Γιάννης Ρίτσος, [Τύφλα και μούντζα στην πατρίδα]
«… Έχασε το ‘να του ποδάρι
στον πόλεμο, και γι’ αμοιβή
του δώσανε -τιμή ακριβή-
το δεκανίκι, και καμάρι
στα στήθια του να το φορεί
ένα παράσημο βαρύ.
Στο σπίτι οι αδερφές γκρινιάζουν
και ξενυχτάνε στη δουλειά
πλουμίζοντας[;] ξένα προικιά.
Κι αυτόν σακάτη τον φωνάζουν
χαραμοφάη και τα λοιπά.
Κι ο Κώστας σκύβει και σιωπά.
“Πού μ’ είδες, τάχα, και πού σ’ είδα”
τώρα του λέει κι η Κανελλιά
που του ‘δινε άλλοτε φιλιά.
– Τύφλα και μούντζα στην πατρίδα’
και το παράσημο πετά
και το πατά.»
(Γ. Ρίτσος, «Το παράσημο»)
