Του Παναγιώτη Μήλα
Στις πρώτες τάξεις του Δημοτικού είδα την ελληνική ταινία «Ο Βαφτιστικός», την οπερέτα του Θεόφραστου Σακελλαρίδη με τον Μίμη Φωτόπουλο, τον Αλέκο Αλεξανδράκη και πρωταγωνίστρια τη μεσόφωνο Ανθή Ζαχαράτου.
Αυτή η πανέμορφη κοπέλα με τη θεσπέσια φωνή ήταν ο λόγος που από τότε άρχισα να παρακολουθώ αυτό το είδος της μουσικής. Από τότε και μέχρι σήμερα…
Και να που φέτος ένα δελτίο Τύπου μου έδωσε τη μοναδική ευκαιρία να συναντήσω και να συνομιλήσω με μια κυρία που μού θύμισε εκείνη την πρώτη μου μουσική εμπειρία.
Αναφέρομαι στην κυρία Λυδία Αγγελοπούλου, τη μεσόφωνο της Εθνικής Λυρικής Σκηνής η οποία πρωταγωνιστεί στο έργο «Οι Εύθυμες Κυράδες» του Σαίξπηρ, στο «Διάχρονο Θέατρο» της Μαίρης Βιδάλη, σε σκηνοθεσία Κατερίνας Μαντέλη.
Στην αγαπημένη μου γειτονιά, στον Νέο Κόσμο, εκεί που μεγάλωσα – πολύ κοντά στο Γυμνάσιο που πήγαινα – είναι το κουκλίστικο «Διάχρονο». Εκεί – λίγο πριν αρχίσει η παράσταση – συναντήθηκα με την κυρία Αγγελοπούλου και πίνοντας ένα φλιτζάνι τσάι είχαμε τη συζήτηση που ακολουθεί.
Μιλήσαμε και για τον Ριγκολέττο και για τον …Φίγκαρο. Και για το ταλέντο, και για την πειθαρχία. Και για την κυρία Πόπη, και για τη …Χημεία.
Καλύτερα όμως να παρακολουθήσετε τη συνομιλία μας.
***
Κυρία Αγγελοπούλου, μιας και βρίσκομαι στην παιδική μου γειτονιά, θα ήθελα να μου πείτε και τις δικές σας αναμνήσεις από τα παιδικά σας χρόνια…
*Έχω πολλές όμορφες στιγμές να θυμηθώ. Αναμνήσεις που γεμίζουν με νοσταλγία και ικανοποίηση την ψυχή μου. Μεγάλωσα σε μία όμορφη αλλά αυστηρή οικογένεια, η οποία όμως στάθηκε δίπλα στις επιλογές μου και βοήθησε να βρω το δρόμο μου.
Με τι καλλιτεχνικά ερεθίσματα μεγαλώσατε;
*Θυμάμαι τον μπαμπά μου να τραγουδά κάθε πρωί και κυρίως τις Κυριακές πριν πάμε στην εκκλησία, με την όμορφη στεντόρεια φωνή του, τραγούδια και ύμνους που του άρεσαν ιδιαίτερα. Το ίδιο καλλίφωνη και η μαμά μου που σιγοντάριζε με τη μελωδική φωνή της και τον μπαμπά μου αλλά και εμένα όταν τραγουδούσαμε αγαπημένες μελωδίες της εποχής.
Δίπλα σε ποιους δασκάλους μαθητεύσατε και τι συμβουλές κρατήσατε από αυτούς;
*Όταν άρχισα τις μουσικές σπουδές μου, μετά από δική μου έντονη επιθυμία, γεμάτη ενθουσιασμό έλεγα στους γονείς μου, ότι εγώ θα γίνω μουσικός. Αυτό μου έδινε κατεύθυνση και θεωρώ τον εαυτό μου πολύ τυχερό μιας και είχα καλούς δασκάλους τα πρώτα χρόνια των σπουδών μου.
Θυμάμαι την πρώτη μου δασκάλα στο πιάνο. Ήταν η κυρία Πόπη, έτσι την έλεγαν όλοι.
