31.5 C
Athens
Παρασκευή 12 Αυγούστου 2022
 

John Lewis: Ο άνθρωπος που πίστευε πως η Αμερική μπορεί να γίνει καλύτερη

Παιδί κολίγων, ο Τζον Λιούις ήταν τη δεκαετία του 1960 μια από τις πιο σεβάσμιες φωνές στις ΗΠΑ υπέρ της δικαιοσύνης και της ισότητας, προτού εκλεγεί για πρώτη φορά στο αμερικανικό Κογκρέσο το 1986.

Εξέχουσα μορφή του κινήματος κατά των φυλετικών διακρίσεων από τις αρχές της δεκαετίας του 1960, ο Τζον Λιούις συμμετείχε στην οργάνωση της διαδήλωσης για την Εργασία και την Ελευθερία στην Ουάσινγκτον, όταν ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ εκφώνησε την ομιλία «Έχω ένα όνειρο».

 

O Λιούις με τη χαρακτηριστική μπεζ καπαρτίνα και το σακίδιο στην πλάτη στην πορεία στη Σέλμα – απέναντι στους αστυφύλακες που θα τον ξυλοφόρτωναν εκείνη τη Ματωμένη Κυριακή του Μαρτίου του 1965

 

O Αμερικανός βουλευτής Τζον Λιούις, πρωτοπόρος του κινήματος πολιτικών δικαιωμάτων και επί σειράν ετών μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ, έφυγε από τη ζωή πρόσφατα, στις 18 Ιουλίου 2020.

Ο Λιούις, βουλευτής από την Ατλάντα, που είχε ανακοινώσει από το Δεκέμβριο ότι έπασχε από καρκίνο στο πάγκρεας σε προχωρημένο στάδιο, ήταν 80 ετών.

«Ο Τζον Λιούις ήταν ένας γίγαντας του κινήματος πολιτικών δικαιωμάτων, του οποίου η καλοσύνη, η πίστη και η γενναιότητα μεταμόρφωσαν το έθνος μας – από την αποφασιστικότητα με την οποία αντιμετώπιζε τις διακρίσεις στα εστιατόρια και στα λεωφορεία, μέχρι το θάρρος που επέδειξε ως νεαρός άνδρας απέναντι στη βία και στο θάνατο στη Γέφυρα Έντμουντ Πέτους, το ηθικό ανάστημα που έφερε στο Κογκρέσο περισσότερα από 30 χρόνια», ανέφερε σε δήλωσή της η πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων, Νάνσι Πελόζι.

«Στο Κογκρέσο, ο Τζον Λιούις έχαιρε θαυμασμού και ήταν αγαπητός και στις δύο πλευρές του διαδρόμου και στις δύο πλευρές του Καπιτωλίου. Για όλους μας ήταν τιμή να αποκαλούμε το βουλευτή Λιούς συνάδελφο και είμαστε συντετριμμένοι από το θάνατό του».

 

 

Ο Λιούις συνέχισε να μάχεται για τα πολιτικά δικαιώματα μέχρι το τέλος της ζωής του.

Είχε κάνει την τελευταία δημόσια εμφάνισή του τον Ιούλιο, καθώς μεγάλες διαδηλώσεις για φυλετική δικαιοσύνη πραγματοποιούνταν στις Ηνωμένες Πολιτείες και σε όλο τον κόσμο.

Στηριζόμενος σε ένα μπαστούνι, περπάτησε δίπλα στη δήμαρχο της Ουάσινγκτον, Μιούριελ Μπόουζερ, σε ένα δρόμο κοντά στο Λευκό Οίκο που είχε μόλις μετονομαστεί σε Πλατεία Οι Ζωές των Μαύρων Μετράνε, στο δάπεδο της οποίας αναγράφεται με τεράστια κίτρινα γράμματα, ώστε να διακρίνεται από το διάστημα, το σύνθημα «Οι ζωές των μαύρων μετράνε».

«Ο Τζον Λιούις ήταν ένα σύμβολο που πάλευε με κάθε ικμάδα της ύπαρξής του για να προωθήσει την υπόθεση των πολιτικών δικαιωμάτων για όλους τους Αμερικανούς» έγραψε στο Twitter η γερουσιαστής Καμάλα Χάρις, η ινδικής και τζαμαϊκανής καταγωγής Αμερικανίδα που εκπροσωπεί την Καλιφόρνια στη Γερουσία.

«Εκφράζω τα βαθιά μου συλλυπητήρια στην οικογένεια, τους φίλους, το προσωπικό του – και όλους εκείνους των οποίων επηρέασε τη ζωή».

