34 C
Athens
Δευτέρα 15 Ιουλίου 2024

«Λιωμένο Βούτυρο» του Σάκη Σερέφα. Ένα καλοπαιγμένο συμφωνικό έργο από τον Δημήτρη Καρατζιά

Γράφει η θεατρολόγος Μαρία Μαρή

Το έργο του θεατρικού συγγραφέα Σάκη Σερέφα, «Λιωμένο Βούτυρο», διάλεξε ο σκηνοθέτης Δημήτρης Καρατζιάς να ανεβάσει με την Επαγγελματική Θεατρική Ομάδα του, στο θέατρο «Εν Αθήναις».

Πρόκειται για ένα έργο που πραγματεύεται την ανασύνθεση μιας τραγικής ερωτικής ιστορίας ανάμεσα σε δύο πρόσωπα, τη Λούλα και τον Τάσο.

Μια παράσταση με έντονο αυτοσχεδιασμό. Ένα έργο που ακροβατεί ανάμεσα στο τραγικό και το κωμικό, με σπονδυλωτές αφηγήσεις και εμβόλιμες δραματοποιήσεις, με γρήγορο και ζωντανό διάλογο, έντονους χαρακτήρες, ισορροπημένη και σταδιακή εξέλιξη της δράσης.

Η ιστορία του έργου είναι απλή. Ένας άντρας σκοτώνει μια γυναίκα. Σε μια επαρχία γνωρίστηκαν ο Τάσος (Λάμπρος Τζώρας) και η Λούλα (Φρατζέσκα Γεντεκάκη).
Την αγάπησε και την αρραβωνιάστηκε. Για εκείνον η σχέση τους ήταν σχέση πάθους. Μεγάλη η απόκλισή τους. Εκείνη με μπρίο, κούκλα, εκείνος μεγαλύτερος και μαχητής της ζωής.

Το έγκλημα που διέπραξε δεν ήταν προμελετημένο. Βγαίνουν έξω μαζί, τρώνε, διασκεδάζουν. Ένα βράδυ σε μια ταβέρνα, εκεί που τραγούδαγε και χόρευε εκείνη, της έγινε πρόταση από τον ιδιοκτήτη του μαγαζιού (Γιάννης Γαβρίλης) να πάει να δουλέψει στην Αθήνα σε ένα δικό του νυχτερινό μαγαζί.

Η Λούλα, όμορφη, με όνειρα, θέλει να ξεφύγει από το χωριό, θέλει να εξερευνήσει τον κόσμο, παρατάει τον Τάσο κι έρχεται στην πόλη. Αυτός την ακολουθεί, τη βρίσκει, την κερνάει ένα κρασί σε μια ταβέρνα, την πείθει να πάνε για μια τελευταία φορά στο ξενοδοχείο έτσι να θυμηθούνε τα παλιά και λίγες ώρες μετά τη στραγγαλίζει στο δωμάτιό της στο ξενοδοχείο, που έμενε.

Βγαίνοντας ο Τάσος από το δωμάτιο βρίσκει ένα παρατημένο ρουλεμάν στο διάδρομο του ξενοδοχείου και ξαναμπαίνει μέσα και την κοπανάει με αυτό στο κεφάλι. Ιδρώτας, σπέρμα, αίμα ποτίζουν τα σεντόνια.

Μόλις ξημερώνει, πηγαίνει στην αστυνομία και παραδίνεται. Κανείς δεν θα πίστευε ότι αυτός ο τόσο ήσυχος άνθρωπος είχε στη θολούρα του διαπράξει ένα τόσο ειδεχθές έγκλημα.
Ο φονιάς θυμίζει κάπως τον Μερσώ από τον «Ξένο» του Καμύ.

Έχει σίγουρα συσσωρεύσει μέσα του τεράστιο θυμό και καθώς η μοναδική, αυτή η τόσο ασύμβατη με αυτόν κοπέλα τον «προδίδει», γιατί έτσι το νιώθει αυτός, τη σκοτώνει αποτρόπαια και βάναυσα.
Αφήνεται στο πάθος του, ώστε αυτό να τον καταπνίξει, αφήνεται στο αίσθημα που τον πηγαίνει στην καταστροφή. Το μόνο φωτεινό σημείο της ζωή του ήταν αυτό το όμορφο, φωτεινό πλάσμα.

