Ο Λένιν με μια Γάτα

Στην αγκαλιά του ξεκουράζεται,

με τα μπροστινά της πόδια στον αγκώνα.

Τα μάτια μισοκλείνει, καθώς το χέρι

τη ράχη της χαϊδεύει,

και μοιάζει ευτυχισμένη: Εκείνος πού

πρωί της έδωσε το γάλα, τώρα συλλογιέται

πώς να σώσει από την πείνα τους ανθρώπους.

Günter Kunert (Βερολίνο, 1929). Πολυγρα­φό­τα­τος Γερμανός συγ­γρα­φέ­ας, ποι­η­τής, δο­κι­μι­ογρά­φος και ζωγράφος. Η ε­βρα­ϊ­κή κα­τα­γω­γή του και ο πό­λε­μος δεν του επέ­τρε­ψαν να ο­λοκλη­ρώ­σει τις σπου­δές του στις Γραφικές Τέ­χνες. T­ο 1948 προ­σχώ­ρη­σε στο Κομ­μου­νι­στι­κὸ Kόμ­μα (S­ED), όπου γνω­ρί­στη­κε με τον B­r­e­c­ht, απ’ τον ο­ποίο ε­πη­ρε­ά­στη­κε βα­θιά. Το 1979 κα­τέ­φυ­γε με τη σύ­ζυ­γό του στην Ομο­σπον­δια­κὴ Δη­μο­κρα­τί­α της Γερ­μα­νί­ας. Εκδίδει βι­βλί­α αδι­α­λεί­πτως και με τα­χύ­τα­τους ρυθμούς από το 1950 (οι τίτλοι υπερβαίνουν τους εκατό).

Aπό το βιβλίο του Αντ. Στεμνή «Επιλογή από τη γερμανική ποίηση» (1978), ποιήματα εμπνευσμένα από την Οχτωβριανή Επανάσταση.