29.4 C
Athens
Τρίτη 16 Ιουλίου 2024

Κίμων Φιορέτος: «Η δουλειά του ηθοποιού απαιτεί αφοσίωση και εργατοώρες»

Πάνω: Από την παράσταση “72 ώρες”

 

Της Ειρήνης Αϊβαλιώτου

Τα τελευταία χρόνια μας έχει εντυπωσιάσει σε παραστάσεις υψηλών προδιαγραφών, μεταξύ άλλων στις «Γυναίκες στα πρόθυρα νευρικής κρίσης» του Πέδρο Αλμαδόβαρ (Μικρό Παλλάς), στη βαθιά ανθρώπινη κωμωδία του Εντουάρντο Ντε Φιλίππο “Αχ, αυτά τα φαντάσματα”, στο εκρηκτικής σωματικότητας, προκλητικό και ανατρεπτικό «Κουρδιστό Πορτοκάλι» του Anthony Burgess ως μέλος μιας ακατανίκητης και φοβερής συμμορίας ή στο παιδικό “Τα μαγικά μαξιλάρια” του Ευγένιου Τριβιζά (Εθνικό Θέατρο – Ρεξ). Το 2013 τον θαυμάσαμε στο τρυφερά απελπισμένο, λάλον και ακριβές, χιουμοριστικό «Μερσιέ και Καμιέ» (Σάμιουελ Μπέκετ) σε σκηνοθεσία Γιάννη Κακλέα. Μια μαραθώνια παράσταση, που άρχισε στις 12 τα μεσάνυχτα και διήρκεσε 24 ώρες, στην οποία η διερώτηση για την πίστη και την αναζήτηση, για την ισχύ και την εξάρτηση, για την πραγματικότητα και τις αυταπάτες της, στοίχειωσε θεατές και ερμηνευτές. Το εικονοποιημένο αυτό παραμύθι ήταν αναμφισβήτητα το γεγονός εκείνου του καλοκαιριού. Ο Κίμων Φιορέτος είναι άριστος επαγγελματίας, με άρτιο επίπεδο υποκριτικής ικανότητας και τεχνικής. Έχει μια ιδιότυπη σφραγίδα ως ηθοποιός, με αξιοζήλευτο ποιοτικό οίστρο που φλερτάρει έντονα με το παράλογο και την ανατροπή. Άνθρωπος θετικής ανησυχίας που νοηματοδοτεί τον κόσμο, οργανώνει τις ιδέες του, διέρχεται με ορμή από διάφορους κύκλους. Από εκείνους τους καλλιτέχνες που ξέρουν να δημιουργούν στη σκηνή. Ευρηματικός περφόρμερ, γνωρίζει άριστα πώς να χειρίζεται το σώμα του και πώς να χειρίζεται τις καταστάσεις. Γι’ αυτόν μια απλή κίνηση μπορεί να αποτελέσει έναυσμα για ένα στιγμιότυπο τύπου commedia dell’arte. Άνετος, φυσικός, αστείος. Καινοτόμος, με χαρούμενο και αυθόρμητο αυτοσχεδιαστικό πνεύμα. Γεννήθηκε το 1978 στο Λουντ Σουηδίας, στους κόλπους μιας οικογένειας διανοουμένων και καλλιτεχνών. Τα μαθήματα υποκριτικής, που παραδίδει από το 2011 στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης Κάρολος Κουν, την ίδια σχολή από την οποία αποφοίτησε το 2001, συναρπάζουν, παθιάζουν και διασκεδάζουν τους μαθητές του, ενώ αποτελούν μια εμπειρία διαφορετική από οποιοδήποτε άλλο μάθημα. Ο Κίμων Φιορέτος φέτος καταθέτει μια πολυσύνθετη, ρεαλιστική και ειλικρινή ερμηνεία στην καταιγιστική κωμωδία «72 ώρες» του Γιώργου Χατζηπαύλου και της Αστερόπης Λαζαρίδου σε σκηνοθεσία Γιάννη Σαρακατσάνη και μουσική Φοίβου Δεληβοριά. Αλλάζοντας διαρκώς ρόλους και διαθέσεις, υποδύεται απολαυστικά τον εργένη και γοητευτικό Μάνο. Όταν, λοιπόν, ο Μάνος γνώρισε μέσω Facebook τη Μάνια (Βάσω Καβαλλιεράτου), ήταν και οι δύο απελπιστικά κουρασμένοι από όλες τις προηγούμενες αποτυχημένες σχέσεις τους και τα εξίσου αποτυχημένα τυφλά ραντεβού τους. Μόνος αυτός, μόνη κι αυτή, στην κρίσιμη ηλικία των 38, αποφασίζουν να ενώσουν τις μοναξιές τους. Διότι, ως γνωστόν, η μοναξιά είναι ένα καλό μέρος για να επισκεφτείς, αλλά το χειρότερο μέρος για να εγκατασταθείς. Μια γκροτέσκα παράσταση, πρωτότυπη, με αρετές stand-up comedy και ρομαντική αύρα. Ο Κίμωνας, ως άνθρωπος με άποψη και ιδανικά, ενοχλείται μεν από τα λάθη που μας συμβαίνουν αλλά τα θεωρεί την απόλυτη ευκαιρία για μάθηση. «Είναι ο μόνος τρόπος που ξέρω ώστε να μπορέσει κανείς να αναπτυχθεί και να εξερευνήσει τον εαυτό του αλλά και τα όρια της δουλειάς του», λέει στη συνέντευξη που ακολουθεί. Μιλάει για την αφοσίωση στο λειτούργημα του ηθοποιού, τις εργατοώρες που οφείλει να δαπανεί ο καλλιτέχνης για να επιτευχτεί το απαιτούμενο αποτέλεσμα, τις αντοχές και τις ανοχές του. Πιστεύει δε πως οι άνθρωποι της γενιάς του είναι άτυχοι ως προς τα οικονομικά αλλά και τυχεροί γιατί στο περιβάλλον που κλήθηκαν να ζήσουν τούς δίνεται μια τεράστια ευκαιρία για δημιουργικότητα. Άλλωστε, αν το φιλοσοφήσουμε, η δημιουργία δεν είναι παρά ο καλύτερος τρόπος να απολαμβάνεις τη ζωή…