Έπαιζε το εκκλησιαστικό όργανο στην Ευαγγελική Εκκλησία και τη θαύμαζα πολύ.
Αργότερα στα ωδειακά μου χρόνια γνώρισα άξιους και καταξιωμένους δασκάλους, που πάντα με συμβούλευαν ότι η μουσική εκτός από ταλέντο θέλει πολύ πολύ διάβασμα, επιμονή και πειθαρχία για να πετύχουμε τον στόχο μας. Δεν το ξέχασα ποτέ. Το ίδιο διδάσκω και στους μαθητές και στις μαθήτριές μου τώρα ως καθηγήτρια μονωδίας και μελοδραματικής στο Ωδείο Φίλιππος Νάκας.
Πότε για πρώτη φορά σας πέρασε η ιδέα από το μυαλό ότι θα ασχοληθείτε με την όπερα και το θέατρο;
*Θυμάμαι ήμουν φοιτήτρια στο πρώτο έτος του Πανεπιστημίου Αθηνών. Σπούδαζα Χημεία, καμία σχέση με μουσική… Τότε πήγαμε μαζί με συμφοιτητές μου σε μία παράσταση όπερας στην Εθνική Λυρική Σκήνη, στο Θέατρο «Ολύμπια». Ήταν ο «Ριγκολέττο» του Τζουζέπε Βέρντι. Αυτό ήταν! Εντυπωσιάστηκα και γοητεύτηκα. Έτσι στο τέλος της παράστασης ανακοίνωσα συγκινημένη στους συμφοιτητές μου ότι «εγώ θα γίνω τραγουδίστρια της όπερας». Και έτσι έγινε! Τέλος λοιπόν η Χημεία… Φυσικά όμως ενίσχυσα το οπλοστάσιό μου σπουδάζοντας και στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών.
Εκτός από τον «Ριγκολέττο», τι άλλο σας έκανε να αγαπήσετε τον κόσμο της όπερας;
*Από πολύ μικρή, περίπου 5 ή 6 ετών, όταν ο μπαμπάς μου ερχόταν στο σπίτι από τη δουλειά, εγώ έτρεχα αμέσως στο αυτοκίνητο που πάρκαρε έξω από το σπίτι μας, για να ακούσω μουσική από το ραδιόφωνο του αυτοκινήτου. Ήταν μονίμως ένας σταθμός που έκανε μεταδόσεις από τη «Metropolitan Opera» της Νέας Υόρκης, με τις πιο γνωστές όπερες του ρεπερτορίου. Τραγουδούσα μαζί με το ραδιόφωνο χωρίς να ξέρω καν τη μουσική. Ο …σπόρος όμως έμπαινε σε χωράφι έτοιμο και έτσι σε λίγο καιρό στα ταξίδια με τους γονείς μου, τραγουδούσα μέσα στο αυτοκίνητο, μιμούμενη τις τραγουδίστριες της όπερας.
Τι είναι αυτό που σας αγγίζει περισσότερο στην κλασική μουσική;
*Η αρμονία της δημιουργίας που με παραπέμπει στον άνθρωπο και στο σύμπαν.
Πόσο συνυφασμένη είναι η μουσική έκφραση με την υποκριτική;
*Απόλυτα, κατά τη γνώμη μου, γιατί η ερμηνεία προέρχεται από την εσωτερική δόνηση των συναισθημάτων. Και η μουσική προκαλεί συναισθήματα, ενώ η υποκριτική τα εξωτερικεύει.
Από τις λαμπερές σκηνές της Όπερας, τώρα στη σκηνή ενός θεάτρου. Πώς νιώθετε; Τι περιμένετε από αυτή την εμφάνιση;
*Η συνεργασία μου με την καταξιωμένη ηθοποιό Μαίρη Βιδάλη, προήλθε εντελώς τυχαία. Θα έλεγα ότι ήταν μια καρμική στιγμή. Τη θαύμαζα σαν ηθοποιό και σαν προσωπικότητα χωρίς να τη γνωρίζω. Όταν μου έκανε την πρόταση να λάβω μέρος στην παραγωγή «Οι Εύθυμες Κυράδες» του Σαίξπηρ, εξεπλάγην ευχάριστα και εννοείται δέχτηκα με πολλή χαρά.
