19.5 C
Athens
Πέμπτη 18 Απριλίου 2024

Πάθος για σοκολάτα και βιολοντσέλο ή το mousse της Κασσάνδρας

Για συντομία ονομάζεται και τσέλο. Μαζί με το πρώτο και δεύτερο βιολί και τη βιόλα, ανήκει στα μέλη του κουαρτέτου εγχόρδων. Αναφέρομαι στο βιολοντσέλο γιατί έφτασε στα αυτιά μου, πρόσφατα, το όνομα ενός πολύ ταλαντούχου μουσικού. Είναι αυτό του σπουδαίου Βέλγου τσελίστα Jan Pas, γνωστού στους ειδήμονες της όπερας για τη δεξιοτεχνία του.
Το βιολοντσέλο είναι το μπάσο μέλος της οικογένειας του βιολιού. Έχει το διπλό μέγεθος από το βιολί, και γι’ αυτό παίζεται ακουμπισμένο στο πάτωμα, όρθιο, με ελαφριά κλίση.
Ο Jan Pas, εκτός από υπέροχος μουσικός, είναι και εκπληκτικός ζαχαροπλάστης. Τα δημιουργήματά του είναι αξιοζήλευτα και αξιοθαύμαστα. Αυτό το γνωρίζουν λίγοι, όπως οι συνάδελφοί του μουσικοί της Συμφωνικής Ορχήστρας, οι τραγουδιστές και οι χορευτές της Όπερας της Στουτγάρδης. Είναι σχεδόν μυστικό. Εμείς όμως το ανακαλύψαμε.
H αιχμηρή ακίδα που έχει στο κάτω άκρο του το τσέλο, για να το κρατάει σταθερά στο πάτωμα, προστέθηκε τον 20ό αιώνα. Μέχρι τότε στηριζόταν στα πόδια του εκτελεστή ή υποβασταζόταν από ένα μικρό σκαμνάκι. Η μουσική του έκταση καλύπτει περίπου τέσσερις οκτάβες.
Πώς συνέβη; Όταν τις προάλλες παρευρέθηκα σε καλλιτεχνικό πάρτι, δοκίμασα ένα εξαίσιο γλυκό. Ισορροπημένη γεύση αλλά με έντονη τη χροιά του πάθους, της απαλότητας και της ειλικρίνειας των υλικών που αφοπλίζει. Η σοπράνο και μουσικός, του βιολοντσέλου επίσης, Κασσάνδρα Δημοπούλου, με κάλεσε επί τη ευκαιρία των γενεθλίων της.

Το σχήμα του τσέλου είναι σχεδόν ίδιο με του βιολιού, εκτός από το βραχίονά του, που είναι πιο κοντός. Οι παχύτερες, μακρύτερες χορδές του τσέλου και το μεγαλύτερο ηχείο του τού χαρίζουν έναν ήχο πλούσιο και ζεστό.
Μετά το όμορφο δείπνο, προσφέρθηκε γλυκό. Παρασκευασμένο από τα ευγενή χέρια της καλλιτέχνιδος. Ενθουσιάστηκα από την πρώτη κουταλιά και γλίστρησα απερίσκεπτα στον πειρασμό. Ζήτησα και δεύτερο. Η πλούσια, αφρώδης, γεμάτη και εκλεπτυσμένη υφή του με κατέκτησε.
Το βιολοντσέλο εμφανίστηκε τον 16ο αιώνα, την ίδια εποχή με το βιολί και τη βιόλα. Ένα από τα παλαιότερα όργανα που έχουν βρεθεί κατασκευάστηκε γύρω στα 1572 από τον Αντρέα Αμάτι, τον πιο παλιό από τους φημισμένους κατασκευαστές της οικογένειας Αμάτι.
Επιπλέον, πράγμα ιδιαιτέρως ασυνήθιστο για μένα, με επιμονή απαίτησα να μάθω τη συνταγή. Πιστεύοντας πως αυτή η ιδανική απλότητα θα κρατούνταν επτασφράγιστο μυστικό. «Ευχαρίστως, να σου τη δώσω. Άλλωστε δεν είναι δική μου. Είναι ενός φίλου και συναδέλφου», ακούω έκπληκτη να μου απαντά η Κασσάνδρα, γνωστή επίσης και ως η μαμά της Λόλας.

