Cat Is Art

Ιωάννα Κολλιοπούλου, αστραφτερές προδιαγραφές

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Εθνικό Θέατρο. «Επί σκηνής» το έργο «Πυρκαγιές» του Ουαζντί Μουαουάντ σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Αρβανιτάκη. Μετά την εξαιρετική παράσταση, αισθάνομαι την ανάγκη να επισκεφτώ τα παρασκήνια για τα συγχαρητήρια προς τους συντελεστές. Συγχαρητήρια ουσιαστικά, απλά κι από καρδιάς. Εκεί συναντώ κι ένα χαρούμενο κορίτσι με βελούδινα μάτια. Ψηλή, αθλητική, με μακριά μαλλιά. Σχεδόν πέφτω πάνω της στις σκάλες, εν μέσω μιας νεανικής συντροφιάς που με παρασύρει. Αυθόρμητη, γεμάτη ενέργεια, γεμάτη γέλιο. Γέλιο της νιότης. Στο πρόσωπό της αναγνωρίζω τη Ζαν, εκ των πρωταγωνιστριών της παράστασης. Την Καναδέζα φοιτήτρια που ανακαλύπτει την τρομερή αλήθεια της πραγματικής της ταυτότητας στη Μέση Ανατολή. Κατά κόσμον Ιωάννα Κολλιοπούλου. Ένα δέντρο φορτωμένο ανθούς, μια φρέσκια δροσερή παρειά. Πτυχιούχος Γλωσσολογίας, ηθοποιός αφοσιωμένη, με πίστη στη θεατρική της αποστολή, όνειρα κι ενθουσιασμό. Πειθαρχημένη, ακούραστη, φιλότιμη. Στη σκηνή αστράφτει. Άψογη στις σιωπές της, με θαυμάσια δείγματα υποκριτικής νοημοσύνης, συνδυάζει θάρρος και συγκίνηση. Λιτή αλλά εμβριθής. Τραγική και ποιητική, σε χτυπάει απευθείας στην ψυχή. Πολύ νέα ακόμη αλλά ήδη με ένα βραβείο στο ενεργητικό της για την ταινία «Ελένη», η Ιωάννα Κολλιοπούλου είναι γοητευμένη με τη δουλειά της και κοιτάει το μέλλον με μάτια υγρά που λάμπουν από πάθος και ευγνωμοσύνη. Έχει πίστη, έχει ήθος, έχει λαχτάρα. Η Ιωάννα έχει τις προδιαγραφές για μια σπουδαία θεατρική σταδιοδρομία. Kι αυτό είναι μια καλή είδηση γιατί κι εμείς, το κοινό, έχουμε ανάγκη από ουρανό…

Διαβάστε τη συνέντευξη.

Φωτογραφίες: cat is art

* Γεννήθηκα στην Αθήνα, κατάγομαι από ένα χωριό έξω από την Τρίπολη, το Χρυσοβίτσι και από την παιδική μου ηλικία θυμάμαι τα παιδικά πάρτι, το πρώτο ερωτικό σκίρτημα και τις φιλίες οι οποίες έχουν κρατηθεί μέχρι σήμερα.

Υπήρξαν άνθρωποι από το σχολικό ή οικογενειακό σου περιβάλλον που σε παρότρυναν να ασχοληθείς με το θέατρο;

* Η Μαρία Κατζουράκη – Χρυσομάλλη είναι ο άνθρωπος που στην Α’ Λυκείου με πήρε στη θεατρική ομάδα του σχολείου και από τότε είχα πάντα τη στήριξη της οικογένειάς μου, των φίλων και δασκάλων μου.

Τι έμαθες από τους δασκάλους σου;

* Πειθαρχία, υπομονή κι εργατικότητα.

Δελεάστηκες από κάποια άλλη τέχνη ή επιστήμη πριν αρχίσεις να σπουδάζεις θέατρο;

* Σπούδαζα Γλωσσολογία στη Φιλοσοφική Αθηνών κι έπειτα έδωσα εξετάσεις στη σχολή. Τη χρονιά που αποφοίτησα απ’ το Εθνικό παρέδωσα και την πτυχιακή μου εργασία στο Πανεπιστήμιο, οπότε ήταν διπλή η χαρά!