Διαβάστε τη συνέντευξη.

Κίμωνα, ποιοι υπήρξαν οι αγαπημένοι σου δάσκαλοι;

* Ο Δημήτρης Οικονόμου, η Ρένη Πιττακή και ο Μίλτον Κατσέλας.

Διδάσκεις κι εσύ στη Σχολή του Θεάτρου Τέχνης από το 2011. Τι εύχεσαι για τους μαθητές σου;

* Να κάνουν τα όνειρά τους πραγματικότητα. Τι άλλο!

Με τη Βάσω Καβαλλιεράτου στις “72 ώρες
Πώς θα μας περιέγραφες την παράσταση «72 ώρες», στην οποία παίζεις;

* Το «72 ώρες» είναι ένα ειλικρινέστατο έργο. Η ταλαντούχα πένα των Αστερόπης Λαζαρίδου και Γιώργου Χατζηπαύλου συναντήθηκε με το ταμπεραμέντο και την οξυδέρκεια του Γιάννη Σαρακατσάνη και νομίζω ότι παρέδωσαν μια καλή κωμωδία που δεν μένει στην επιφάνεια αλλά εμβαθύνει στη σχέση δύο ανθρώπων.

Ανθούν οι έρωτες του Facebook;

* Δεν ξέρω. Για μένα το Facebook είναι μια πλατφόρμα ενημέρωσης και τίποτε περισσότερο.

Τελικά πού κρύβεται η αγάπη;

* Ξεκινά από την καρδιά και το μυαλό και νομίζω ότι καταλήγει να κρύβεται πίσω από τον χρόνο.

Στο τέλος της ημέρας τι είναι αυτό που μένει;

* Η συντροφικότητα, η κατανόηση και η υποστήριξη προς τον δικό μου άνθρωπο.

Τι είναι αυτό που σας έφερε κοντά όλους τους συντελεστές της παράστασης «72 ώρες»;

* Νομίζω η φιλία, η διάθεση για παιχνίδι και επικοινωνία όπως και για αβίαστη συνεργασία. Η άνεση και το χιούμορ του Γιάννη ως σκηνοθέτη, όπως και η σκηνική αλληλεγγύη και η υπομονή της Βάσως Καβαλλιεράτου ήρθαν να ισορροπήσουν ξεκάθαρα με την γκρίνια τη δική μου.

Τι προσφέρει στο κοινό μια κωμωδία για τον έρωτα και τις σχέσεις την εποχή της γενικευμένης κρίσης;

* Ό, τι προσφέρει μια καλή κωμωδία, κάθαρση και μια ευκαιρία να παίξουμε, να παραδεχτούμε τις αδυναμίες μας και τη διαφορετικότητά μας.

Πώς θα χαρακτήριζες τους καλλιτέχνες της δικής σου γενιάς;

* Άτυχους ως προς τα οικονομικά αλλά και τυχερούς γιατί σε ένα τέτοιο περιβάλλον τους δίνεται μια τεράστια ευκαιρία για δημιουργικότητα. Αυτή την εποχή είναι πάρα πολύ δύσκολο να εξασφαλίσεις τα προς το ζην ως καλλιτέχνης. Αυτή η δουλειά απαιτεί αφοσίωση και εργατοώρες, ο κόσμος θεωρεί την καλλιτεχνική δουλειά τερτίπι ή κάτι σαν χόμπι. Τα τελευταία χρόνια δε με τη δικαιολογία της κρίσης κάποιοι προσπαθούν και επιβάλλουν και η ανταμοιβή της να είναι αντίστοιχη ενός χόμπι. Ταυτόχρονα όμως υπάρχει η παράλογη απαίτηση το αποτέλεσμα να είναι καλό και το επίπεδο του επαγγελματισμού να παραμένει υψηλό. Δεν είναι ανέφικτο. Οι καλλιτέχνες (δυστυχώς ή ευτυχώς) έχουν τεράστιες αντοχές και ανοχές και κάποιοι το εκμεταλλεύονται. Όπως και να έχει είναι κάπως άδικο.

