Ο Μανώλης Χιώτης και το μπουζούκι του, ο Τζον Λένον με την κιθάρα του και η Πριγκίπισσα Γκρέις Κέλι…

Επιμέλεια: Παναγιώτης Μήλας

 

Από χωριατοπούλα, έγινε πριγκίπισσα. Από το απλό κόκκινο χαλί του Χόλιγουντ, βρέθηκε στο μοναδικής λαμπρότητας παλάτι του Μονακό. Τέλος, από το πολυδαίδαλο παλάτι ανακάλυψε τον εαυτό της μέσα σε μια …σπηλιά.

Η Γκρέις Πατρίσια Κέλι (Grace Patricia Kelly) γεννήθηκε στην Πενσυλβάνια της Φιλαδέλφειας των ΗΠΑ στις 12 Νοεμβρίου 1929.

Σε ηλικία 25 ετών [το 1954] πρωταγωνίστησε στη «Χωριατοπούλα» (The Country Girl), τη δραματική ταινία σε σκηνοθεσία Τζορτζ Σίτον που ήταν βασισμένη στο ομώνυμο θεατρικό έργο του Κλίφορντ Όντετς. Δίπλα της είχε τον Μπινγκ Κρόσμπι και τον Γουίλιαμ Χόλντεν. Η ταινία έλαβε 7 υποψηφιότητες για Όσκαρ.

Το 1955 στη μεγάλη γιορτή του κινηματογράφου στον σκηνοθέτη και σεναριογράφο Τζορτζ Σίτον απονεμήθηκε το Όσκαρ διασκευασμένου σεναρίου, ενώ η Γκρέις Κέλι κατέκτησε το Όσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου.

Το 1956, στα 27 της η Κέλι κατέκτησε την καρδιά του Πρίγκιπα Ρενιέ του Μονακό. Παντρεύτηκαν στις 19 Απριλίου και έκαναν τον μήνα του μέλιτος στα ελληνικά νησιά.

Το 1961 η Κέλι και ο Ρενιέ ήρθαν για δεύτερη φορά στην Ελλάδα. Αυτή τη φορά καλεσμένοι του Αριστοτέλη Ωνάση και της Μαρίας Κάλλας.

Τον Μάιο του 1962 η Γκρέις Κέλι και ο Ρενιέ ήρθαν για τρίτη φορά στην Ελλάδα. Αυτή τη φορά για τον γάμο της Πριγκίπισσας Σοφία και του Πρίγκιπα Δον Χουάν Κάρλος. Στην Αθήνα είχαν έρθει τότε μέλη όλων των βασιλικών οικογενειών της Ευρώπης.

Το περιοδικό «Γυναίκα» αφιέρωσε το εξώφυλλό του, τον Ιούλιο του 1962, στην Γκρέις. Στην πανέμορφη Πριγκίπισσα που πριν από ένα χρόνο, το φθινόπωρο του 1961, έζησε πρωτόγνωρες συγκινήσεις μέσα σε μια …σπηλιά.

 

***

 

Η Μαρία Κάλλας με τη γαρδένια στο πέτο. Την ακολουθεί ο Πρίγκιπας Ρενιέ.

Τον Αύγουστο του 1961 η Μαρία Κάλλας είχε θριαμβεύσει στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου. Αυτή τη φορά στη όπερα «Μήδεια» του Λουίτζι Κερουμπίνι, με σκηνοθέτη τον Αλέξη Μινωτή και σκηνογράφο τον Γιάννη Τσαρούχη.

Μετά την ένταση της προετοιμασίας και της εμφάνισης η Κάλλας ηρέμησε στη «Χριστίνα», στη θαλαμηγό του Ωνάση, μαζί το φιλοξενούμενο πριγκιπικό ζευγάρι του Μονακό.

Έπειτα από περιήγηση στα ελληνικά νησιά η μεγάλη παρέα γύρισε στον Σαρωνικό. Ήταν Σεπτέμβριος του 1961 όταν ο μεγαλοεφοπλιστής ζήτησε από τον δημοσιογράφο Δημήτρη Λιμπερόπουλο να διοργανώσει μια νυχτερινή έξοδο στα μπουζούκια.

Εκείνη την εποχή μια σπηλιά συγκέντρωνε όλη την κοσμική Αθήνα. Ήταν στην Καστέλα και είχε το όνομα «Η Σπηλιά του Παρασκευά», μέσα στο αρχαίο Σηράγγιον, το φυσικό σπήλαιο δίπλα στη σημερινή Ακτή Κουντουριώτη.

Τότε τραγουδούσαν εκεί ο Μανώλης Χιώτης και η Μαίρη Λίντα.

Ο βασιλιάς των θαλασσών, η βασίλισσα της όπερας και το παραμυθένιο ζευγάρι από το πριγκιπάτο του Μονακό κατέβηκαν τις σκάλες που οδηγούσαν στη μαγευτική «Σπηλιά».

Τους υποδέχθηκε ο Χιώτης και πριν καθίσουν καρφίτσωσε στο πέτο κάθε κυρίας μια γαρδένια.
Μετά τον Κερουμπίνι σειρά είχε ο Χιώτης με τα «Ηλιοβασιλέματα» και το θρυλικό «Λαός και Κολωνάκι». Η παρέα γλέντησε μέχρι τα ξημερώματα.

