16.3 C
Athens
Σάββατο 3 Δεκεμβρίου 2022
 

Δώρα Παρδάλη: Το σημαντικό στο θέατρο είναι το αίσθημα συνενοχής μεταξύ θεατών και ηθοποιών

Της Ειρήνης Αϊβαλιώτου

Το θέατρο είναι η τέχνη που ανοίγει τους ορίζοντές μας κι αφήνει μια χαραμάδα φωτός στο μυαλό και στην ψυχή μας. Γι’ αυτό σε μια τέτοια δύσκολη χρονιά που θα δοκιμαστεί η αντοχή του κοινού και ακόμη περισσότερο όλων των ανθρώπων του θεάτρου, είναι ευχάριστο να βλέπεις ότι κάποιοι επιμένουν. Όπως η ταλαντούχα Δώρα Παρδάλη η οποία συνεχίζει για τέταρτη χρονιά με τον απαιτητικό μονόλογο «Girls & Boys» του βραβευμένου με Tony συγγραφέα Dennis Kelly. Η ερμηνεία της, μια ερμηνεία που θα μπορούσε να θεωρηθεί και μία μορφή ενδοσκόπησης, επιβραβεύεται από το κοινό για την επί της ουσίας δημιουργικότητά της.

Η παράσταση συνδυάζει εικόνες με νοήματα και πετυχαίνει έναν και μοναδικό στόχο, να επιτρέψει στον θεατή να σκεφτεί ο ίδιος τη σχέση του με τη βία κάθε μορφής.

Πρόκειται για ένα συνταρακτικό μονόλογο που αφορά όχι μόνον τη βία και την εξουσία, αλλά και τις σχέσεις των δύο φύλων μέσα στη σύγχρονη πατριαρχική κοινωνία.

Το έργο «Girls & Boys» παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα σε μετάφραση – σκηνοθεσία Άννας-Μαρίας Στεφαδούρου, με πρωταγωνίστρια τη Δώρα Παρδάλη και μετά τη συγκινητική αποδοχή του κοινού, η παράσταση επιστρέφει​ για τέταρτη χρονιά στο Θέατρο 104.

Μία γυναίκα γνωρίζει τυχαία τον μέλλοντα σύζυγό της σ’ ένα αεροδρόμιο. Ένας έντονος, παθιασμένος, τρελός έρωτας. Σύντομα αρχίζουν να φτιάχνουν την κοινή τους ζωή. Αγοράζουν σπίτι, χτίζουν καριέρες, κάνουν παιδιά – μία συνηθισμένη οικογένεια. Μέχρι που εκείνος αρχίζει να αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα με τη δουλειά του, ενώ εκείνη απολαμβάνει ολοένα και μεγαλύτερη επαγγελματική αναγνώριση. Οι ισορροπίες ανατρέπονται. Τα πάντα αλλάζουν, παίρνοντας μία απροσδόκητη και εφιαλτική τροπή…

To «Girls & Boys» έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα του τον Φεβρουάριο του 2018 στο Βασιλικό Θέατρο του Λονδίνου, σε σκηνοθεσία Lyndsey Turner, με πρωταγωνίστρια τη βραβευμένη με BAFTA Carey Mulligan, σοκάροντας το κοινό και αποσπώντας διθυραμβικές κριτικές.

«Η παράσταση ξεκινά με μια γυναίκα να αφηγείται πώς, πού και πότε γνώρισε τον έρωτα της ζωής της, πώς έχτισαν μια ζωή μαζί και πώς εξελίχθηκαν τα πράγματα από εκεί και πέρα, με τρόπο που δεν μπορείς να προβλέψεις» εξηγεί στο catisart.gr η Δώρα Παρδάλη.

«Το μοίρασμα είναι για μένα σημαντικό στο θέατρο και αυτό το αίσθημα συνενοχής μεταξύ θεατών και ηθοποιών», λέει για το ρόλο του θεάτρου. Τονίζοντας πως αγαπά «τις παραστάσεις που θέλουν να πουν μια ιστορία, είτε για να αναδείξουν «συμπτώματα» της σύγχρονης κοινωνίας, είτε για να ανακουφίσουν από αυτά, είτε για να δώσουν μια διαφορετική οπτική που μπορεί πριν να μην είχαμε σκεφτεί».