 

 

Η γερουσιαστής Ελίζαμπεθ Γουόρεν έγραψε στο Twitter ότι «ο Τζον Λιούις ήταν ένας πραγματικός Αμερικανός ήρωας και η ηθική πυξίδα του έθνους μας. Ας ευχηθούμε το κουράγιο και τα πιστεύω του να ζήσουν για πάντα μέσα σε όλους μας, καθώς συνεχίζουμε να κάνουμε “καλή φασαρία” για τη δικαιοσύνη και τις ίσες ευκαιρίες».

«Η συνείδησή μας, ήταν ένας τροβαδούρος αυτής της σύγχρονης εποχής, ένας άνθρωπος που έβλεπε το μίσος της, αλλά πάλευε διαρκώς προς το φως», δήλωσε η Στέισι Έιμπραμς, Δημοκρατική ακτιβίστρια και ιδρύτρια της Fair Fight, μιας οργάνωσης για τα δικαιώματα ψήφου στην πολιτεία Τζόρτζια, όπου είχε γεννηθεί ο Λιούις.

«Και ποτέ, ούτε μία φορά, δε δίστασε να μοιραστεί την ομορφιά. Τον αγαπούσα και θα μου λείψει».

 

 

Η Hillary Clinton, η οποία επέλεξε να τον αποχαιρετήσει με μια ασπρόμαυρη φωτογραφία των δυο τους, έγραψε επίσης μια συγκινητική λεζάντα:

”Ο John Lewis ήταν η πραγματική έννοια του “πατριώτη”. Πίστευε πως η Αμερική μπορεί να γίνει καλύτερη, και πως μπορεί να καθιερώσει τα ιδανικά της ισότητας και της δικαιοσύνης για όλους. Έκανε φασαρία, αναγκαία φασαρία για να μας βοηθήσει να φτάσουμε τον στόχο αυτό. Τώρα είναι δικό μας καθήκον να συνεχίσουμε το έργο του”.

Αυτή ήταν και η μία εκ των δύο δηλώσεων της πρώην πρώτης κυρίας της Αμερικής, με τη δεύτερη να προέρχεται από εκείνη και τον σύζυγό της, Bill Clinton σαν κοινή, επίσημη ανακοίνωση:

”Χάσαμε έναν γίγαντα. Ο John Lewis έδωσε τα πάντα για να απολυτρώσει την Αμερική και να τη βοηθήσει να επιτύχει την υπόσχεση για ισότητα και δικαιοσύνη για όλους, και να δημιουργήσει μια τέλεια ενότητα. Από μια μικρή φάρμα στην Αλαμπάμα, στο Κίνημα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων με κίνδυνο τη ζωή του, σε τρεις δεκαετίες στο Κογκρέσο, περπατούσε πάντα με μια ηθική πυξίδα που τον καθοδηγούσε για το πότε έπρεπε να κάνει φασαρία και πώς να ηρεμεί τις φουρτούνες.

Η Hillary και εγώ τον αγαπούσαμε. Ήμασταν ευλογημένοι που ήμασταν φίλοι του, που είχαμε τη στήριξή του και τη σοφία του. Θα μας λείψει τόσο πολύ και θα ευχαριστούμε για πάντα τον Θεό που του έδωσε μια μεγάλη ζωή, και που έζησε για να δει μια νέα γενιά Αμερικανών να βγαίνουν στους δρόμους και να απαιτούν τη δική του ιδανική κοινότητα”.

O Lewis ήταν ανάμεσα σ’ αυτούς που περπάτησαν στη Σέλμα, και ήταν ένας από τους βασικούς ομιλητές της διαδήλωσης στην Ουάσιγκτον. Συχνά λάμβανε μέρος σε διαμαρτυρίες και, πρόσφατα, ενώ πάλευε στη δική του μάχη με τον καρκίνο, περπάτησε σε πολλές διαδηλώσεις για το Black Live Matters, διαδηλώνοντας ενάντια στην αστυνομική βία.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες συνηθίζεται ο χαρακτηρισμός «towering figure» για έναν πραγματικά σημαντικό άνθρωπο. Ο Τζον Λιούις υπήρξε ένας τέτοιος. Ένας πρωτοπόρος του κινήματος πολιτικών δικαιωμάτων, επί σειρά ετών μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ, ένας από τους γίγαντες που διαμόρφωσαν τη σύγχρονη Αμερική. Αυτός ο άνδρας, ένα σύμβολο των Αφροαμερικανών και όχι μόνο, έχασε τη μοναδική μάχη που έδωσε γνωρίζοντας ότι δεν μπορούσε να κερδίσει -αυτή με τον καρκίνο στο πάγκρεας. Ήταν 80 ετών.

