15.9 C
Athens
Δευτέρα 5 Δεκεμβρίου 2022
 

Πηνελόπη Μαρκοπούλου, με το αστέρι στη ματιά

Βουτάει θαρραλέα στους ρόλους. Αποτελεσματική, αξιοπρόσεκτη και αξιέπαινη ό, τι κι αν επωμιστεί. Είτε ερμηνεύει τη δεσποτική αριστοκράτισσα «Δεσποινίδα Τζούλια» είτε τη γλυκιά Μικαέλα, την ερωτευμένη χωρική. Ηθοποιός ευάγωγος, με ωραίο παράστημα, σπουδαία θεατρική τεχνική, εσωτερικότητα και καλλιεργημένη φωνή. Η Πηνελόπη Μαρκοπούλου είναι μια νέα γυναίκα με καθαρό και ειλικρινές πρόσωπο, που εκπέμπει σταθερότητα, υγεία και ζωή. Εκπληκτική Ντουνιάσα στο «Βυσσινόκηπο», ραδιούργα και άπληστη Ρεγάνη στο «Βασιλιά Λιρ», πανέμορφη Ελένη στις «Τρωάδες». Πάντα αληθινή, δυνατή, γήινη. Ρεαλιστική και σκληρή στη «Λάσπη», θύμα που αποδίδει δικαιοσύνη στο «Ο θάνατος και η κόρη». Στο θεατρικό χώρο η Πηνελόπη Μαρκοπούλου διακρίνεται για την αξιοπρέπεια, την αξιοσύνη και την εντιμότητά της. Στη ζωή της είναι πλάσμα θηλυκό, σπάνιο και τρυφερό. Ζεστή, ανθρώπινη, ευχάριστη, αξιαγάπητη, με την «απέραντη πλημμυρισμένη της μητρότητα». Μια ανεπιτήδευτη παρουσία με φυσική κομψότητα και μεγάλα εκφραστικά μάτια. Πηνελόπη,  πολλά υποσχόμενη, κράτα λαμπερό το αστέρι της ματιάς σου. Πίσω από τα απλά πράγματα βρίσκεται η ομορφιά. Το νόημα της απλότητας είναι ολοζώντανο στη ματιά σου.  

To cat is art ευχαριστεί την Έλενα Χαραλαμπάκη, τον Δημήτρη Κοντό, καθώς και το Photoshoot Studio, για τη φωτογράφιση.

 

Ατέλειωτο παιχνίδι

* Γεννήθηκα στην Αθήνα και μεγάλωσα στην Ιεράπετρα, στην Κρήτη. Η ανάμνηση των παιδικών μου χρόνων που δεν ξεθωριάζει είναι το ατέλειωτο παιχνίδι χειμώνα – καλοκαίρι.

Ερεθίσματα

* Σπούδαζα στη Γυμναστική Ακαδημία και θυμάμαι ότι βαριόμουν αφόρητα. Αυτή η κατάσταση με ενεργοποίησε. Το θέατρο μού άρεσε από παιδί αλλά στην Ιεράπετρα δεν είχαμε τέτοιου είδους ερεθίσματα. Ούτε παραστάσεις έρχονταν ούτε υπήρχαν θεατρικές ομάδες. Με το που εγκαταστάθηκα στην Αθήνα για σπουδές, η ενασχόλησή μου με αυτό ήρθε πολύ φυσικά. Σαν κάτι που το περίμενα πολύ καιρό.

Η πρώτη μου δασκάλα

* Με ενθάρρυναν καταρχάς η οικογένειά μου και η πρώτη μου δασκάλα, η Τότα Σακελλαρίου.

Σιγουριά στη σκηνή

* Πρώτος μου ρόλος μου ήταν η “Δεσποινίς Τζούλια” του Αύγουστου Στρίντμπεργκ σε σκηνοθεσία Θοδωρή Γράμψα. Δεν υπήρχε ούτε φόβος ούτε έλεγχος. Μπορώ να πω ότι εκείνη την περίοδο υπήρχα στη σκηνή με μεγαλύτερη σιγουριά απ’ ό, τι τώρα.

