Ηρώ Μουκίου: Τα δεινά είναι για τους ανθρώπους…

Της Ειρήνης Αϊβαλιώτου

Με τη μάστιγα του κορονοϊού να ανατρέπει εκ βάθρων όλες τις βεβαιότητες που είχαμε οικοδομήσει ως κοινωνία ή άτομα, σε ολόκληρο τον κόσμο, με την πρόκληση να γίνεται μεγαλύτερη μέρα με τη μέρα και ερωτήματα-μυστήριο να ταλανίζουν τον πλανήτη, καλλιτέχνες καταθέτουν στο catisart.gr την άποψή τους για τη νέα κρίση. Ανάμεσά τους η δημοφιλής ηθοποιός Ηρώ Μουκίου που μας μιλά για την αλλαγή στην καθημερινότητά της, τις νέες της συνήθειες και τις μορφές δημιουργικότητας που υιοθέτησε, αποδεικνύοντας ότι η αγαπημένη καλλιτέχνιδα είναι και ένας άνθρωπος με κοινωνική ευαισθησία και υπεύθυνη συμπεριφορά απέναντι στις ιστορικές αναταράξεις.

Με τον αναγκαστικό εγκλεισμό τι σου λείπει περισσότερο;

*Γενικά είμαι άτομο που προσαρμόζεται εύκολα σε κάθε συνθήκη. Επίσης είμαι σπιτόγατα και δεν βγαίνω άσκοπα. Εκείνο που μου λείπει είναι να παρακολουθώ παραστάσεις όταν δεν δουλεύω. Βέβαια και αυτό έχει τη λύση του γιατί υπάρχουν πολλές στο Διαδίκτυο.

Ποια νέα συνήθεια / ρουτίνα απέκτησες;

*Το γεγονός ότι απολαμβάνω τον καφέ μου με περισσότερο χρόνο το πρωί. Απλά πράγματα που όταν τρέχεις δεν τα απολαμβάνεις. Γυμνάζομαι καθημερινά αλλά χωρίς ωράριο. Όποια στιγμή θέλω, όσο θέλω. Ασχολούμαι με τα κατοικίδιά μου περισσότερο. Ανακαλύπτω πώς πραγματικά είναι το πρόσωπό τους, πώς αντιδρούν, πώς αναπνέουν. Η βόλτα και η φροντίδα ήταν πάντα υπό πίεση. Τα κούρεψα μόνη μου με επιτυχία!

Αν τους αιώνες, οι πανδημίες έφυγαν προκαλώντας μια σειρά από κοινωνικοοικονομικές ανακατατάξεις. Πολλές από τις οποίες αξιολογήθηκαν ως θετικές: η εργασία απέκτησε μεγαλύτερη αξία και οι εργαζόμενοι περισσότερα δικαιώματα, το βιοτικό επίπεδο βελτιώθηκε, οι επιστήμες της ιατρικής και της φαρμακευτικής εξελίχθηκαν, οι τέχνες άνθησαν. Πώς το σχολιάζεις;

*Είναι στη φύση του ανθρώπου η περιέργεια, ο εγωκεντρισμός και η απληστία αλλά και επεκτατισμός με ό,τι συνεπάγεται. Ο πολιτισμένος άνθρωπος όμως θα έπρεπε να τα έχει τιθασεύσει αυτά τα ένστικτα. Δυστυχώς ακόμα και σήμερα όπως και ανά τους αιώνες χρειάστηκε μια κρίση -με μαζικές ανθρώπινες απώλειες- για να ανθήσουν η επιστήμη, οι τέχνες καθώς και η Δημοκρατία. Η γνώμη μου είναι ότι τα δεινά είναι για τους ανθρώπους και αφού είναι αναγκαίο κακό, καλώς αντιδρούν οι άνθρωποι έτσι ύστερα από κάποια καταστροφή. Ιδανικά, θα ήθελα το 2020 να είμαστε τόσο εξελιγμένα όντα, ώστε να μη χρειαζόμαστε ως κίνητρο την απειλή εξαφάνισης του ανθρωπίνου είδους, για να πράττουμε τα αυτονόητα.

Ποια ευχή θα ήθελες να κάνεις;

*Η ευχή μου είναι να βγούμε νικητές από αυτή την πρωτόγνωρη -για το σύγχρονο άνθρωπο- απειλή, χωρίς άλλες απώλειες. Να μάθουμε να περιορίζουμε τις ψεύτικες ανάγκες μας, τον αλόγιστο καταναλωτισμό μας και να φροντίζουμε την υγεία μας ως το πολυτιμότερο αγαθό, που βεβαίως δεν είναι δεδομένο!

Ευχαριστώ πολύ, Ηρώ!

*Ευχαριστώ πολύ και εγώ!