Cat Is Art

Μαίρη Κουάντ. Στις 10 Ιουλίου 1964 έκανε επανάσταση με την υπογραφή της στη μίνι φούστα…

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Επιμέλεια: Παναγιώτης Μήλας

 

Ο δάσκαλός μου στη δημοσιογραφία, ο Αλέκος Φιλιππόπουλος, έλεγε πως «παρθενογένεση δεν υπάρχει σε καμία τέχνη και ότι καλό είναι αν αντιγράφεις να το κάνεις πιστά, χωρίς ενοχές αλλά κυρίως δημιουργικά».

Αυτό ακριβώς έκανε και η Μαίρη Κουάντ. Μπορεί κάποιοι να «ανακάλυπταν» με έκπληξη τις …μινιφορούσες «φαινομηρίδες» της Αρχαίας Σπάρτης, ίσως να είχαν δει εικόνες γυναικών των μεσαιωνικών χρόνων σε φυλές της Κίνας και της Αφρικής. Τέλος κάποιοι ιστορικοί …χάζευαν τους ένδοξους φουστανελοφόρους ήρωες του ’21.

Την πατρότητα του μίνι διεκδίκησαν ακόμη δύο σχεδιαστές: Ο Γάλλος Αντρέ Κουρέζ (1923 – 2016) και ο Άγγλος Τζον Μπέιτς (γ. 1938). Ο Κουρέζ ήταν ο πρώτος που παρουσίασε στην πασαρέλα το μίνι.

 

 

 

 

Η Μαίρη Κουάντ, όμως, τόλμησε να κάνει το πιο σημαντικό βήμα της ανατροπής: Προχώρησε στη μαζική παραγωγή των ρούχων της και έκανε το μίνι υπόθεση της νέας γενιάς. Αυτή είναι η διαφορά… Η Κουάντ τόλμησε με αποτέλεσμα να γεύεται τους καρπούς αυτής της κίνησης μέχρι σήμερα.
Αυτή η γυναίκα έβλεπε πάντα μακριά και κατάφερε να προβλέψει την επερχόμενη «κοινωνία της αντικατάστασης» επιβάλλοντας την «προσωρινότητα» των ρούχων.

 

 

***

 

 

 

 

Η Μαίρη Κουάντ γεννήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου του 1934 στο Λονδίνο και ήταν κόρη Ουαλών εκπαιδευτικών. Φοίτησε στη Σχολή Καλών Τεχνών του κολεγίου Γκόλτνσμιθς την περίοδο 1950-1953 και έπειτα έμαθε κοπτική και ραπτική σε νυχτερινό σχολείο.

 

Το 1955 εργάστηκε για μερικούς μήνες σε ένα μαγαζί με καπέλα στο Λονδίνο και στα τέλη του ίδιου χρόνου άνοιξε μαζί με τον μετέπειτα σύζυγό της, Αλεξάντερ Πλάνκετ Γκριν, κατάστημα με την ονομασία «Bazaar» στην King’s Road στο Τσέλσι του Βόρειου Λονδίνου.

 

To Bazaar ήταν ένα μαγαζί που πουλούσε φθηνά ρούχα για teenager. Η Μαίρη Κουάντ δεν ήξερε πολλά από μόδα. Αυτό όμως που πολύ καλά καταλάβαινε ήταν ότι οι καιροί αλλάζουν και οι νέοι έρχονται στο προσκήνιο, απαιτώντας της δική τους μόδα. Το Bazaar δεν άργησε να γίνει το επίκεντρο της μόδας στο Λονδίνο. Η Μπριζίτ Μπαρντό, η Ελίζαμπεθ Τέιλορ και πιο μετά οι Beatles, ψώνιζαν από εκεί.

 

Όταν η Κουάντ αρχίζει να σχεδιάζει τα δικά της ρούχα, κάθε κολεξιόν της είναι κι ένα σκάνδαλο.

 

Το 1961 ανοίγει το δεύτερο μαγαζί της και δύο χρόνια αργότερα αρχίζει να εξάγει τα ρούχα της στην Αμερική και σε όλο τον κόσμο. Η μίνι φούστα γίνεται το ενδυματολογικό σύμβολο της ρήξης μιας ολόκληρης γενιάς με την προηγούμενη.

 

***

 

 

Η Μαίρη Κουάντ, στο εργαστήριό της, στο Τσέλσι, το 1965.

 

Αν και αρχικά πουλούσε νεανικά ρούχα επώνυμων σχεδιαστών, αργότερα ξεκίνησε να σχεδιάζει και η ίδια μερικά ρούχα τα οποία σύντομα έγιναν περιζήτητα ενώ μεγάλη επιτυχία σημείωσαν τα μίνι φορέματα της.

