Η αίθουσα τέχνης Τεχνοχώρος γιορτάζει τα 10 χρόνια λειτουργίας της με δύο σπουδαίες εκθέσεις

Η αίθουσα τέχνης Τεχνοχώρος συμπλήρωσε 10 χρόνια λειτουργίας και διοργανώνει για τον μήνα Μάρτιο δύο σημαντικές εκθέσεις εντός και εκτός γκαλερί.
Στην αίθουσα “Τεχνοχώρος” εγκαινιάζεται την Παρασκευή 6 Μαρτίου 2020 η επετειακή ατομική έκθεση του Στάθη Βατανίδη που συμπληρώνει φέτος 30 χρόνια εικαστικής δημιουργίας, ενώ στην Γκαλερί Κέννεντυ στην Ελληνοαμερικανική Ένωση, την Τετάρτη 11 Μαρτίου 2020 εγκαινιάζεται η ατομική έκθεση ζωγραφικής και εγκαταστάσεων του Χρυσόστομου Μουσμουλίδη.

 

 

Αίθουσα τέχνης Τεχνοχώρος: Στάθης Βατανίδης | Επ’ Αυτοφώρω | Εγκαίνια: Παρασκευή 6 Μαρτίου, 20:00-23:00

Διάρκεια έκθεσης: 6 – 28 Μαρτίου 2020

Την Παρασκευή 6 Μαρτίου στις 20:00 στην αίθουσα τέχνης Τεχνοχώρος παρουσιάζεται η ατομική επετειακή έκθεση ζωγραφικής του Στάθη Βατανίδη με τίτλο «Επ’ Αυτοφώρω», η οποία θα διαρκέσει μέχρι και το Σάββατο 28 Μαρτίου. Ο Στάθης Βατανίδης, έχοντας πάντα ως κεντρικό άξονα της δουλειάς του τον ίδιο τον άνθρωπο, παρουσιάζει εικόνες καθημερινές, πιάνοντας «επ’ αυτοφώρω» τους πρωταγωνιστές τους.
Παράλληλα, με αφορμή την επέτειο της 30χρονης (1990-2020) παρουσίας του στα εικαστικά δρώμενα της χώρας, ο Στάθης Βατανίδης εκθέτει εκτός των άλλων έργων και 30 επετειακά έργα διαστάσεων 30×30 εκ. τεχνικής λάδι σε καμβά, τα οποία συνοδεύονται από ένα μοναδικό συλλεκτικό βιβλίο, διαφορετικό για κάθε έργο, αριθμημένο και υπογεγραμμένο από τον καλλιτέχνη.

«…Οι αληθινοί δημιουργοί, δηλαδή οι ευαίσθητοι και οι προβληματισμένοι, αυτοί που έχουν συνείδηση όλης της ματαιότητας της εποχής μας ασφυκτιούν αλλά, όπως θα ήθελε και ο Μπέκετ, συνεχίζουν! Είναι αυτοί που η ευθύνη ή κι ο τρόμος της ομορφιάς, τούς κατακαίει τα σπλάχνα συχνά διαπιστώνοντας πως δεν έχουν ουσιαστικό λόγο ύπαρξης. Πως δεν παρεμβαίνουν στο κοινωνικό σώμα, δεν το καθοδηγούν όπως είναι ο πραγματικός τους ρόλος. Παρ’ όλα αυτά συνεχίζουν ελπίζοντας πως τα σημερινά τους έργα θα βρουν φιλικά βλέμματα και αποδοχή από τους θεατές του αύριο. Πως θα κερδίσουν δηλαδή το παιχνίδι με την Ιστορία.

Μία τέτοια περίπτωση είναι και ο Στάθης Βατανίδης ο οποίος με την παρούσα ενότητα ζωγραφικών έργων έχει φτάσει, νομίζω, σ’ ένα αξιοζήλευτο στάδιο ωριμότητας. Ο ίδιος ξεκινά πάντα από μίαν απλή ιστορία, από ένα – εξωτερικά -ασήμαντο στιγμιότυπο της καθημερινότητας και έπειτα διανθίζει αυτόν τον βασικό πυρήνα με άλλες εμβόλιμες ιστορίες, μεγαλώνοντας καλειδοσκοπικά τον ορίζοντα των γεγονότων και δημιουργώντας σύνθετες, επάλληλες αφηγήσεις. Η φόρμα είναι σταθερά “παιδική” δηλαδή πριμιτίφ, όπως εκείνες του αείμνηστου Φαίδωνα Πατρικαλάκι ή του Αλέκου Φασιανού. Και σας διαβεβαιώ πως απαιτείται τεράστια ωριμότητα για να ζωγραφίζει κανείς σαν παιδί. Επιπλέον, στον Βατανίδη η σύνθεση, ως το αφηρημένο παιχνίδι όγκων και χρωμάτων, πρωταγωνιστεί. Ή, καλύτερα, η αφήγηση εξισορροπεί με τη φόρμα. Παρένθεση: Ούτως ή άλλως, στο βάθος και της πιο καθαρής, της πιο αφηρημένης εικόνας αργοσαλεύει πάντα μία ιστορία. Σαν εκείνο το μυθικό τέρας που κοιμάται στα βάθη της λίμνης του Λοχ Νες». Μάνος Στεφανίδης, Καθηγητής Ιστορίας της Τέχνης στο Πανεπιστήμιο Αθηνών

