13.6 C
Athens
Τετάρτη 30 Νοεμβρίου 2022
 

«Συναντήθηκαν» πάλι την ίδια ημέρα εκεί στο φως η Μαργαρίτα Λαμπρινού και ο Σταύρος Ξενίδης

Την Κυριακή 2 Νοεμβρίου 2008, ο Σταύρος Ξενίδης σε ηλικία 85 ετών έφυγε από τη ζωή χτυπημένος από πολλά προβλήματα υγείας.
Την Τετάρτη 2 Νοεμβρίου 2022, η αγαπημένη του Μαργαρίτα Λαμπρινού σε ηλικία 97 ετών έφυγε για να τον συναντήσει…

***

Η Μαργαρίτα Λαμπρινού – Ποδηματά γεννήθηκε στην Αίγυπτο το 1926. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής βρέθηκε στην Ελλάδα, όπου γνώρισε τον σκηνοθέτη και ηθοποιό Γιαννούλη Σαραντίδη.
Εκείνος διέκρινε το ταλέντο της και της έδωσε τα πρώτα μαθήματα θεατρικής τέχνης. Μετά τον πόλεμο η Μαργαρίτα γύρισε στην Αίγυπτο με την οικογένειά της όπου έλαβε μέρος σε παραστάσεις διάφορων Συλλόγων της Ελληνικής Παροικίας. Επέστρεψε στην Αθήνα για να σπουδάσει στη Δραματική Σχολή Χρήστου Βαχλιώτη.
Υπήρξε σύζυγος του ηθοποιού Σταύρου Ξενίδη.

«Ο σοβαρός κύριος Ερνέστος» (1966). Θέατρο Όρβο. Γιάννης Φέρτης, Αλίκη Γεωργούλη, Μαργαρίτα Λαμπρινού, Λευτέρης Βουρνάς, Ξένια Καλογεροπούλου. Το 1966 στο Θέατρο «Ακάδημος» είχε πάρει μέρος και στον «Γλάρο» του Τσέχωφ με Φέρτη, Καλογεροπούλου, Ανδρέα Μπάρκουλη, Άγγελο Αντωνόπουλο, Χρόνη Εξαρχάκο, Νανά Σκιαδά, Φίλιππο Βλάχο και Μαίρη Λαλοπούλου.

Από το 1973 έως το 1989 έλαβε μέρος σε 25 παραστάσεις του Εθνικού θεάτρου: Το φάντασμα του κυρίου Ραμόν Νοβάρο (1973), Η επίδραση των ακτίνων γάμμα στα διαστημικά χρυσάνθεμα (1974), Τρομπόνι (1974), Θηλειά (1975), Περλιμπλίν και Μπελίσα – Οι φασουλήδες του Κατσιπόρα (1976), Ο άλλος Αλέξανδρος (1977), Πράξη χωρίς λόγια-Το τέλος του παιχνιδιού (1977), Θεσμοφοριάζουσες (1978), Φλαντρώ (1979), Θεσμοφοριάζουσες (1979).

Ο αρχοντοχωριάτης (1979), Ευτυχισμένες μέρες – Το τέλος του παιχνιδιού (1980), Το γαλάζιο πουλί (1980), Εκκλησιάζουσαι (1981), Το μεγάλο παιχνίδι (1981), Θεσμοφοριάζουσες (1982), Η αυλή των θαυμάτων (1982), Ένας όμηρος (1984), Ο καλός άνθρωπος του Σετσουάν (1985), Πλούτος (1985), Η σονάτα των φαντασμάτων (1986), Ο δρόμος για τη Μέκκα (1986), Το τέλος του παιχνιδιού – Πράξη χωρίς λόγια (1987), Ένα στάχυ αθέριστο (1988) και Αρσενικό και παλιά δαντέλα (1989).

«Όποιος βιάζεται» (1969). Κηποθέατρο Άλσος Παγκρατίου. Βάσω Μεριδιώτου, Μίμης Φωτόπουλος, Μαργαρίτα Λαμπρινού.

Η Μαργαρίτα Λαμπρινού είχε πολλές συμμετοχές και στο ελεύθερο θέατρο. (Θίασος Κώστα Μουσούρη, Θίασος Μίμη Φωτόπουλου, Θίασος Φέρτη-Καλογεροπούλου κ.λπ.)

«Εγνατία οδός», στην τηλεόραση της ΥΕΝΕΔ τον Ιανουάριο του 1978. Η Μαργαρίτα Λαμπρινού με τον Νίκο Τζόγια, την Κατερίνα Αποστόλου, τον Χρήστο Δεμερτζή και τη Δέσπω Διαμαντίδου.

Στον κινηματογράφο πήρε μέρος στις ταινίες: Οι προστάτες (1973), Το ταξίδι (1962), Γαμήλιες περιπέτειες (1959), Καραγκιόζης ο αδικημένος της ζωής (1959), Ούτε γάτα ούτε ζημιά (1954) και Χαρούμενο ξεκίνημα (1954).

***

Θυμίζουμε ότι ο Σταύρος Ξενίδης γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1924 (άλλη πηγή αναγράφει 8 Μαρτίου 1923). Σπούδασε υποκριτική στη Σχολή Θεάτρου Τέχνης του Καρόλου Κουν και πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1944.

Ο θίασος του Κώστα Μουσούρη το 1958. Από αριστερά: Γιάννης Βογιατζής, Στέφανος Ληναίος, Μαργαρίτα Λαμπρινού, Σταύρος Ξενίδης, Αλίκη Βουγιουκλάκη, Κώστας Μουσούρης, Κλέαρχος Καραγιώργης, Βάσω Μεταξά, Γιώργος Λευτεριώτης, Σούλα Αθανασιάδου.

Στον κινηματογράφο έκανε το ντεμπούτο του το 1953, στην ταινία «Το τραγούδι του πόνου». Έκτοτε, εμφανίστηκε σε περισσότερες από 70 ταινίες, σχεδόν πάντα σε δεύτερους ρόλους και συνήθως στο πλευρό κωμικών ηθοποιών.
Επίσης ο Σταύρος Ξενίδης, είχε και έντονη τηλεοπτική δραστηριότητα.

 

Σχετικά άρθρα

Κυνηγήστε μας

6,398ΥποστηρικτέςΚάντε Like
1,713ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
693ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
- Advertisement -

Τελευταία άρθρα

Cat Is Art