 

***

 

Ένα απρόοπτο περιστατικό όμως χάλασε την παρέα. Την ώρα της διασκέδασης ο Ωνάσης δέχτηκε ένα δυσάρεστο μήνυμα.
Ο γιος του, ο Αλέξανδρος, είχε ένα μικρό ατύχημα με το κρις κραφτ της θαλαμηγού. Φεύγοντας βιαστικά ο Ωνάσης, λέει στον Λιμπερόπουλο:

– Εγώ πάω να δω τι έγινε. Μείνε εσύ και κάνε ό,τι σου ζητήσουν. Κόσμια όμως. Δεν θέλω σπασίματα πιάτων…

 

***

 

[Πατήστε “κλικ” επάνω στις φωτογραφίες για να τις δείτε μεγαλύτερες]

 

 

 

 

Έτσι κι έγινε. Μόλις έφυγε ο Ωνάσης ο Μανώλης Χιώτης πήγε στο τραπέζι και απευθύνθηκε στην ντίβα:

-«Σας ευχαριστούμε και τιμή μας κυρία Κάλλας που σας διασκεδάσαμε απόψε».

Εκείνη εμφανώς συγκινημένη του απαντά:

-«Εγώ σας ευχαριστώ, γιατί απόψε με φέρατε στις ρίζες μου».

Η Κάλλας τότε έκανε νόημα στον Λιμπερόπουλο και του ζήτησε να φύγει ο φωτορεπόρτερ Ιορδάνης Καπασακαλής.

Όταν απομακρύνθηκε η Κάλλας με δάκρυα στα μάτια αγκάλιασε τη Λίντα και τη φίλησε:

-«Δεν έχω συγκινηθεί ποτέ τόσο πολύ, όσο απόψε»… Έλεγε και ξανάλεγε..

 

***

 

Στη συνέχεια η Κάλλας απευθύνθηκε στον Χιώτη και του λέει:

 

-«Πιστέψτε με κύριε Χιώτη ότι η σημερινή βραδιά ήταν η πιο ευχάριστη ψυχαγωγικά της ζωής μου. Σας εκφράζω και τα συγχαρητήρια της πριγκίπισσας που με έβαζε κατά τη διάρκεια των τραγουδιών να της μεταφράζω τα λόγια στα αγγλικά».

 

Μανώλης Χιώτης: «Αυτό με …φοβίζει»!

 

Μαρία Κάλλας: «Να μη σας φοβίζει, γιατί η πριγκίπισσα είναι ερωτευμένη γυναίκα και μου εξέφρασε τον θαυμασμό της όχι μόνο για τη δεξιοτεχνία σας και τη φωνή της κυρίας Λίντα, αλλά και για κάποιους στίχους που προσπάθησα να τους μεταφράσω όσο σωστότερα μπορούσα».

 

***

 

 

Η Γκρέις Κέλι, ο Αριστοτέλης Ωνάσης, η Μαρία Κάλλας και ο Πρίγκιπας Ρενιέ.

 

 

Τότε η Γκρέις Κέλι ζήτησε να μάθει σε τι διαφέρει το μπουζούκι από τις ηλεκτρικές κιθάρες των Beatles.

Ο Χιώτης – ο δημιουργός και μετρ του τετράχορδου μπουζουκιού – απάντησε:

-«Κυρία Κάλλας, παρακαλώ εξηγήστε στην πριγκίπισσα ότι οι χορδές της ηλεκτρικής κιθάρας δονούνται από την πρίζα ενώ οι χορδές του μπουζουκιού δονούνται κατευθείαν από την καρδιά»…

Απλά λόγια. Μελωδίες της καρδιάς από έναν καλλιτέχνη που είχε ως μοναδικό του μέλημα τη δημιουργία. Έναν καλλιτέχνη που “έφυγε” πριν από 50 χρόνια αλλά εξακολουθεί να βρίσκεται δίπλα μας με το έργο του…

 

 

Τον Οκτώβριο του 1960 η Τζέιν Μάνσφιλντ πρωταγωνιστούσε στην ταινία «Συνέβη στην Αθήνα», η οποία ήταν αφιερωμένη στη ζωή του χρυσού Ολυμπιονίκη του μαραθωνίου δρόμου Σπύρου Λούη. Τότε η Μάσφιλντ δεν παρέλειψε να διασκεδάσει στη θρυλική «Σπηλιά του Παρασκευά» με τη Μαίρη Λίντα και τον Μανώλη Χιώτη. Στη φωτογραφία η εκρηκτική Αμερικανίδα σταρ κρατάει το μπουζούκι του Δημήτρη Ευσταθίου.

 

***

Φωτογραφίες και κείμενα του Δημήτρη Λιμπερόπουλου από το περιοδικό «Εικόνες»

***

ΕΔΩ Η ΑΠΟΝΟΜΗ ΤΟΥ ΟΣΚΑΡ ΣΤΗΝ ΓΚΡΕΪΣ ΚΕΛΙ

 

 

 

***

 

Ο Μανώλης Χιώτης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 21 Μαρτίου του 1921 και πέθανε στις 21 Μαρτίου του 1970 στην Αθήνα, σε ηλικία 49 ετών.