέσια άρπα του Δαυίδ!

μά πώς την έχασα
την άφατη την ευτυχία
απ’ τα χέρια μου!
Οι δίνες της ζωής υπάρξαν η αιτία…

παντού και πάντα την αναπολώ
πάντα την σκέφτομαι
κι ο νους μου τώρα και πάντα είναι
κοντά της

Μήπως να μετανάστεψε – ως ποθούσ ε-
Στο «Ερέτζ Ισραήλ»;
Μήπως μου την εκάμαν
Λουλουδάκι
Οι απαίσιοι Νατσήδες;
Ή μήπως τώρα να ‘ναι κάπου να μαραίνεται
Και να μη
Με θυμάται;

 

*

 

(*) Συλλογή: “Στην κοιλάδα με τους ροδώνες”, εκδ. Ίκαρος 1992

 

*

 

Αρχική εικόνα: Πίνακας του Νίκου Εγγονόπουλου

Εκτύπωση
Ειρήνη ΑϊβαλιώτουΝίκος Εγγονόπουλος. Το ποίημα της Εσθήρ Μπεσσαλέλ

Related Posts