Οι δύο ηθοποιοί αποδίδουν πλήρως την αντίθεση και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του ρόλου τους. Σε πολλά η ζωή του Τάσου πήγαινε χάλια και η μόνη ικμάδα φωτός ήταν αυτός ο έρωτας, αυτή η κοπέλα που πράγματι φωτίζει τη σκηνή.
Δεν ήταν ένας επικίνδυνος κατά συρροήν δολοφόνος ο Τάσος, ήταν αυτός, που αφέθηκε να χαθεί γιατί δεν μπορούσε να το παλέψει άλλο. Το θέμα πέρα από προσωπικό είναι κοινωνικό.

Εξαιρετικό το έργο του Σάκη Σερέφα και οι συλλογισμοί που αυτό εκκινεί σχετικά με την κοινωνία και το άτομο. Η σκηνοθετική προσέγγιση του Δημήτρη Καρατζιά το αναδεικνύει αυτό, όταν κάθε τόσο ο θίασός του, η «Κοινωνία» (Μαρία Φραγκάτου) συμμετέχει, είτε σχολιάζοντας τα τεκταινόμενα, είτε προειδοποιώντας τη Λούλα να μην εμπιστεύεται τους λάθος ανθρώπους.

«Δεν είδες την παγίδα Λούλα, δεν την είδες». Η ερμηνεία της κάθε φορά ενταγμένη στο πνεύμα μιας κλειστής παρεμβατικής είτε με καλή πρόθεση, είτε όχι κοινωνίας.
Κάθε ρόλος έχει τα δικά του χαρακτηριστικά. Άλλο οι θαμώνες της ταβέρνας, άλλο οι κάτοικοι στην πόλη, άλλο ο ταβερνιάρης, άλλο ο γύρω κόσμος, διαφορετική η λαϊκή γυναίκα στην ταβέρνα, άλλο ο άντρας της που την κέρναγε κάθε τόσο, που άλλαξε γιλέκα και ρόλο τρεις φορές υποδυόμενος πότε τον θαμώνα της ταβέρνας, πότε έναν γέρο με μια τραγιάσκα και μια μαγκούρα, πότε τον ιμπρεσάριο της μουσικής σκηνής που πλευρίζει τη Λούλα.

Οι ηθοποιοί με την καθοδήγηση του σκηνοθέτη έχτισαν έναν ολόκληρο κόσμο. Ιδιαίτερη η γκροτέσκο ξενοδόχα (Βασιλική Νικολοπούλου) με το αυθεντικό αυτό λαϊκό της στυλ, ειδικά εκεί που διαπραγματεύεται με τη Λούλα την τιμή του δωματίου.

Ευφυές σκηνοθετικό εύρημα οι σκέψεις των ηρώων, που ερμηνεύονται από δύο ηθοποιούς. Είναι εκπληκτικό πώς ο σκηνοθέτης Δημήτρης Καρατζιάς φέρνει τον κόσμο αυτόν κοντά στον θεατή. Οι δράσεις γίνονται δίπλα τους, ακόμα και ο φόνος σκεπασμένος με ένα σεντόνι.

Το έγκλημα συνδέεται με δύο κοινόχρηστους χώρους, μια ταβέρνα και ένα ξενοδοχείο. Όσοι εμπλέκονται, συμμετέχουν στο γεγονός. Όταν η ξενοδόχα βλέπει ανοιχτό φως το βράδυ στο δωμάτιο της Λούλας κατά τη βραδινή της επιθεώρηση, θεωρεί σκόπιμο να ανοίξει την πόρτα, ίσα να βάλει το χέρι μέσα και να κλείσει το φως, χωρίς να αναρωτηθεί αν κάτι συμβαίνει στο δωμάτιο. Επεμβαίνει τόσο όσο τη βολεύει.