Με την κρίση γίναμε όλοι πιο εφευρετικοί ή μόνο στην τέχνη συνέβη αυτό;

* Όχι η εφευρετικότητα και η δημιουργικότητα δεν είναι ιδιώματα μόνο των καλλιτεχνών. Ο κόσμος προκειμένου να επιβιώσει αναγκάζεται να κοιτάξει τη δουλειά του, τον εαυτό του αλλά και τη θέση του στην κοινωνία από διαφορετική οπτική γωνία.

Στο “Κουρδιστό Πορτοκάλι

Υπάρχουν όρια στην ελευθερία της έκφρασης και της τέχνης;

* Στην τέχνη δεν μπορεί και δεν επιτρέπεται να υπάρχει λογοκρισία σε κανένα επίπεδο.

Τι σου δημιουργεί αποστροφή στην ειδησεογραφία των ημερών;

* Η προκατάληψη από όποια πλευρά και αν προέρχεται και η απίστευτη προχειρότητα! Στο μυαλό μου η δημοσιογραφία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την έρευνα. Νιώθω και πιστεύω ότι τα τελευταία χρόνια όλα μένουν απλά στην επιφάνεια και στη συγκάλυψη. Κρίμα!

Ως καλλιτέχνης έχεις νιώσει να βρίσκεσαι σε αδιέξοδο;

* Νομίζω ότι τα αδιέξοδα είναι μέρος της ζωής του καλλιτέχνη και όχι ένα παροδικό φαινόμενο.

Ποιους θαυμάζεις στη λογοτεχνία, στη ζωγραφική, στον κινηματογράφο αλλά και στο θέατρο;

* Αν πω απλά ονόματα αισθάνομαι ότι θα αδικήσω πολύ κόσμο που θαυμάζω. Ξεχωρίζω όμως τους καλλιτέχνες που δεν μένουν στάσιμοι που δεν τους καλύπτει η υπογραφή τους και που δεν επιτρέπουν σε κανέναν να τους τυποποιήσει.

Στην 24ωρη παράσταση «Μερσιέ και Καμιέ» (Σάμιουελ Μπέκετ) με τους Κώστα Φιλίππογλου, Γιάννη Κακλέα (σκηνοθέτης), Άρη Σερβετάλη, Μένη Κωνσταντινίδη.

Τι σημαίνει για σένα η λέξη “λάθος”;

* Την απόλυτη ευκαιρία για μάθηση. Μην παρεξηγηθώ, δεν είμαι σε καμία περίπτωση ζεν. Τα λάθη με ενοχλούν και με πονάνε, όμως είναι ο μόνος τρόπος που ξέρω ώστε να μπορέσει κανείς να αναπτυχθεί και να εξερευνήσει τον εαυτό του αλλά και τα όρια της δουλειάς του.

Τι σε φοβίζει και τι σε θυμώνει; Υπάρχει κάτι κοινό ανάμεσα στο φόβο και στο θυμό;

* Με φοβίζει ο χρόνος πάρα πολύ, από τα λεπτά μέχρι τα χρόνια και με θυμώνει η αδικία, αλλά ο χρόνος όλα τα γιατρεύει, έτσι δεν λένε; Ναι υπάρχει κάτι κοινό, το παιδί τους, και ονομάζεται «οργή»!

Έχεις ελεύθερο χρόνο και πώς τον αξιοποιείς;

* Διάβασμα, φίλους, ταινίες, περπάτημα.

Ποια είναι η σχέση σου με τα ζώα;

* Έχω μια αδυναμία στις γάτες, νομίζω ότι είναι τα πιο όμορφα ζώα στον πλανήτη.

Ευχαριστώ πολύ!

* Κι εγώ ευχαριστώ!

Σε σκηνή από τη δικής του σκηνοθεσίας μικρού μήκους ταινία “Loop”. Με τη Μένη Κωνσταντινίδη.

Ο Κίμων Φιορέτος σε σκηνή από την παράσταση “72 ώρες”

* “72 ώρες” – πληροφορίες παράστασης

* Παράταση παραστάσεων λόγω μεγάλης προσέλευσης έως την Μεγάλη Τρίτη 26 Απριλίου 2016

Κάθε Δευτέρα και Τρίτη, στις 21:00

* Τα πορτρέτα του Κίμωνα Φιορέτου είναι φιλοτεχνημένα από τον φωτογράφο και σκηνοθέτη Von Hoffman.

Σχετικά άρθρα

Κυνηγήστε μας

6,398ΥποστηρικτέςΚάντε Like
1,713ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
713ΑκόλουθοιΑκολουθήστε


Τελευταία άρθρα

- Advertisement -