 

Με τον πρόεδρο Κένεντι

 

Οι New York Times στη νεκρολογία τους για τον Λιούις τον χαρακτήρισαν «συνείδηση του Κογκρέσου» και θύμισαν ότι πίσω στα βάρβαρα χρόνια του ρατσισμού των 60s, η εικόνα του ξυλοδαρμού του στη Σέλμα το 1965 είχε σοκάρει ένα ολόκληρο έθνος. Ο ίδιος είχε ομολογήσει ότι περισσότερες από 40 φορές είχε συλληφθεί ή είχε ξυλοκοπηθεί αγρίως από τις δυνάμεις καταστολής στα χρόνια της μεγάλης εκστρατείας για τα πολιτικά δικαιώματα των Αφροαμερικανών. Ήταν άλλωστε από τα ιδρυτικά στελέχη της θρυλικής SNCC και ένας από τους 13 αρχικούς Freedom Riders, τους νεαρούς που αμφισβητούσαν με την παρουσία τους και την άρνησή τους να φύγουν τον φυλετικό διαχωρισμό σε λεωφορεία, εστιατόρια και άλλους δημόσιους χώρους.

 

 

Ο Μπαράκ Ομπάμα, τον οποίο ο Λιούις είχε υποστηρίξει όταν ήταν ακόμα ένας γερουσιαστής του Ιλινόι με παράξενο όνομα, ανέφερε για τον θάνατό του: «Ο Τζον Λιούις αγαπούσε αυτή τη χώρα τόσο πολύ που διακινδύνευσε τη ζωή του για να μπορέσει να ανταποκριθεί στις υποσχέσεις της. Όλες αυτές τις δεκαετίες, δεν αφιέρωσε απλώς τον εαυτό του στον αγώνα για ελευθερία και δικαιοσύνη, αλλά ενέπνευσε και τις γενιές που ακολούθησαν να προσπαθήσουν να ακολουθήσουν το παράδειγμά του».

Ο Λιούις ήταν πολέμιος σε καθετί που πρέσβευε ο Ντόναλντ Τραμπ – ήταν και εισηγητής στη μάχη που δόθηκε στο Κογκρέσο για την παραπομπή του προέδρου των ΗΠΑ.

 

 

Ο Τζον Λιούις διέσχισε τη γέφυρα του Έντμουντ Πέτους στη Σέλμα της Αλαμπάμα για τελευταία φορά πριν από την κηδεία του σε μία ειδική τελετή για την προσφορά του στον αγώνα για τα πολιτικά δικαιώματα.

Πλήθος κόσμους συγκεντρώθηκε κοντά στη γέφυρα – ορόσημο στον αγώνα για δικαιοσύνη, εκεί όπου ο Λιούις και άλλοι διαδηλωτές πολιτικών δικαιωμάτων ξυλοκοπήθηκαν πριν από 55 χρόνια σε εκείνη τη «Ματωμένη Κυριακή», σημείο αναφοράς στον αγώνα των Αφροαμερικανών για δικαίωμα στην ψήφο.

 

 

Η σορός του Λιούις μεταφέρθηκε κατόπιν στο Καπιτώλιο της Αλαμπάμα για να αποτίσει φόρο τιμής το κοινό ενώ η κηδεία του έγινε στην ιστορική εκκλησία Baptist Ebenezer στην Ατλάντα, υπό την ηγεσία του π. Μάρτιν Λούθερ Κινγκ Τζούνιορ.

Το 1965, αυτός και άλλοι διαδηλωτές ξυλοκοπήθηκαν στη Σέλμα. Ο 60χρονος Frank Hill είπε ότι θυμάται, ως παιδί Αφροαμερικανών, να παρακολουθεί βίντεο με τον Λιούις και άλλους διαδηλωτές των πολιτικών δικαιωμάτων να ξυλοκοπούνται από αστυνομικούς.

 

 

«Έπρεπε να επιστρέψω και να δω τον Τζον Λιούις να διασχίζει τη γέφυρα για τελευταία φορά», είπε. «Είναι αστείο να βλέπεις κυβερνητικούς στρατιώτες να τον τιμούν και να τον σέβονται αντί να τον ξυλοκοπούν».

 

 

 

 

  • Διαβάστε επίσης:

Οι πορείες από τη Σέλμα στο Μοντγκόμερι και η Ματωμένη Κυριακή της Αλαμπάμα

Σχετικά άρθρα

Κυνηγήστε μας

6,398ΥποστηρικτέςΚάντε Like
1,713ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
693ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
- Advertisement -

Τελευταία άρθρα

Cat Is Art