∼•∼

Δώρα, πού γεννήθηκες και ποιες είναι οι ρίζες σου;

*Γεννήθηκα στη Λαμία όπου και μεγάλωσα. Έφυγα στα δεκαεπτά μου όταν μπήκα στο Πανεπιστήμιο και ήρθα στην Αθήνα για σπουδές.  Την αγαπώ πολύ την Αθήνα, κάπως την έχω συνδέσει τόσο πολύ με την ενασχόλησή μου με το θέατρο που νιώθω πολύ χαρούμενη που ζω πλέον εδώ.

Ποια ανάμνηση από τα παιδικά σου χρόνια έχει μείνει ανεξίτηλη;

*Οι κυριακάτικες βόλτες με τους γονείς μου και τα αδέρφια μου στη θάλασσα, κάθε φορά που είχε καλό καιρό. Η Κυριακή ήταν η μοναδική μέρα που μπορούσαμε να κάνουμε κάτι όμορφο όλοι μαζί, χωρίς κάποιος να δουλεύει ή να λείπει οπότε την έχω συνδυάσει με ξεγνοιασιά, καλό φαγητό και γέλια. Και φυσικά μια άλλη σημαντική ανάμνηση είναι η πρώτη μέρα που ήρθε σπίτι ο πρώτος σκύλος της οικογένειας, ο Ρούντι, ο οποίος έμεινε μαζί μας δεκατρία χρόνια.

Παίζεις για άλλη μια χρονιά στο «Girls & Boys» του βραβευμένου με Tony συγγραφέα Dennis Kelly. Ποιο είναι το πραγματικό θέμα του έργου;

*Θα απαντήσω από μία πολύ προσωπική σκοπιά γιατί αισθάνομαι πως το έργο αγγίζει πολλά θέματα… Για μένα το κυρίαρχο θέμα είναι πώς ποτίζει η εξουσία τις διαπροσωπικές σχέσεις, πώς επηρεάζει το κάθε φύλο και σε τι είδους συγκρούσεις οδηγεί.

Τι σε έχει γοητεύσει σε αυτό το έργο;

*Είναι εξαιρετικά καλογραμμένο, είναι σύγχρονο και άμεσο. Ο Ντένις Κέλι χτίζει έναν πολύ ενδιαφέροντα χαρακτήρα που σε γοητεύει νομίζω από την πρώτη στιγμή. Πρόκειται για μια γυναίκα που κατά κάποιο τρόπο τα έχει χάσει όλα και όταν τα έχεις χάσει όλα απελευθερώνεσαι από τις προσδοκίες των άλλων αλλά και τις δικές σου. Οπότε η ειλικρίνειά της και η γενναιότητα στον τρόπο που μοιράζεται την ιστορία της είναι πολλές φορές σοκαριστικές. Επίσης είναι ένα έργο γεμάτο μυστικά, τα οποία αποκαλύπτονται σιγά σιγά και για να είμαι ειλικρινής δεν ξέρω καν αν αποκαλύπτονται όλα ή αν κάποια μένουν κρυμμένα και αναπάντητα μέχρι το τέλους του έργου. Αυτό με γοητεύει πάρα πολύ, ο τρόπος με τον οποίο ο Κέλι έχει επιλέξει να ειπωθούν τα πράγματα και αυτός ο τρόπος πολλές φορές είναι δύσκολος και σκληρός, σε κάνει να αναρωτιέσαι σαν θεατής και για τη δική σου ευθύνη μέσα σε αυτή την ιστορία. Η παράσταση ξεκινά με μια γυναίκα να αφηγείται πώς, πού και πότε γνώρισε τον έρωτα της ζωής της, πώς έχτισαν μια ζωή μαζί και πώς εξελίχθηκαν τα πράγματα από εκεί και πέρα, με τρόπο που δεν μπορείς να προβλέψεις.

Ένα τόσο δυνατό έργο και ένας μονόλογος που κόβει την ανάσα. Τι γεύση σου αφήνει η παράσταση κάθε φορά που τελειώνει;

*Είναι ένα δύσκολο έργο και πάντοτε σαν ηθοποιός έχω το άγχος αν θα ανταποκριθώ στις απαιτήσεις του. Στο τέλος όμως και εφόσον η παράσταση έχει πάει καλά από τη μεριά μου, αν έχω επικοινωνήσει πραγματικά με τους θεατές, μόνο χαρά και ανακούφιση νιώθω.

Τι είναι, κατά τη γνώμη σου, μνήμη;

*Απαραίτητο και πολύ βαθιά κρυμμένο συστατικό της ταυτότητάς μας, ατομικής και συλλογικής.

