Την Κυριακή 2 Νοεμβρίου 2008, ο Σταύρος Ξενίδης σε ηλικία 85 ετών έφυγε από τη ζωή χτυπημένος από πολλά προβλήματα υγείας.
Την Τετάρτη 2 Νοεμβρίου 2022, η αγαπημένη του Μαργαρίτα Λαμπρινού σε ηλικία 97 ετών έφυγε για να τον συναντήσει…
***
Η Μαργαρίτα Λαμπρινού – Ποδηματά γεννήθηκε στην Αίγυπτο το 1926. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής βρέθηκε στην Ελλάδα, όπου γνώρισε τον σκηνοθέτη και ηθοποιό Γιαννούλη Σαραντίδη.
Εκείνος διέκρινε το ταλέντο της και της έδωσε τα πρώτα μαθήματα θεατρικής τέχνης. Μετά τον πόλεμο η Μαργαρίτα γύρισε στην Αίγυπτο με την οικογένειά της όπου έλαβε μέρος σε παραστάσεις διάφορων Συλλόγων της Ελληνικής Παροικίας. Επέστρεψε στην Αθήνα για να σπουδάσει στη Δραματική Σχολή Χρήστου Βαχλιώτη.
Υπήρξε σύζυγος του ηθοποιού Σταύρου Ξενίδη.

Από το 1973 έως το 1989 έλαβε μέρος σε 25 παραστάσεις του Εθνικού θεάτρου: Το φάντασμα του κυρίου Ραμόν Νοβάρο (1973), Η επίδραση των ακτίνων γάμμα στα διαστημικά χρυσάνθεμα (1974), Τρομπόνι (1974), Θηλειά (1975), Περλιμπλίν και Μπελίσα – Οι φασουλήδες του Κατσιπόρα (1976), Ο άλλος Αλέξανδρος (1977), Πράξη χωρίς λόγια-Το τέλος του παιχνιδιού (1977), Θεσμοφοριάζουσες (1978), Φλαντρώ (1979), Θεσμοφοριάζουσες (1979).

Ο αρχοντοχωριάτης (1979), Ευτυχισμένες μέρες – Το τέλος του παιχνιδιού (1980), Το γαλάζιο πουλί (1980), Εκκλησιάζουσαι (1981), Το μεγάλο παιχνίδι (1981), Θεσμοφοριάζουσες (1982), Η αυλή των θαυμάτων (1982), Ένας όμηρος (1984), Ο καλός άνθρωπος του Σετσουάν (1985), Πλούτος (1985), Η σονάτα των φαντασμάτων (1986), Ο δρόμος για τη Μέκκα (1986), Το τέλος του παιχνιδιού – Πράξη χωρίς λόγια (1987), Ένα στάχυ αθέριστο (1988) και Αρσενικό και παλιά δαντέλα (1989).

Η Μαργαρίτα Λαμπρινού είχε πολλές συμμετοχές και στο ελεύθερο θέατρο. (Θίασος Κώστα Μουσούρη, Θίασος Μίμη Φωτόπουλου, Θίασος Φέρτη-Καλογεροπούλου κ.λπ.)

Στον κινηματογράφο πήρε μέρος στις ταινίες: Οι προστάτες (1973), Το ταξίδι (1962), Γαμήλιες περιπέτειες (1959), Καραγκιόζης ο αδικημένος της ζωής (1959), Ούτε γάτα ούτε ζημιά (1954) και Χαρούμενο ξεκίνημα (1954).
***
Θυμίζουμε ότι ο Σταύρος Ξενίδης γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1924 (άλλη πηγή αναγράφει 8 Μαρτίου 1923). Σπούδασε υποκριτική στη Σχολή Θεάτρου Τέχνης του Καρόλου Κουν και πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1944.

Στον κινηματογράφο έκανε το ντεμπούτο του το 1953, στην ταινία «Το τραγούδι του πόνου». Έκτοτε, εμφανίστηκε σε περισσότερες από 70 ταινίες, σχεδόν πάντα σε δεύτερους ρόλους και συνήθως στο πλευρό κωμικών ηθοποιών.
Επίσης ο Σταύρος Ξενίδης, είχε και έντονη τηλεοπτική δραστηριότητα.





