
Σε μια devised παράσταση, βασισμένη στα μονόπρακτα του Frantz Xaver Kroetz, είδα ένα νέο κορίτσι, αεικίνητο, νευρώδες, να κοιτά τους θεατές στα μάτια, επίμονα, έντονα, εξωπραγματικά. Ένα κορίτσι με προσωπικότητα. Το είδα να στραπατσάρεται χωρίς δισταγμό, συμμετέχοντας σε ένα πολυδιάστατο και πολυποίκιλο περίγραμμα ήχων, εικόνων, συναισθημάτων, κωδικοποιήσεων, μηνυμάτων, αυτοσχεδιασμών. Μου άρεσε το πάθος της και η ορμή της, η αστείρευτη ενέργεια που τη διέκρινε. Έψαξα το όνομά της: Νικολέττα Μαστρογιαννοπούλου. Η παράσταση λεγόταν «…Από την αρχή», η ομάδα των καλλιτεχνών «Ομάδα 7». Τους παρακολούθησα στο Ίδρυμα Κακογιάννη. Εκτός σκηνής η Νικολέττα είναι σαν «τη σταλαγματιά της μέρας», σαν πνοή, σαν χάδι, σαν την πρωινή δροσιά του κήπου. Ατενίζει τον κόσμο με τα ωραία, μεγάλα και διαπεραστικά μάτια της. Μάτια γεμάτα δύναμη και μαγνητισμό. ΄Αλλοτε άφοβα, άλλοτε τολμηρά, άλλοτε απορημένα. Όμως «όλα αυτά δεν έχουν κανένα νόημα…», ίσως έλεγε ο Frantz Xaver Kroetz. Γιατί νόημα έχει η προσπάθεια κι η επιδίωξη. Νικολέττα, να ξέρεις, ακόμα κρατάω στην τσέπη του παλτού μου το διπλωμένο σημείωμα που πήρα από σας εκείνο το βράδυ. Έγραφε: «Στο μυαλό μου είναι ο στόχος». Το ξέρω.
Διαβάστε τη συνέντευξη.
* Το cat is art ευχαριστεί τον Αντώνη Ψαρρά για τη φωτογράφιση.
Πού γεννήθηκες; Έχεις κάποια έντονη παιδική ανάμνηση.
* Γεννήθηκα σε προάστιο της Αθήνας. Έντονη παιδική ανάμνηση ήταν ο ήχος της των αεροπλάνων κατά την προσγείωση και απογείωσή τους, καθότι η περιοχή που μεγάλωσα ήταν κοντά στο αεροδρόμιο του Ελληνικού.
Πότε αποφάσισες να γίνεις ηθοποιός;
* Η απόφασή μου να φοιτήσω σε δραματική σχολή πάρθηκε στα είκοσι δύο μου χρόνια, ύστερα από μεγάλη σύγκρουση με μένα και το στενό μου οικογενειακό περιβάλλον.
Tι ρόλο έπαιξε η οικογένεια στην απόφασή σου να ασχοληθείς με το θέατρο; Σε ενθάρρυνε κάποιος ιδιαίτερα;
* Συνήθως η απόφαση για να ακολουθήσει κανείς ένα τέτοιο επάγγελμα δεν επικροτείται από την οικογένεια. Κατά κανόνα στέκονται εμπόδιο. Όπως ανέφερα παραπάνω, χρειάστηκε να τους πείσω γι’ αυτή την επιλογή μου.
Επέλεξες να σπουδάσεις και φιλολογία.
* Ναι. Είμαι απόφοιτος της ελληνικής φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Η επιλογή να σπουδάσω κάτι τέτοιο προέκυψε από τη συνήθειά μου να διαβάζω μυθιστορήματα. Μου αρέσει πολύ η λογοτεχνία. Καμιά φορά γράφω κιόλας. Συγκεκριμένα στην εν λόγω παράσταση χρειάστηκε να γράψω ένα κείμενο. Αυτό το ερωτικό γράμμα, αν θυμάστε. Κι αν θυμούνται και οι θεατές.
