Όταν η νύχτα σάλεψε στη θάλασσα,
Κι η φωτιά έμπασε μέσα μια παρέα
Λένε πως η ομορφιά της
Ήταν μουσική στο στόμα
Και λίγοι, στο φως του κεριού
Την φαντάζονταν πολύ αγέρωχη,
Καθώς το σπίτι του καλλιεργητή
Είναι γνώριμο δίπλα στα δέντρα.
Άντρες που την είχαν δει
Έπιναν σκοτεινοί κι ήταν σιωπηλοί,
Οι γυναίκες μιλούσαν
Για οπουδήποτε πήγαινε –
Σαν κουδούνι που πάλλεται
Ή σαν θαύμα ειπωμένο δειλά
Και ήτανε η Κυριακή
Της κάθε εβδομάδας.
***
Ώστιν Κλαρκ (Austin Clarke)
Ιρλανδός ποιητής. Γεννήθηκε το 1896 και πέθανε το 1974. Έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στην ποίηση της γενιάς του και ξεχώρισε για την αφοσίωση με την οποία χειρίστηκε τις τεχνικές της κλασικής ιρλανδικής ποίησης.