Τα πρώτα βιολοντσέλα είχαν συνήθως πέντε χορδές, αλλά κάποια στιγμή καταργήθηκε η χαμηλότερη.
Γιατί όμως ήθελα τη συνταγή; Εγώ που ειδικώς τη ζαχαροπλαστική την αποφεύγω, όπως ο διάβολος το λιβάνι; Καθότι πιστεύω πως η μαγειρική είναι τέχνη και η ζαχαροπλαστική επιστήμη, άρα εκτός των δυνατοτήτων και των ορίων μου;
Κατά τον 17ο και μέχρι τα μέσα του 18ου αιώνα, το βιολοντσέλο χρησιμοποιείτο συνήθως μαζί με το τσέμπαλο, το εκκλησιαστικό όργανο ή το λαούτο (δηλαδή όργανα που μπορούσαν να παίζουν συγχορδίες), για να εκτελεί τη συνοδεία στα έργα της εποχής. Το βιολοντσέλο έπαιζε τη γραμμή του μπάσου, ενώ το τσέμπαλο -ή ένα από τα άλλα όργανα- έπαιζε μια διαδοχή από συγχορδίες που αποτελούσαν τον αρμονικό σκελετό κάθε φράσης (μπάσο κοντίνουο).
Τη συνταγή την ήθελα για τους αναγνώστες μου, όσοι είστε τέλος πάντων, να σας την προσφέρω ως δώρο εκλεκτό.
Τα πρώτα έργα για σόλο βιολοντσέλο γράφτηκαν περί τα τέλη του 17ου αιώνα. Προς το τέλος της εποχής Μπαρόκ, χάρη στο εκφραστικό και βελούδινο ηχόχρωμά του, το βιολοντσέλο άρχισε να προβάλλεται σαν μελωδικό όργανο.

Ιδού λοιπόν πώς παρασκευάζεται η θελκτική αυτή μους σοκολάτα με τη λεπτή και ερωτική γεύση:
Ανά 100 gr. σοκολάτας κουβερτούρα (απαραιτήτως να είναι εκλεκτή και πικρή) απαιτούνται 2-3 ασπράδια αβγών.
Σε ένα σκεύος bain marie ρίχνουμε τη σοκολάτα κομμένη κομματάκια και το τοποθετούμε στο μάτι σε πολύ σιγανή φωτιά. Προσθέτουμε και λίγο νερό. Ανακατεύουμε. Γρήγορα γινόμαστε μάρτυρες ενός θαύματος: Η σοκολάτα λιώνει αργά και σκορπά το άρωμά της. Εν τω μεταξύ, χτυπάμε τα ασπράδια των αβγών στο μίξερ. Όταν η σοκολάτα λιώσει τελείως, την ανακατεύουμε με τα χτυπημένα ασπράδια. Συνεχίζουμε ακούραστα το χτύπημα μέχρι τα υλικά να ομογενοποιηθούν.
Προσθέτουμε μικρή ποσότητα από δύο ή τρία καλά λικέρ της αρεσκείας μας, κάνοντας συνδυασμούς. Όπως: benedectine, gran marnier, sambuca, peach, apple, limoncello, amaretto, amaro, tentura, pimms, frangelico, cherry, crème de cassis, μαστίχα. Για να γίνει πιο πικάντικο και ξεχωριστό, ρίχνουμε λίγο τριμμένο πιπέρι (προαιρετικό). Κατόπιν γεμίζουμε με το μείγμα μερικά μπολ ή ποτήρια και τα τοποθετούμε στο ψυγείο. Αφήνουμε τουλάχιστον τρεις ώρες για να παγώσουν.
Ελευθερώνουμε τη φαντασία μας και προσθέτουμε στο τελείωμα ξηρούς καρπούς, ψιλοκομμένα αποξηραμένα φρούτα, φλούδες ή ξύσμα πορτοκαλιού, μπαχαρικά, φράουλες ή άλλα φρούτα εποχής, τριμμένη σοκολάτα, ρευστή λευκή σοκολάτα, γλυκά του κουταλιού, κόκκους καφέ, κλωναράκια δυόσμου, σιρόπι από ρόδι, κρέμα βαλσαμικού και άλλα. Ανάλογα με τη διάθεση και την περίσταση. Προσοχή, όχι όλα μαζί. Μην ξεχνάμε ότι καθετί καλό χρειάζεται μέτρο και ισορροπία. Η λιτότητα εκτιμάται στην τέχνη. Το καλύτερο είναι ο εχθρός του καλού!