Την ευχαριστώ για τη συνεργασία αυτή. Χαίρομαι το ίδιο και για το εξαιρετικό καστ των ηθοποιών και συντελεστών. Ιδιαίτερα δε για τη συνεργασία με την Κατερίνα Μαντέλη, που υπογράφει τη σκηνοθεσία της παράστασης. Πιστεύω ότι αυτή η εμπειρία μου θα έχει και συνέχεια.
Στη σημερινή κοινωνία έχετε ακούσει φάλτσα και παραφωνίες;
*Αν η ερώτηση είναι μεταφορική, θα απαντούσα: Ναι! Έχω ακούσει και ακούω πολλές παραφωνίες, όμως όλοι προσπαθούμε για την εξέλιξη στο καλύτερο. Τα φάλτσα της ζωής αλλά και της τέχνης δεν θα λείψουν ποτέ, όσο υπάρχουν άνθρωποι.
Είναι εύκολο ή δύσκολο ένας ερμηνευτής να ακολουθήσει / υπακούσει τις οδηγίες του σκηνοθέτη μιας θεατρικής παράστασης;
*Αν ο σκηνοθέτης ξέρει τι ακριβώς ζητάει το κείμενο και ξέρει πώς να το επεξεργαστεί, τότε ξέρει και τι θα ζητήσει από τον ηθοποιό ή τον τραγουδιστή για να κινηθεί επάνω στη σκηνή υποκριτικά ή ερμηνευτικά. Δεν είναι εύκολο, αλλά με θετική πάντα διάθεση κάθε εμπόδιο μπορείς να το ξεπεράσεις.
Ποιες αρετές πρέπει να διαθέτει – κατά τη γνώμη σας – ένας ηθοποιός για να πετύχει ως καλλιτέχνης;
*Θέληση, Υπομονή, Φαντασία, Πειθαρχία και στο τέλος Ταλέντο.
Θεωρείτε ότι η πειθαρχία στις μουσικές σπουδές και στις πρόβες αποτελεί τον βασικότερο παράγοντα επιτυχίας για έναν τραγουδιστή της όπερας, από όσο το πηγαίο ταλέντο;
*Ναι, όντως η πειθαρχία είναι αρετή που την εκμαιεύεις από μέσα σου. Το ταλέντο είναι θείο δώρο!
Ποιες δυσκολίες έχει ο ρόλος σας στις «Κυράδες»;
*Η κυρία Άννα Παίητζ που υποδύομαι είναι ένας απαιτητικός ρόλος, που η ερμηνευτική παλέτα του έχει πολλές αποχρώσεις. Αθώα, πονηρή, έξυπνη, με γρήγορες εναλλαγές στην διάθεση αλλά και στις αντιδράσεις της. Συνωμοτεί με την κυρία Φορντ, που υποδύεται η Μαίρη Βιδάλη, με έναν χαριτωμένο και άκρως κωμικό τρόπο. Ώστε έτσι να προκαλεί το γέλιο μέσα από τη ροή του έργου.
Για ποιους λόγους πιστεύετε ότι αξίζει το κοινό να παρακολουθήσει τις «Κυράδες»;
*Είναι μια υπέροχη κωμωδία με πλοκή και έξυπνους διαλόγους, γρήγορες εναλλαγές διάθεσης αλλά και τέλος που ταιριάζει με την ηθική της εποχής…
Τα τελευταία χρόνια έχουμε δει σκηνοθέτες να παρεμβαίνουν και να αλλάζουν την εικόνα αλλά και το περιεχόμενο σε γνωστά έργα του λυρικού θεάτρου. Ποια είναι η γνώμη σας;
*Δεν συμφωνώ με αυτή τη μανία κάποιων για παρθενογένεση στην τέχνη. Όχι δεν υπάρχει. Σχεδόν όλα έχουν ειπωθεί. Προς τι λοιπόν η κακοποίηση του αρχικού κειμένου; Για να επιτευχθεί ο εντυπωσιασμός του θεατή; Βέβαια υπάρχουν και μεταφορές κλασικών έργων σε άλλη εποχή με ριζικές αλλαγές χωρίς όμως να κακοποιηθεί το έργο. Αυτό είναι τέχνη.
