Στην Αγιάσο, στο εργαστήριό της, γνώρισα στα 60 της, τη λαϊκή ζωγράφο Ελένη Κουρτζή. Της ζήτησα να μου δώσει μια συμβουλή για τις γελοιογραφίες μου κι εκείνη μου είπε: «Σε καθουδιέβγου να το σιάζεις ντουρκλιεμέ»… Ευτυχώς μια νέα του χωριού μου έκανε τη μετάφραση: «Σε συμβουλεύω να φτιάχνεις αμέσως, αυτό που σκέφτηκες». Μια συμβουλή που την τηρώ πάντα. Θυμήθηκα την Κουρτζή με αφορμή την περιοδική έκθεση «Δια χειρός Κουρτζή», που διοργανώθηκε από το Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς, στο Μουσείο Βιομηχανικής Ελαιουργίας στην Αγία Παρασκευή Λέσβου, με χαρακτηριστικά έργα των μελών της οικογένειας Κουρτζή από τα μέσα του 19ου αιώνα έως σήμερα.
Στη φωτογραφία, το έργο της Ελένης Κουρτζή «Άξιον εστί», φτιαγμένο το 1979. Το έχω από τότε που τη συνάντησα. Η σπουδαία ζωγράφος (1917 – 14 Ιουνίου 2004) ήταν η πολυφίλητη μοναχοκόρη της όμορφης φαμίλιας του Παναγιώτη Στρατή Χατζηπαναγιώτη (Σκανταλιάρη) και της Ιφιγένειας Τακιδέλη.
