Στο έργο της «Τρεις αετοί που πετούν», μια αυτοπροσωπογραφία του 1990, η φωτογράφος Λόρα Αγκιλάρ στέκεται, γυμνόστηθη και δεμένη με ένα xοντρό σχοινί, ανάμεσα στις σημαίες του Μεξικού και της Αμερικής. Από τη μέση και κάτω είναι τυλιγμένη με την αστερόεσσα, ενώ το πρόσωπό της είναι καλυμμένο με την εικόνα του αετού από το σύμβολο του Μεξικού. Η Αγκιλάρ είχε πει κάποτε ότι είχε ζητήσει αρχικά από μια φίλη της να ποζάρει για το πορτρέτο. Όταν όμως της το πρότεινε, η φίλη αρνήθηκε: «Αυτό είναι εσύ», της είπε.
Η Λόρα Αγκιλάρ, της οποίας το έργο παρουσιάστηκε το 2017 στην αναδρομική έκθεση «Laura Aguilar: Show and Tell» στο Λος Άντζελες, γεννήθηκε στην Καλιφόρνια το 1959 από έναν Μεξικανοαμερικανό και μια Μεξικανοϊρλανδή.
Η Laura Aguilar (26 Οκτωβρίου 1959 – 25 Απριλίου 2018) ήταν Αμερικανίδα φωτογράφος. Γεννήθηκε με ακουστική δυσλεξία και η ίδια απέδιδε την αγάπη της για τη φωτογραφία στον αδερφό της που της έδειξε τα μυστικά του σκοτεινού θαλάμου.
Ως έγχρωμη αλλά και λεσβία, η Αγκιλάρ ανήκε, όπως το έθετε η ίδια, σε μια «κρυμμένη υποκουλτούρα μέσα σε μια άλλη υποκουλτούρα, σε μια περιθωριοποιημένη κοινότητα μέσα σε μια άλλη περιθωριοποιημένη κοινότητα».
Η δουλειά της είναι μια εξερεύνηση αυτής της επισφαλούς διπλής ταυτότητας και το βασικό της εργαλείο είναι το δικό της αντισυμβατικό σώμα που συχνά χρησιμεύει ως υποκείμενο και σύμβολο. To πιο εμπνευσμένο έργο της, γράφει το New Yorker, είναι μια σειρά από γυμνές αυτοπροσωπογραφίες που ελήφθησαν στην έρημο του Νέου Μεξικού. Κουλουριασμένη στο βραχώδες έδαφος ή τεντωμένη κατά μήκος της όχθης μιας λίμνης, η Αγκιλάρ κάνει τις καμπύλες και τις σκιές του στρογγυλού της σώματος να φέρνουν στον νου τα όμορφα σχήματα του τοπίου γύρω της. Η Αγκιλάρ αποτελεί μέρος της αμερικανικής γης και του ματιού του θεατή. Συγχρόνως όμως μοιάζει μακριά από αυτό. Με τα δικά της λόγια, είναι «τόσο παρούσα όσο και επίμονα αόρατη».