Η Τέχνη θεωρείτε ότι έχει υποστεί πλήγμα από την ανθρωπιστική και οικονομική κρίση που βιώνουν πολλές χώρες στον πλανήτη;
*Ναι, αναμφισβήτητα, η τέχνη θέλει οικονομική υποστήριξη όσο και να προσπαθούμε για το αντίθετο. Οι καλλιτέχνες πολλές φορές φυτοζωούν και όση αγάπη και πάθος να έχεις για την τέχνη, πρέπει να μπορείς να την εξελίξεις.
Τι είναι για σας η Τέχνη;
*Η τέχνη είναι άγγιγμα προς το θείο, είναι απελευθέρωση.
Τι είναι για σας η Όπερα και το Θέατρο;
*Έκφραση ζωής. Ανάσα.
Πώς θα χαρακτηρίζατε τη σημερινή κατάσταση;
*Με μία λέξη; Μάλλον …τέλμα.
Είστε αισιόδοξη;
*Ναι!!!
Πού θα σας συναντήσουμε επαγγελματικά στη συνέχεια;
*Σε μία όμορφη περιοδεία με τις «Εύθυμες Κυράδες» και κάποιες συναυλίες στα καλοκαιρινά φεστιβάλ.
Θέλετε να μας πείτε τι ονειρεύεστε για το μέλλον;
*Μια ανθρωπότητα ειρηνική, χωρίς φόβο.
Υπάρχουν ρόλοι που ονειρεύεστε να υποδυθείτε;
*Θα ήθελα ιδανικά, ρόλους με κωμική δράση, έξυπνους διαλόγους και ελπιδοφόρα μηνύματα.
Όπερα ή θέατρο; Πού νιώθετε πιο ελεύθερη;
*Η Τέχνη είναι ελευθερία!
Υπάρχει κάτι που έχει σημαδέψει τη ζωή σας;
*Στη ζωή μας πρέπει να προχωράμε μπροστά. Ό,τι μας έβλαψε και ό,τι μας πίκρανε το αφήνουμε πίσω. Όμως πολλές φορές και οι ευχάριστες και οι όμορφες στιγμές αφήνουν το στίγμα τους. Και πάλι προχωράμε μπροστά.
Τι εκτιμάτε σ’ έναν άνθρωπο και τι σας ενοχλεί;
*Εκτιμώ την αλήθεια. Με ενοχλούν οι δήθεν.
Κλείνοντας θα ήθελα να μου πείτε ποια είναι η σχέση σας με τα ζώα; Έχετε κατοικίδιο;
*Αγαπώ τα ζώα, κυρίως τα κατοικίδια, όμως πολύ θα ήθελα να έχω ένα ζωάκι που εγώ θα προσεγγίσω και θα κερδίσω την αγάπη του. Και ας είναι ένα ζωάκι του δάσους. Παλιότερα είχα έναν γατούλη, τον Figaro, που τον αγαπούσαμε όλοι πολύ, αλλά δυστυχώς τον χάσαμε και αυτό μας πλήγωσε βαθιά.
Κυρία Αγγελοπούλου, σας ευχαριστώ που αφιερώσατε τον πολύτιμο ελεύθερο χρόνο σας γι’ αυτή τη συζήτηση. Να έχετε πάντα επιτυχίες.
*Κι εγώ ευχαριστώ το Catisart για τη φιλοξενία.
***
Η Μαίρη Βιδάλη παρουσιάζει τη μουσική κωμωδία «Οι Εύθυμες Κυράδες» του Σαίξπηρ στο Διάχρονο