Ποιο ήταν το πιο σημαντικό ανάγνωσμα στη ζωή σου;
* Πολλά είναι τα αναγνώσματα που με επηρέασαν και σε αποφάσεις μου ακόμα. Ένα από αυτά είναι «Το πορτρέτο του καλλιτέχνη» του Τζέιμς Τζόις.
Τι μπορεί να σε συγκινήσει τόσο ώστε να σου φέρει δάκρυα στα μάτια;
* Αυτό που με συγκινεί είναι όταν οι άνθρωποι φτάνουν σε ένα σημείο στη ζωή τους που δεν μπορούν να είναι τίποτα άλλο παρά ειλικρινείς. Εύχομαι να έχω πολλές τέτοιες στιγμές στη ζωή μου. Είναι λιγάκι επώδυνες μερικές φορές αλλά μετά βγαίνεις πιο ώριμος από ποτέ.
Όταν παίζετε με την «Ομάδα 7» την παράστασή σας «Από την αρχή» έχεις οπτική επαφή με το κοινό. Πώς αισθάνεσαι; Γίνεται αισθητή η συναισθηματική συμμετοχή του;
* Αισθάνομαι περίεργα. Προσπαθώ να δω αν συμβαίνει κάτι μεταξύ μας, με μένα και τους ανθρώπους που κοιτάζω. Συνήθως κυριαρχεί το αίσθημα της αμηχανίας…
Υπάρχουν ρόλοι από το κλασικό ρεπερτόριο, ή άλλοι, που φιλοδοξείς να ερμηνεύσεις;
* Ναι. Πολλοί. Δεν ξεχωρίζω κανέναν. Η αλήθεια είναι ότι όταν έδινα εξετάσεις στη δραματική σχολή είχα επιλέξει ένα απόσπασμα από την «Ιφιγένεια εν Αυλίδι» του Ευριπίδη από τον ομώνυμο ρόλο. Οπότε κάτι θα σημαίνει αυτό.
Θέατρο ή κινηματογράφος; Τι σε συγκινεί περισσότερο;
* Και τα δύο με συγκινούν. Οι συνεργάτες έχουν σημασία.
Παρατήρησες κάτι στο δρόμο τελευταία ή στην περιοχή στην οποία ζεις που να σου έκανε εντύπωση; Θέλεις να το περιγράψεις;
* Οδηγούσα στη λεωφόρο Βουλιαγμένης και σε ένα φανάρι που περίμενα να ανάψει πράσινο βλέπω στη διαχωριστική νησίδα έναν κύριο να μαζεύει ελιές! Για την ακρίβεια στη μία και μοναδική ελιά που υπήρχε εκεί. Είχε στρώσει κάτω στο χώμα γύρω από την ελιά ένα λευκό σεντόνι και είχε ανέβει πάνω στο δέντρο. Νομίζω ότι είναι αρκετά περίεργο, ε;
Τι σε κάνει να γελάς;
* Γελάω πολύ εύκολα. Τα πάντα μου φαίνονται αστεία. Κυρίως οι πιο σοβαρές στιγμές .
Τι είναι αυτό που δεν αντέχεις;
* Τι είναι αυτό που δεν αντέχω; Την επίδειξη δύναμης… Και πολλά άλλα…
Αγαπάς τα ζώα; ΄Εχεις κατοικίδιο;
* Δυστυχώς δεν είχα ποτέ κατοικίδιο. Επειδή στην παιδική μου ηλικία υπέφερα από αλλεργικό άσθμα, δεν επιτρεπόταν να έχω κάποιο ζωάκι. Τώρα που μεγάλωσα έχω αλλεργία σε ορισμένους ανθρώπους. Χα, χα – αστειεύομαι.


* Τη φωτογράφιση πραγματοποίησε ο Αντώνης Ψαρράς.





