Του Παναγιώτη Μήλα
Πολύ κακός ο παραπάνω τίτλος, 42 χρόνια μετά το πέρασμα της αγαπημένης ηθοποιού, στο φως.
Όμως όπου έψαξα, στο san simera.gr, στη Βικιπαίδεια, αλλά και σε πολλές άλλες μηχανές αναζήτησης στο διαδίκτυο, παντού βρήκα ως ημερομηνία θανάτου της, την 3η Σεπτεμβρίου 1983.
Όμως είναι γραμμένο καθαρά και πεντακάθαρα στην εφημερίδα «Έθνος» ότι έφυγε από τη ζωή στις 2 Σεπτεμβρίου.
Συγκεκριμένα:
Στην πρώτη σελίδα της εφημερίδας, το Σάββατο 3 Σεπτεμβρίου 1983, διαβάζουμε: «Η μεγαλύτερη ηθοποιός που πάτησε στο σανίδι του ελληνικού μεταπολεμικού θεάτρου πέθανε χτες το μεσημέρι στις 2:30 ώρα Ελλάδος, στο νοσοκομείο “Όρος Σινά” της Νέας Υόρκης όπου νοσηλευόταν από τις 10 Ιουλίου».
***
Πέθανε δηλαδή το μεσημέρι της Παρασκευής 2 Σεπτεμβρίου 1983 στις 2:30 ώρα. Επομένως στις 07:30 ώρα Νέας Υόρκης.
Στο εσωτερικό της εφημερίδας (το Σάββατο 3 Σεπτεμβρίου 1983) και στη σελίδα 18 διαβάζουμε δηλώσεις του Τάκη Χορν, του σκηνοθέτη Αλέξη Σολομού, του δημοσιογράφου Κώστα Νίτσου, του Αλέξη Μινωτή, του Καρόλου Κουν, της Ελένης Χατζηαργύρη, της Τζένης Καρέζη, του Κώστα Καζάκου και της Βούλας Ζουμπουλάκη.
Στη σελίδα 19 υπάρχουν δηλώσεις του Πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου, του αρχηγού της ΝΔ Ευάγγελου Αβέρωφ, της Ρούλας Κουκούλου εκ μέρους του Π.Γ. της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, του Γραμματέα του ΚΚΕ Εσωτερικού Γιάννη Μπανιά και της υπουργού Πολιτισμού Μελίνας Μερκούρη.
Την επομένη στο «Έθνος της Κυριακής» της 4ης Σεπτεμβρίου του 1983 διαβάζουμε στις σελίδες 20-21 και 25 ένα τρυφερό κείμενο γραμμένο από τον μοναδικό Αρτέμη Μάτσα.
Στη σελίδα 25 ο Αρτέμης Μάτσας καταλήγει με αυτές τις 50 λέξεις το κείμενό του. Πρόκειται για δύο παραγράφους που αποκαλύπτουν πολλά και θλιβερά που βίωσε η μεγάλη ηθοποιός.
«Στον Γολγοθά της ανέβηκε με ηρωισμό. Με χαμόγελο. Έφτασε στην κορυφή του, μεταρσιωμένη σε Άγγελο και πέταξε…
Μακριά από τη μικρότητα των ουτιδανών της γραφειοκρατίας και της υποκριτικής τυπικότητας που της αρνήθηκαν την πιο ανθρώπινη συμπαράσταση, ενώ έπρεπε να την παρακαλέσουν να τους κάνει την τιμή να τη δεχτεί».