Παρατηρείς γύρω σου και τι συνήθως; Έχει σημασία για τον καλλιτέχνη να παρατηρεί;

* Παρατηρώ συνήθως καταστάσεις γύρω μου, άλλοτε δυσάρεστες κι άλλοτε αστείες, πρόσωπα, συμπεριφορές, εικόνες της φύσης που δεν μπορούν να αποτυπωθούν ούτε σε φωτογραφία (σε όλους πιστεύω συμβαίνει αυτό). Για κάθε καλλιτέχνη, από τον ηθοποιό μέχρι το β’ βοηθό φωτιστή κι από το ζωγράφο μέχρι το διαφημιστή, πιστεύω πως έχει σημασία η παρατήρηση. Σε κάποιον μπορεί να είναι απόλυτα απαραίτητη και σε άλλον όχι και τόσο.

Πώς ένιωσες που το Εθνικό Θέατρο σού εμπιστεύτηκε έναν τόσο σημαντικό ρόλο, το ρόλο της Ζαν, στο έργο “Πυρκαγιές”.

* Αρχικά ήταν σημαντική ευκαιρία για μένα που μου έδωσαν τη δυνατότητα να δουλέψω και τη δεύτερη σεζόν με το Εθνικό Θέατρο και να γνωρίσω τον Κωνσταντίνο Αρβανιτάκη, το σκηνοθέτη. Πήρα μεγάλη χαρά όταν το έμαθα και νιώθω ευγνωμοσύνη που με εμπιστεύτηκαν για έναν τόσο δυνατό ρόλο.

Κατά τη διάρκεια αυτής της παράστασης αισθανόσουν να αναπτύσσεται σχέση μεταξύ ηθοποιών και θεατών;

* Αυτός ήταν και ο πρωταρχικός στόχος, να μοιραστούμε αυτήν την ιστορία με τους θεατές. Δεν είχαμε μικρόφωνα, οι θεατές βρίσκονταν σε μακρινή απόσταση και προσπαθούσαμε κάθε φορά να τους φέρουμε όλο και πιο κοντά. Υπήρχαν στιγμές που ήταν σημαντικές στο έργο κι από το κοινό επικρατούσε απόλυτη ησυχία. Τότε, ναι, αισθανόμουν να αναπτύσσεται αυτή η σχέση με τους θεατές.

Τι σε γοητεύει περισσότερο, όταν στη σκηνή υποδύεσαι ένα χαρακτήρα ή όταν κατά τη διάρκεια των δοκιμών ερευνάς ένα χαρακτήρα;

* Δεν μπορώ να τα διαχωρίσω ιδιαίτερα γιατί θεωρώ ότι το ένα συμπληρώνει το άλλο. Η διαδικασία των προβών είναι μια πολύ σημαντική και ξεχωριστή περίοδος στην οποία γοητεύεσαι όλο και πιο πολύ με αυτά που ανακαλύπτεις αλλά η έρευνα συνεχίζεται ακόμα κι όταν ξεκινήσουν οι παραστάσεις, διότι ζωντανεύει ο χαρακτήρας περισσότερο, προκύπτουν κι άλλα πράγματα, βρίσκεσαι σε νέες συνθήκες.

Είσαι αυστηρή με τον εαυτό σου;

* Πολύ.

Είσαι επιεικής με τα λάθη των άλλων;

* Φυσικά και είμαι! Λάθος μπορεί να γίνει κι από μένα ή το συμπρωταγωνιστή μου ή απ’ τα φώτα και τη μουσική. Στο βαθμό που επηρεάζει εμένα, προσπαθώ εκείνη τη στιγμή να αντεπεξέλθω όσο καλύτερα μπορώ για να μη χαθεί η ροή της παράστασης. Αν και μερικές φορές ένα λάθος μπορεί να λειτουργήσει θετικά για την παράσταση.