Η διήγηση της κορυφαίας σκηνής από την ξενοδόχα είναι πράγματι εκπληκτική και προκαλεί κλάμα και γέλιο.

Με τον τρόπο αυτόν εγκαλείται η κοινωνία για το πώς πλαισιώνει το αδιέξοδο του ανθρώπου.

Με γνήσιο και αυθεντικό τρόπο όλοι οι ηθοποιοί ερμήνευσαν τον ρόλο τους.

Ο Γιάννης Γαβρίλης: μαγαζάτορας, παππούς, Σάββας (χωροφύλακας).
Η Φρατζέσκα Γεντεκάκη: Λούλα.
Η Τζοάννα Δημολιού: Λίτσα (κομμώτρια- συγκάτοικος Λούλας).
Η Χρύσα Μπαλατσούρα: ψήστρα.
Η Βασιλική Νικολοπούλου: ξενοδόχα, Φανή (υπάλληλος ξενοδοχείου).
Η Παρασκευή Οικονόμου: Μαρκέλλα (σερβιτόρα).
Η Νατάσα Σουρλαντζή: συγγραφέας.
Ο Λάμπρος Τζώρας: Τάσος (δολοφόνος).
Η Ελευθερία Φιντίκη: Πόπη (κομμώτρια – αδερφή Λίτσας), Κυρία Φιλίππου (ιατροδικαστής).
Η Μαρία Φραγκάτου: η κοινωνία.
Η Σίσσυ Χάιντ: συγγραφέας.
Η Μαρία Χασιώτη: Νταίζη (φίλη της Λούλας).

Η παράσταση ακροβάτησε, όπως θα ήθελε και ο συγγραφέας ανάμεσα στο κωμικό και το τραγικό και προβλημάτισε γύρω από τον ρόλο της κοινωνίας, την οποία βάζει συνυπεύθυνη στο έγκλημα.

Η μουσική του Μάνου Αντωνιάδη πλαισιώνει σωστά αυτό το ιδιαίτερο θρίλερ.

Εξαιρετική η κίνηση όλων των ηθοποιών, επιμελημένη από τη Δήμητρα Κολλά.

Πρόκειται για μια καλά συντονισμένη παράσταση, με παρεμβολές από όλους τους ήρωες σα να επρόκειτο για ένα καλοπαιγμένο συμφωνικό έργο με την υπογραφή του Δημήτρη Καρατζιά.

Ταυτότητα της παράστασης

«Λιωμένο Βούτυρο»
Του Σάκη Σερέφα

Σκηνοθεσία: Δημήτρης Καρατζιάς
Βοηθοί σκηνοθέτη: Ελένη Μαζνώκη, Σοφία Ζαμπέτα
Μουσική επιμέλεια: Μάνος Αντωνιάδης
Κίνηση: Δήμητρα Κολλά
Φωτισμοί: Άννα Ρεμούνδου
Φωτογραφίες: Χριστίνα Φυλακτοπούλου @yellow_booots
Σκηνική – Ενδυματολογική επιμέλεια: @vault.theatre.plus
Παίζουν οι ηθοποιοί:
Γιάννης Γαβρίλης, Φρατζέσκα Γεντεκάκη, Τζοάννα Δημολιού, Χρύσα Μπαλατσούρα, Βασιλική Νικολοπούλου, Παρασκευή Οικονόμου, Νατάσα Σουρλαντζή, Λάμπρος Τζώρας, Ελευθερία Φιντίκη, Μαρία Φραγκάτου, Σίσσυ Χάιντ, Μαρία Χασιώτη.

Θέατρο Έν Άθήναις
Ιάκχου 19, Γκάζι, 11854 Αθήνα
Σταθμός μετρό: Κεραμεικός
Διάρκεια: 70 λεπτά (χωρίς διάλειμμα)
Οι παραστάσεις έγιναν από τις 8 έως και τις 15 Ιουνίου 2024.

Σχετικά άρθρα

Κυνηγήστε μας

6,398ΥποστηρικτέςΚάντε Like
1,713ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
713ΑκόλουθοιΑκολουθήστε


Τελευταία άρθρα

- Advertisement -