Μιχάλης Μητρούσης: Τώρα που #Μένουμε_σπίτι αποφάσισα να οργανώσω και τη σκέψη μου…

Του Παναγιώτη Μήλα

#Μένουμε_σπίτι. Το ιστορικό θέατρο «Κάβα», αριστερά στις αρχές της Σταδίου, κοντά στην πλατεία Ομονοίας στέγαζε από τα τέλη της δεκαετίας του ’70 τα όνειρα και τα σχέδια του Σπύρου Ευαγγελάτου και των συνεργατών του

Η έρευνα ήταν το «άλφα» και το «ωμέγα» σε κάθε τι που δημιουργούσε ο Ευαγγελάτος. Η δουλειά για όλους σκληρή. Από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο. Η «μέθοδος Ευαγγελάτου» είναι μέχρι και σήμερα απαραίτητο εργαλείο για κάθε ηθοποιό και πολύτιμο εφόδιο για όσους βρέθηκαν δίπλα του στο πέρασμα του χρόνου.

Ένας από αυτούς και ο Μιχάλης Μητρούσης που για πρώτη φορά τον είδα – για την ακρίβεια τον απόλαυσα – τον Οκτώβριο του 1981, στο έργο «Ο Φιάκας» του Δημοσθένη Κ. Μισιτζή.

Στο Πήλιο. Η θέα από παράθυρο στο σπίτι του Μιχάλη Μητρούση.

Η παράσταση ανέβηκε σε σκηνοθεσία του Σπύρου Ευαγγελάτου και σκηνικά – κοστούμια του Γιώργου Πάτσα.

Είχαν παίξει: Ο Τάσος Υφάντης (που «έφυγε» πολύ νωρίς) τον κεντρικό ρόλο. Η Λήδα Τασοπούλου, στον ρόλο της Ευανθίας. Η Ρίκα Σηφάκη, ως «Κοκκώνα Φρόσω», ο Γιώργος Τσιδίμης, ως ξενοδόχος Καζαμίας και οι «Δανειστές»: Γιάννης Σταματάκης, Αγγελική Χαραλαμποπούλου, Χαΐκ Κασαρτζιάν και Στράτος Χρήστου.

Στον ρόλο του υπηρέτη Γιάννη, ο Μιχάλης Μητρούσης. Μοναδικός, ανεπανάληπτος, αεικίνητος, ευρηματικός, λαμπερός.

Τα χρόνια πέρασαν ο Μιχάλης Μητρούσης εξακολουθεί να έχει το ίδιο πάθος που είχε στο ξεκίνημά του. Σαν να μην έχει περάσει ούτε μία μέρα. Εργάτης του θεάτρου, πολυεργαλείο απαραίτητο σε κάθε σκηνοθέτη.

***

Με αφορμή τον κορονοϊό και τις παράλληλες απώλειες, ζήτησα από τον Μιχάλη Μητρούση να πει στο catisart, δυο λόγια από την εμπειρία του αυτές τις ημέρες του εγκλεισμού.

 

***

 

-Κύριε Μητρούση, μας δίνετε μια εικόνα της καινούργιας σας καθημερινότητας;

*Αυτό το κλείσιμο με βοήθησε στο να διαβάσω κάποια θεατρικά κείμενα, να ακούσω μουσική – αυτή που θέλω εγώ – κλασική, ρεμπέτικο, αλλά και τζαζ. Βρήκα επιτέλους τον χρόνο να απολαύσω το σπίτι μου, να τακτοποιήσω κάποια παλιά πράγματα που ήταν στην αποθήκη, να βάλω όλη μου τη ζωή σε μία οργάνωση και – το κυριότερο – να οργανώσω και τη σκέψη μου…

 

Ο Μιχάλης Μητρούσης ως «υπηρέτης Γιάννης» στο έργο του Δημοσθένη Κ. Μισιτζή «Ο Φιάκας» που ανέβασε το Αμφι-θέατρο του Σπύρου Α. Ευαγγελάτου στο θέατρο «Κάβα» τον Οκτώβριο του 1981.

 

Τι σας λείπει αυτές τις ημέρες που βρισκόμαστε σε καραντίνα;

 

*Ήθελα αυτή τη στιγμή να ήμουνα στο Πήλιο στο σπίτι μου και στο παράθυρό μου να πίνω καφέ παρέα με τον γάτο μου. Ήθελα τους αγαπημένους μου φίλους και συντρόφους. Ακόμη μου λείπει η κόρη μου, η Μαρίλια. Ήθελα αυτές τις μέρες να γιορτάσουμε όλοι μαζί. Δυστυχώς φέτος αυτό δεν μπόρεσα να το κάνω.

 

– Τι εύχεστε;

 

*Εύχομαι Καλή Ανάσταση – με την ευρύτερη έννοια – σε κάθε τομέα της ζωής μας και της δραστηριότητάς μας.

 

-Σας ευχαριστώ πολύ.

 

*Κι εγώ σας ευχαριστώ.