Ο ηθοποιός του θεάτρου είναι αυτός που, από όλους τους καλλιτέχνες, βασιλεύει στο φθαρτό;

* Το θέατρο είναι κάτι ζωντανό, που συμβαίνει εκείνη τη στιγμή. Δεν είναι κάτι “απτό” όπως μια ζωγραφιά ή μια ταινία. Ακόμα κι αν μαγνητοσκοπηθεί μια παράσταση, η σχέση θεατών και ηθοποιών δεν μπορεί να καταγραφεί σε μία κάμερα, όπως και η κάθε παράσταση ποτέ δεν μπορεί να είναι ίδια με την προηγούμενη. Με βάση αυτό, ο ηθοποιός όταν παίζει θέατρο ζει κάθε μέρα κάτι διαφορετικό μαζί με τους θεατές, που συμβαίνει αποκλειστικά και μόνο σε εκείνες τις δύο ώρες. Οπότε, ναι, μπορώ να πω ότι ο ηθοποιός «βασιλεύει» στο φθαρτό. Και αυτό είναι που το κάνει και τόσο μαγικό!

Συνήθως τι κάνεις λίγο πριν ανέβεις στη σκηνή;

* Ζεσταίνω τη φωνή μου και το σώμα μου και αυτό με βοηθάει πολύ να συγκεντρωθώ.

Όταν τελειώνει η παράσταση και κατεβαίνεις από τη σκηνή πώς αισθάνεσαι;

* Όταν έχει πάει καλά η παράσταση κι είμαστε όλοι ευχαριστημένοι, η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν φορές που χοροπηδάω απ’ τη χαρά μου. Όταν δεν  έχει πάει καλά, εκείνη τη στιγμή δεν σκέφτομαι τι πήγε λάθος και πώς θα μπορούσε να έχει πάει καλύτερα, απλά στενοχωριέμαι.

Από όσο γνωρίζω, έχεις βραβευτεί για τη συμμετοχή σου στην ταινία “Ελένη”. Ήταν μια συγκινητική στιγμή για σένα;

* Ήταν μια πάρα πολύ συγκινητική στιγμή. Τότε που γίνονταν τα γυρίσματα ήταν μια δύσκολη περίοδος για μένα και το έκανα με πολλή αγάπη και μεράκι κι η χαρά που πήρα μόλις έμαθα το νέο δεν περιγράφεται!

Αγαπάς τον ελληνικό κινηματογράφο; Θέλεις να συμμετάσχεις και σε άλλες ταινίες νέων σκηνοθετών;

* Πολύ. Με τον κινηματογράφο ασχολιόμουν και πριν και κατά τη διάρκεια της σχολής κι ήταν κι η πρώτη μου δουλειά μετά τη σχολή! Είναι μια τέχνη που μ’ ενδιαφέρει πάρα πολύ και χαίρομαι που τα τελευταία χρόνια ανθεί ιδιαίτερα. Υπάρχουν νέοι σκηνοθέτες, ταλαντούχοι και ορεξάτοι που ξέρουν ακριβώς τι θέλουν να πουν με το έργο τους και είναι χαρά μου να συνεργάζομαι με τέτοιους ανθρώπους.

Ποιο ποίημα ή κείμενο από όσα έχεις διαβάσει στη ζωή σου είναι το συγκλονιστικότερο όλων, κατά τη γνώμη σου;

* Ανάμεσα σε πολλά αγαπημένα ποιήματα είναι το ποίημα “Κυριακή” του Μίλτου Σαχτούρη. Ακόμη τα χορικά από τις «Χοηφόρους» του Αισχύλου θεωρώ ότι είναι συγκλονιστικά. Πρόσφατα, επίσης, διάβασα το θεατρικό έργο «Βιτριόλι» του Γιάννη Μαυριτσάκη και ξεχώρισα μια φράση: «Δεν  μπορώ να αντισταθώ στην επιθυμία της όρασης, είναι πιο ισχυρή κι από τη μεγαλύτερη θλίψη».

Ποιοι είναι οι αγαπημένοι σου συγγραφείς;

* Μεταξύ άλλων, ο Ντοστογιέφσκι, ο Έρμαν Έσσε και ο Χαρούκι Μουρακάμι.