Ο Στάθης Βατανίδης γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε στο League Art of New York. Έχει πραγματοποιήσει πολλές ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό (Αίθουσα τέχνης Τεχνοχώρος – Αθήνα, Gallery Skoufa – Αθήνα, Αίθουσα Gloria – Λευκωσία, K Gallery – Λονδίνο, Nuovo Aleph – Μιλάνο) και έχει συμμετάσχει σε δεκάδες ομαδικές μεταξύ των οποίων στην Art Athina – αίθουσα τέχνης Τεχνοχώρος – Αθήνα, Art Thessaloniki – Gallery Armos – Θεσσαλονίκη, Κρήδεμνον – Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο – Αθήνα, Το Μεσολόγγι του Λόρδου Βύρωνα – Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών – Ίδρυμα Βούρου Ευταξία – Αθήνα, Lost Heritage – Gallery K – Λονδίνο, World Fine Arts / 15 Greek Artists – 233 Broadway – Ν. Υόρκη, Art Quake – Μουσείο Μπενάκη – Αθήνα. Έργα του υπάρχουν σε γνωστές συλλογές (Μουσείο Βορρέ, Μουσείο Πιερίδη, Συλλογή Χατζηιωάννου, Συλλογή Ν. Παπαγεωργίου, Μουσείο Βασίλη & Ελίζας Γουλανδρή, Συλλογή Χ. Μοσχανδρέου και σε άλλες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό). Είναι μέλος του επιμελητηρίου εικαστικών τεχνών Ελλάδος.

Τη βραδιά των εγκαινίων θα συνοδέψουν τα εξαιρετικά κρασιά του Κτήματος Παλυβού.

Ημέρες και ώρες λειτουργίας:
Τρίτη, Πέμπτη, Παρασκευή: 11:00 – 14:30 & 17:30 – 20:30
Τετάρτη, Σάββατο: 11:00 – 16:00
Κυριακή, Δευτέρα: Ανοικτά κατόπιν τηλεφωνικού ραντεβού

Αίθουσα τέχνης Τεχνοχώρος
Λεμπέση 12, Ακρόπολη
www.technohoros.org / info@technohoros.org / τηλ.: 211 182 38 18

Γκαλερί Κέννεντυ, Ελληνοαμερική Ένωση: Χρυσόστομος Μουσμουλίδης | «…Νάρκης τοῦ ἄλγους δοκιμές…» | Εγκαίνια: Τετάρτη 11 Μαρτίου, 19:30-22:00

Διάρκεια έκθεσης: 11 Μαρτίου έως 4 Απριλίου 2020

Η αίθουσα τέχνης Τεχνοχώρος στο πλαίσιο της δράσης «Εκτός των τειχών» σε συνεργασία με την Ελληνοαμερικανική Ένωση και το Hellenic American College (HAEC), παρουσιάζουν την Τετάρτη 11 Μαρτίου 2020 στις 19:30, στην Γκαλερί Κέννεντυ της Ελληνοαμερικανικής Ένωσης (Μασσαλίας 22, Αθήνα) την εικαστική έκθεση του Χρυσόστομου Μουσμουλίδη με τίτλο «…Νάρκης τοῦ ἄλγους δοκιμές…» (αρχική εικόνα). Την έκθεση επιμελείται η Βιβή Βασιλοπούλου και πραγματοποιείται υπό την αιγίδα του Ιδρύματος Γεωργίου Ζογγολόπουλου. Περιλαμβάνει ζωγραφικά έργα και εγκαταστάσεις και θα διαρκέσει μέχρι και το Σάββατο 4 Απριλίου.