Elgar, cello concerto

Για μεγαλύτερη επιτυχία κατά τη διάρκεια της παρασκευής ακούμε τα εξής κομμάτια:
* Ludwig van Beethoven: Σονάτα αρ. 2 για τσέλο και πιάνο σε σολ ελάσσονα, έργο 5
* Νίκος Σκαλκώτας: Bolero για τσέλο και πιάνο (1948)
* Edvard Grieg: Σονάτα για τσέλο και πιάνο σε λα ελάσσονα, έργο 36.
Κατά τη διάρκεια της βρώσης, μπορούμε παράλληλα να απολαμβάνουμε τα έργα:
* Charles Gounod «My beloved spake» (Ο αγαπημένος μου μίλησε), από το Άσμα Ασμάτων, για υψίφωνο, βιολοντσέλο και πιάνο
* Felix Mendelssohn Lied ohne Worte (Τραγούδι χωρίς λόγια) σε ρε μείζονα, (1809-1847) έργο 109, για βιολοντσέλο και πιάνο
* Robert Schumann Fantasiestücke (Φανταστικά Κομμάτια), έργο 73, για βιολοντσέλο και πιάνο
1) Zart und mit Ausdruck
2) Lebhaft, leicht
3) Rasch und mit Feuer
* Olivier Messiaen, Quatuor pour la fin du temps (1940-41),
για βιολί, κλαρινέτο, τσέλο και πιάνο
* Tristan Murail, Feuilles à travers des cloches (1998)
για φλάουτο, βιολί, τσέλο και πιάνο.

Όπερα της Στουτγάρδης

Καθώς και τη ρομάντζα για τσέλο και ορχήστρα και κυρίως τη σονάτα για τσέλο και πιάνο που φωτίζουν τη νεανική περίοδο του Richard Strauss, όταν ακόμη ήταν υπό την επιρροή της παράδοσης των μεγάλων ρομαντικών.
Ανακαλύψτε επίσης τα έργα για τσέλο του sir Edward William Elgar.
Πλούσιος ήχος, τεράστιο εύρος ηχοχρωμάτων, διακυμάνσεις, δύναμη και ορμή που ξεχειλίζουν μαζί με στιγμές έντονης εσωτερικότητας συνιστούν μια εμπειρία πραγματικά εντυπωσιακή και αξέχαστη.
Αν εργάζεστε στην όπερα ή στο θέατρο, φτιάξτε αυτό το γλυκό και μοιράστε το σε μικρά τάπερ. Κεράστε το στους συναδέλφους σας. Κατά προτίμηση σε αυτούς του αντιθέτου φύλου ή όσους θέλετε να προσεγγίσετε. Αυτή είναι και η μέθοδος του καλοπροαίρετου Jan Pas, του 1ου βιολοντσέλου στην Όπερα της Στουτγάρδης. Η προσφορά κάτι τόσο εύγεστου βοηθά στην επαφή, τη φιλία, τη συνεργασία και την επικοινωνία. Πρωτίστως όμως αναβιώνει την τέχνη της καλής συναστροφής.

* Kαι μια δόση από Vivaldi:

https://www.youtube.com/watch?v=Ogk-OL8hGCI

* Debussy δια χειρός Jan Pas:

* Βεβαίως, δεν πρόκειται να λείψει από το αφιέρωμα η Κασσάνδρα Δημοπούλου:

Σχετικά άρθρα

Κυνηγήστε μας

6,398ΥποστηρικτέςΚάντε Like
1,713ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
713ΑκόλουθοιΑκολουθήστε


Τελευταία άρθρα

- Advertisement -