Τι είναι αυτό που σου δίνει ενέργεια;

* Η ίδια η δουλειά, η χαρά και η αγάπη γι’ αυτό που κάνω και το να βρίσκομαι συχνά με τους δικούς μου ανθρώπους.

Ποιοι ρόλοι νομίζεις ότι σου ταιριάζουν και ποιους ρόλους ονειρεύεσαι να ερμηνεύσεις;

* Δεν μπορώ να πω με σιγουριά ποιοι ρόλοι μου ταιριάζουν γιατί συμβαίνει κάποιες φορές να σου δίνεται η δυνατότητα να παίξεις ένα ρόλο που τον νιώθεις “ξένο” αλλά τελικά να ανακαλύπτεις ότι μπορείς ν’ αντεπεξέλθεις και να τον νιώσεις πολύ πιο οικείο απ’ όσο νόμιζες. Αυτό που μπορώ να πω με σιγουριά είναι ότι θα ήθελα πολύ κάποια στιγμή να παίξω έναν αντρικό ρόλο!

Τι σε κάνει να γελάς και τι μπορεί να σου προξενήσει θλίψη;

* Γελάω με το καλό χιούμορ και με χαροποιούν πολύ τα ευχάριστα νέα, είτε αφορούν εμένα είτε τους δικούς μου ανθρώπους. Με θλίβει η τωρινή κατάσταση της Ελλάδας και η αδικία.

Η οικονομική κρίση, κατά τη γνώμη σου, μπορεί να έχει και θετικό πρόσωπο;

* Η αλήθεια είναι ότι μέσα σε όλη αυτήν την κατάσταση, βλέπω ανθρώπους να αφυπνίζονται, να στρέφονται στις τέχνες και να εμφανίζεται μια γενικότερη ανάγκη δημιουργίας. Αυτό θα μπορούσα να το θεωρήσω ως κάτι θετικό, αλλά δυστυχώς είναι κάτι πολύ μικρό σε σχέση με τα πρακτικά και ουσιαστικά προβλήματα που έφερε η κρίση..

Παρατήρησες κάτι ασυνήθιστο στο δρόμο τελευταία;

* Όχι και δυστυχώς συνειδητοποιώ με την ερώτηση αυτή πόσο συνηθισμένα μου φαίνονται όλα γύρω μου.

Η καθημερινότητά μας έχει ποιότητα;

* Η καθημερινότητά μας πιστεύω έχει την ποιότητα που της δίνουμε εμείς. Στις σχέσεις μας, στη συμπεριφορά μας, στο φαγητό, στη διασκέδαση, στην ενημέρωση, σε όλα. Το πώς θα επιλέξουμε να διαμορφώσουμε αυτήν την καθημερινότητα που θέλουμε έγκειται στις ανάγκες του καθενός.

Ποια είναι η σχέση σου με τα ζώα; Έχεις κατοικίδιο;

* Έχω σχέση παράνοιας με τα ζώα. Από μικρή είχα ένα γάτο, τον Ζαχαρία, που σκοτώθηκε από αυτοκίνητο. Μετά είχα τον Καζαμπούμπου, έναν κούκλο γάτο ξανθό με γαλάζια ματάκια που είχε γεμίσει όλη τη γειτονιά Καζαμπουμπάκια. Κάποια στιγμή είχαμε κι ένα σκυλάκι, τη Μόλυ, αλλά μας έφυγε και έπειτα από χρόνια το βρήκαμε με ένα παρεάκι σκυλιών, τα «αλάνια» της γειτονιάς. Πρόσφατα μας πέθανε η «Θεία», η πιο χαδιάρα γάτα, που δεν έβλεπε από το ένα ματάκι. Προς το παρόν δεν έχω κατοικίδιο γιατί λείπω αρκετά και δεν θέλω να το αφήνω μόνο του.

Ευχαριστώ πολύ Iωάννα.

* Εγώ ευχαριστώ!

 

 

Εκτύπωση
diaxeiristisΙωάννα Κολλιοπούλου, αστραφτερές προδιαγραφές