Ο Χρυσόστομος Μουσμουλίδης φιλοτεχνεί τις δικές του κιβωτούς θραυσμάτων στιγμών, γεμάτες ευαισθησία, χρησιμοποιώντας καμβάδες και τελάρα παλαιότερων έργων του. Έργα – μάρτυρες του παλαιότερου εαυτού του τα οποία συνθέτει (τα ράβει) μεταξύ τους, δημιουργώντας έργα που κρύβουν μέσα τους πολλά ακόμη παλαιότερα. Σε ορισμένα από αυτά, πίσω από τις έντονες ραφές – μπαλώματα ενός εαυτού και ενός παρελθόντος χρόνου που δημιουργεί πληγές, των οποίων την ίαση ζητά εναγωνίως, κρύβονται ποιήματα, καταθέσεις ψυχής. Κάθε έργο είναι μία βουβή κραυγή αγωνίας και ένα αποκούμπι του καλλιτέχνη. Αμφισβητώντας όλες τις όψεις της καθημερινότητας και της ζωής, των χρηστικών αντικειμένων και των ανθρώπινων συνηθειών δεκαετιών, βλέπει με παρθένο βλέμμα κάθε αντικείμενο που τον περιβάλλει και το προσαρμόζει στις μοναχικές, κατ’ επιλογήν και κατ’ εξακολούθηση, έξεις του.

«Ο Χρυσόστομος Μουσμουλίδης «οικειοποιείται» με θάρρος το συλλογικό μας τραύμα και το περιποιείται με αφοσίωση. Εικαστικά, το διακριτικό «ανάγλυφο» των ραμμάτων, η ρυθμική τους επανάληψη και οι διαβαθμισμένες αποχρώσεις της μελαγχολίας, απορροφούν το βλέμμα που κλείνει τα μάτια στις πληγές, προσβλέποντας στην ίαση. Η τέχνη είναι θεραπευτική, ποιος δεν το ξέρει; Εδώ, ένα βήμα πέρα από τον υπαινιγμό, οι νύξεις της βελόνας και το νήμα συνέχουν τα δύο μέρη σ’ ένα καλο(γ)ραμμένο εικαστικό κείμενο, ενοποιώντας το σύνολο και εικονοποιώντας συμβολικά την κάθε ένωση. Η πολυσημία του θέματος, οι άπειρες εφαρμογές και η συνειδητή απόφαση εμπλοκής στη θεραπευτική πρόοδο, συνιστούν ήδη μία νοητική συμβολή στην επούλωση ενός πληγωμένου ιστού και γίνονται μέρος στην αποκατάσταση «της λύσης της συνεχείας» του όποιου δέρματός μας. Διαδικαστικά, προηγείται η κατά(γ)ραφή των πληγών μας, μικρών ή μεγαλύτερων, βαθύτερων ή επιφανειακών, και ακολουθεί η αναγωγή μιας καθημερινής πράξης σε σημαίνουσα υπέρβαση. Από τις καταβολές της ανθρώπινης δραστηριότητας, όταν με οστέινες περόνες και οπείς έραβαν τα δέρματα των ζώων για ποικίλες χρήσεις, ως το laser και το μέλλον της αλήθειας, αυτά τα σημάδια θα ιχνηλατούν το πρόβλημα, υπογραμμίζοντας την ευθύνη, ενώ η συρραφή και η συγγραφή θα παραμένουν πάντα ένα είδος ευλογημένης θεραπείας. Ο πόνος έχει ένα στοιχείο κενού, το τραύμα ένα χάσμα, δεν γεφυρώνει εύκολα. Όπως οι παγωμένοι άνθρωποι ανακαλούν το χιόνι (Εμ. Ντίκινσον) και οι πληγωμένοι αποζητούν να μοιραστούν το ράμμα. Γνωρίζει ο καλλιτέχνης». Βιβή Βασιλοπούλου, αρχαιολόγος και κριτικός τέχνης, μέλος της AICA

Ο Χρυσόστομος Μουσμουλίδης γεννήθηκε στην Ξάνθη το 1958. Σπούδασε Ζωγραφική στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Φλωρεντίας, ενώ παρακολούθησε και μαθήματα Κριτικής Τέχνης και Μουσειολογίας στην ίδια σχολή με καθηγητή τον Umberto Eco. Εικονογράφησε λογοτεχνικές εκδόσεις και εργάστηκε επί σειρά ετών ως καθηγητής καλλιτεχνικών μαθημάτων στη Μέση Εκπαίδευση. Έχει παρουσιάσει τη δουλειά του σε 14 ατομικές εκθέσεις, μεταξύ των οποίων το 1994 στον Παρατηρητή στη Θεσσαλονίκη, το 1996 στο Έψιλον στη Θεσσαλονίκη και το 2011 στην γκαλερί Titanium Γιαγιάννος, ενώ έχει συμμετάσχει σε πλήθος ομαδικών. Η τελευταία του ατομική έκθεση πραγματοποιήθηκε στον Τεχνοχώρο, τον Απρίλιο του 2017 με τίτλο “Πένθος – Έρως”, σε επιμέλεια Μάνου Στεφανίδη.