Η Μικαέλα

* Στην «Κάρμεν», σε σκηνοθεσία του Στάθη Λιβαθινού, υποδύθηκα τη Μικαέλα, Η Μικαέλα οδηγείται στην καταστροφή από υπέρμετρη αγάπη για τον Χοσέ. Ονειρεύεται την ιδανική αγάπη και βιώνει την απόρριψη.

Η όπερα «Κάρμεν» του Μπιζέ

* Η διαχρονικότητα της όπερας του Μπιζέ έγκειται στα αιώνια θέματα που θέτει. Τα θέματα του έρωτα και της ατομικής ελευθερίας.  

Συμμετοχή του κοινού

* Υπάρχουν μέρες παραστάσεων που νιώθεις ότι το κοινό είναι μέσα στην ιστορία και μέρες που το κοινό είναι απλώς παρατηρητής. Όταν ο κόσμος συμμετέχει είτε αρνητικά είτε θετικά συμβαίνουν φοβερά πράγματα.

Ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα

* Στην πρεμιέρα της “Μήδειας” τoυ Ανατόλι Βασίλιεφ στην Επίδαυρο παίζαμε σε τρομερά ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα. Θυμάμαι τα λεπτά λίγο πριν από το ξέσπασμα του κόσμου.

Ανάγκη ή συνήθεια

* Θα έλεγα ότι υπάρχει κοινό που πηγαίνει στο θέατρο από ανάγκη να παρακολουθήσει μια παράσταση και κοινό που πηγαίνει από υποχρέωση ή από συνήθεια. 

Ό, τι συμβαίνει γύρω μου

* Για να ερμηνεύσω ένα χαρακτήρα στη σκηνή, αντλώ από οτιδήποτε συμβαίνει γύρω μου.

Η ελευθερία του ηθοποιού

* Ως ηθοποιός προσπαθώ να διατηρώ την ελευθερία μου μέσα στο πλαίσιο που ορίζει ο σκηνοθέτης.

Η γέννηση της κόρης μου

* Περήφανη ένιωσα στη ζωή μου όταν γέννησα την κόρη μου.

Εντιμότητα και αξιοπρέπεια

* Δεν ονειρεύομαι ρόλους, επιθυμώ να υπάρχω στο θέατρο με εντιμότητα και αξιοπρέπεια και να συνεργάζομαι με ανθρώπους που εκτιμώ.

Ο χρόνος μου

* Λατρεύω το μυθιστόρημα. Πολλοί είναι οι συγγραφείς που αγαπώ, χρόνο δεν βρίσκω όμως γιατί μου τον “τρώει'” η κόρη μου. 

΄Ονειρα

* Να βλέπω αυτούς που αγαπώ ευτυχισμένους, να βλέπω την κόρη μου να μεγαλώνει. Έτσι ονειρεύομαι το μέλλον μου.

Καθημερινότητα

* Αν η καθημερινότητά μας έχει ποιότητα; Καμιά απολύτως όταν κάνω 40 λεπτά να φτάσω στο θέατρο, όταν με πνίγουν τα σκουπίδια, όταν μου κόβει τον αέρα μια επταώροφη πολυκατοικία που χτίζεται δίπλα μας και τόσα πολλά άλλα. Ούτε εμείς αγαπάμε την πόλη μας αλλά ούτε και αυτή μας αγαπάει.

Μια αυλή…

* Μεγάλωσα με κότες, γάτες, σκύλους. Λατρεύω τα σκυλιά αλλά δεν μπορώ να περιορίσω ένα ζωάκι σ’ ένα μπαλκόνι. Προχθές η κόρη μου μού είπε: “Μαμά θα μου πάρεις μια αυλή;”.

  
* Η φωτογράφιση πραγματοποιήθηκε από την Έλενα Χαραλαμπάκη και τον Δημήτρη Κοντό στο Photoshoot Studio.

* Photoshoot Studio, Αλέκου Παναγούλη 60, Νέα Ιωνία, Αθήνα. Τηλέφωνο 2114085157. www.photoshootstudio.gr

Σχετικά άρθρα

Κυνηγήστε μας

6,398ΥποστηρικτέςΚάντε Like
1,713ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
695ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
- Advertisement -

Τελευταία άρθρα

Cat Is Art