Τι είναι βία;

*Θα χρησιμοποιήσω μια φράση από το έργο, η οποία λέει πως «η βία αποτελεί θεμελιώδες συστατικό της ανθρώπινης φύσης και πώς θα μας καταλάβεις αν δεν αναλύσεις και αυτό;».

Τι είναι εξουσία;

*Αυτό που γίνεται όλο και ισχυρότερο όσο περισσότερο στερείται από τους άλλους.

Τι μήνυμα στέλνει η παράσταση στο κοινό;

*Νομίζω πως δεν είναι μια διδακτική παράσταση και αυτό με χαροποιεί πολύ. Δεν ξέρω τι είναι αυτό που παίρνει μαζί του ο κάθε θεατής φεύγοντας… γιατί αυτή η διαδικασία, του τι αισθάνεται κάποιος στη διάρκεια μιας παράστασης, τι σκέφτεται, τι κρατάει τελικά, είναι μια διαδικασία πολύ προσωπική. Ευελπιστώ πως ίσως προκαλεί κάποιες σκέψεις σχετικά με το πώς σχετιζόμαστε τελικά.

Αν σου δινόταν η ευκαιρία να γνωρίσεις το πρόσωπο που υποδύεσαι, τι θα του έλεγες; Επίσης υπάρχει κάποια φράση από το έργο που σε έχει αγγίξει περισσότερο;

* Νομίζω θα την άκουγα περισσότερο αυτή τη γυναίκα, παρά θα της μιλούσα. Αν έπρεπε κάτι να πω αυτό θα ήταν πως «η γενναιότητά της και η γενναιοδωρία της προς τη ζωή με ξεπερνάει». Αυτή είναι μια φράση που η ηρωίδα λέει στο έργο και η οποία με αγγίζει πολύ.

Ποιος θεωρείς ότι οφείλει να είναι ο ρόλος του θεάτρου στη σύγχρονη κοινωνία;

*Φαντάζομαι πως το θέατρο μπορεί να έχει πολλαπλούς ρόλους. Ανάλογα με τον τρόπο που γίνεται, το ύφος και τον σκοπό της κάθε παράστασης. Εγώ αγαπώ τις παραστάσεις που θέλουν να πουν μια ιστορία, είτε για να αναδείξουν «συμπτώματα» της σύγχρονης κοινωνίας, είτε για να ανακουφίσουν από αυτά, είτε για να δώσουν μια διαφορετική οπτική που μπορεί πριν να  μην είχαμε σκεφτεί. Το μοίρασμα είναι για μένα σημαντικό στο θέατρο και αυτό το αίσθημα συνενοχής μεταξύ θεατών και ηθοποιών.

Τι έχει διδάξει στην προσωπική σου ζωή η ενασχόλησή σου με την Τέχνη;

*Να μην είμαι απόλυτη με τους ανθρώπους, να τους καταλαβαίνω περισσότερο και να μη νομίζω πως ξέρω καλύτερα από εκείνους το καλό τους.

Τι εύχεσαι να φέρει το μέλλον σε σένα αλλά και σε ολόκληρη την ανθρωπότητα;

*Θα ήθελα μου φέρει λίγη περισσότερη ξεγνοιασιά το μέλλον. Τώρα για την ανθρωπότητα τι να πω, ουτοπική μου φαίνεται κάθε ευχή. Λίγη περισσότερη ενσυναίσθηση είναι το μόνο που μου έρχεται στο μυαλό.

Τέλος, ποια είναι η σχέση σου με τα ζώα; Συμβιώνεις με κάποιο κατοικίδιο;

*Θυμάμαι πάντοτε από μικρή, να είμαι στο σπίτι με κατοικίδια. Τα αγαπώ πάρα πολύ. Είναι μεγάλη πηγή ανακούφισης και ηρεμίας για μένα. Έχω έναν σκύλο, τον Σόβελ, έξι χρονών. Είναι πανέμορφος, γλυκός και κακομαθημένος. Κάθε του ζημιά, τού συγχωρείται. Εύχομαι να νιώθει πόσο τον αγαπώ…

Δώρα, σε ευχαριστώ πολύ.

*Κι εγώ ευχαριστώ για τη φιλοξενία.

***

Girls & Boys του Dennis Kelly – Τέταρτος χρόνος για τον συνταρακτικό μονόλογο

Σχετικά άρθρα

Κυνηγήστε μας

6,398ΥποστηρικτέςΚάντε Like
1,713ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
696ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
- Advertisement -

Τελευταία άρθρα

Cat Is Art