Το 1966 παρουσίασε τη σειρά καλλυντικών της, ενώ τιμήθηκε από τη βασίλισσα Ελισάβετ με το παράσημο της Βρετανικής Αυτοκρατορίας και εισήχθη στο Fashion Hall of Fame. Πέραν από το Ηνωμένο Βασίλειο, οι δημιουργίες της σημείωσαν μεγάλη επιτυχία τόσο στις ΗΠΑ όσο και στην Ιαπωνία. Κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του 1970 και του 1980 επικεντρώθηκε στα προϊόντα οικιακής κατανάλωσης και στα προϊόντα καλλωπισμού.

 

***

 

Από το γάμο της με τον Αλεξάντερ Πλάνκετ Γκριν απέκτησε ένα γιο. Χήρεψε το 1990 ενώ τα τελευταία χρόνια ζει σε εξοχική κατοικία στην επαρχία του Σάρεϊ. Τον Δεκέμβριο του 2014 τιμήθηκε με τον τίτλο της Ντέιμ, που αποτελεί τιμητικό τίτλο ιπποτικού τάγματος για γυναίκες.

 

Στα 85 χρόνια της η Κουάντ διατηρεί το στυλ που την είχε καθιερώσει στα 60’s. Η σχεδιάστρια ευτύχησε να βρεθεί στο επίκεντρο της πολιτιστικής επανάστασης των νέων που συντελέστηκε εκείνη την εποχή.
Μια από τις σημαντικότερες συντάκτριες μόδας του εικοστού αιώνα, η Ερνεστίν Κάρτερ (1906-1983) είχε πει: «Ελάχιστοι τυχεροί γεννιούνται τη σωστή στιγμή στο σωστό μέρος με τα σωστά ταλέντα. Στην πρόσφατη μόδα είναι τρεις: η Σανέλ, ο Ντιόρ και η Μαίρη Κουάντ».

 

***

 

Η Μαίρη Κουάντ (Dame Barbara Mary Quant) διατηρούσε την μπουτίκ Bazaar στο Τσέλσι του Λονδίνου και από τα τέλη της δεκαετίας του ’50 άρχισε να πειραματίζεται με το μήκος της φούστας. «Έρχονταν γυναίκες στο μαγαζί για να προβάρουν μια φούστα και μου ζητούσαν να την κάνω όλο και πιο κοντή. Είναι κάτι που πάντα ήθελαν», έλεγε η Κουάντ.

Ύστερα από πολλές δοκιμές και σχέδια ολοκλήρωσε την πρώτη κολεξιόν της με μίνι φούστες και την παρουσίασε την Παρασκευή 10η Ιουλίου 1964. Το αγαπημένο αυτοκίνητο της Κουάντ, ήταν το «Μίνι Κούπερ» και αυτό της έδωσε την ιδέα για το όνομα της νέας δημιουργίας της.

Ένα χρόνο πριν, το 1963 η πρωτοπόρα σχεδιάστρια, απέσπασε το βραβείο «φόρεμα της χρονιάς» για το «μίνι». Όπως είχε πει στόχος της ήταν να φτιάξει ένα πρακτικό ρούχο για τη γυναίκα, που «θα της επιτρέπει να τρέχει για να προλάβει το λεωφορείο».

Όμως τα συντηρητικά πνεύματα αντέδρασαν έντονα στην αρχή, αλλά στο τέλος υποκλίθηκαν στη νέα μόδα.
Η Μαίρη Κουάντ εκτός από «επαναστάτρια», υπήρξε εξαιρετική επιχειρηματίας και πρωτοπόρος για την εποχή της.

 

***

 

Μέχρι σήμερα η Μαίρη Κουάντ εξακολουθεί να εργάζεται…

 

Η Μαίρη Κουάντ γράφει στην αυτοβιογραφία της «Quant on Quant»: «Τα ρούχα μου, έτυχε να είναι αυτά ακριβώς που ήθελαν οι νέοι. Ταίριαζαν με τους δίσκους της ποπ, τα εσπρέσο μπαρ, τα τζαζ κλαμπ, τα νεανικά περιοδικά. Η μίνι φούστα επέτρεπε στα κορίτσια να χορεύουν, να κινούνται, να ζουν. Στο παρελθόν, μόνο οι πλούσιοι και το κατεστημένο καθόριζαν τη μόδα. Τώρα η μόδα είναι υπόθεση ενός κοντού, φθηνού φορέματος. Το καλό γούστο είναι ζωή, η κακογουστιά θάνατος».

Αξίζει να πούμε ότι μέχρι και σήμερα, οι επιχειρήσεις της Μαίρης Κουάντ συνεχίζουν να αποδίδουν, αφήνοντας κέρδη πολλών εκατομμυρίων.

 

***

 

ΕΔΩ Η ΜΑΙΡΗ ΚΟΥΑΝΤ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΤΗ ΜΙΝΙ ΦΟΥΣΤΑ

Εκτύπωση
Παναγιώτης ΜήλαςΜαίρη Κουάντ. Στις 10 Ιουλίου 1964 έκανε επανάσταση με την υπογραφή της στη μίνι φούστα…

Related Posts