Cat Is Art

Από τη Χώρα της Νάξου – Δεκαέξι στιγμές ενός χορού

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Ο κόσμος μας χρειάζεται ανθρώπους σαν τον Πέτρο. Τρυφερούς, ευγενικούς, εμπνευσμένους. Μην υποτιμάτε την ευαισθησία τους. Είναι υλικό ανθεκτικό και δημιουργικό, φτιαγμένο από αστέρια. (catisart.gr)

Γράφει ο Πέτρος Γάλλιας*

Κατακαλόκαιρο. Στα σοκάκια της Χώρας. Λίγο πριν δύσει ο ήλιος. Πέρασα τυχαία έξω από το σπίτι της. Ένα όμορφο φρεσκοασβεστωμένο σπίτι. Αιγαιοπελαγίτικο. Εκεί. Ψηλά στο Κάστρο. Της Νάξου.

 

 

Την είδα. Κοντοστάθηκα. Κοιταχτήκαμε στα μάτια. Ανταλλάξαμε ένα δυο τρυφερά νιαρ νιαρ. Και αυτή η καλλονή. Αυτή η νησιώτισσα. Η αρχόντισσα. Σηκώθηκε. Και. Άρχισε να χορεύει! Εγώ έμεινα να την απολαμβάνω. Μαγεμένος! Τεντωνόταν. Έστριβε. Κουλουριαζόταν… Πόσο όμορφος ο χορός της! Ήρεμος. Εκστατικός. Στο τέλος ξάπλωσε στο πεζούλι. Με κοίταξε στα μάτια. Και μου γουργούρισε ένα “λοιπόν τι λες; σ’ άρεσε ο χορός μου;”. Τότε, της χάιδεψα τρυφερά το σβερκάκι της. Και της είπα “ο χορός σου ήταν πανέμορφος σαν τα μάτια σου”. Εκείνη ξανά γουργούρισε. Ναζιάρικα. Μου πρόσφερε την κοιλίτσα της για χάδι. Και εγώ έλιωσα. Και τότε ένιωσα μια απέραντη γαλήνη. Μια γλύκα. Μια ευγνωμοσύνη. Και ήταν κι ο ήλιος που έδυε. Κι ήταν όλα που συνηγόρησαν στη μαγική στιγμή. Και ένα όμορφο μελτεμάκι έφερε μια τρυφερή μυρωδιά βασιλικού. Και μου χάιδεψε τα μαλλιά. Και γλύκανε η ψυχή μου. Και ξαναχάιδεψα το γατόνι στην κοιλίτσα. Και στο λαιμουδάκι του. Κι εκείνο μου ξαναγουργούρισε. Ευχαριστημένο. Και ο ήλιος βασίλεψε. Και κατηφόρισα. Για το λιμάνι. Και είχα για ώρα πολλή στην παλάμη μου το άγγιγμα. Το χάδι. Και είχα για ώρα πολλή στα μάτια μου το ηλιοβασίλεμα. Και είχα για ώρα πολλή μέσα μου μια χαρά. Μεγάλη. Και μια συγκίνηση. Και σκέφτηκα τότε την αγαπημένη Ειρήνη. Τη φίλη μου που τόσο αγαπάει τα γατόνια. Και της αφιέρωσα με τη σκέψη μου. Τον χορό. Και το ηλιοβασίλεμα. Και το μελτεμάκι. Μα πάνω από όλα της αφιέρωσα εκείνο το χάδι. Στην παλάμη μου. Και σκέφτηκα μια φορά που είχε γράψει στο αφιέρωμά της για μένα και τον Ερωτάκο μου, ότι τα ζώα είναι ό,τι μας έχει απομείνει από τον παράδεισο. Έτσι είναι Ειρήνη μου αγαπημένη. Έτσι ακριβώς. Και σήμερα που ξανασκέφτηκα το γατόνι. Και τον χορό του. Αφιερώνω στην Ειρήνη – όσον μπόρεσα να υποκλέψω από τον χορό εκείνο και να απαθανατίσω στις φωτογραφίες. Και μαζί με την Ειρήνη, αφιερώνω και σε όλα τα φιλαράκια που αγαπάνε και συζούν με αυτά τα μαγικά πλάσματα. Και βέβαια αφιερώνω και στο “catisart”. Με όλη μου την αγάπη.

 

 

Ευχαριστούμε τον Πέτρο Γάλλια για το κείμενο και τις φωτογραφίες.

*Διαβάστε επίσης:

 

 

* Ο Πέτρος Γάλλιας είναι χορογράφος και σκηνοθέτης.

Γεννήθηκε στην Κέρκυρα. Ξεκίνησε μουσικές και χορευτικές σπουδές στη γενέτειρά του.

Παρακολούθησε μαθήματα χορού στην Κρατική Σχολή Ορχηστικής Τέχνης και σε σεμινάρια στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Το 1993 αποφοίτησε από την Ανώτερη Σχολή Δραματικής Τέχνης του Εθνικού Θεάτρου.
Ως ηθοποιός και χορευτής συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο, τη Μαρία Χορς, το Θίασο Πορφύρα της Ειρήνης Παπά, το Μιχάλη Κακογιάννη, το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, τα Χορικά της Ζουζούς Νικολούδη, το Χοροθέατρο Ροές, το Θέατρο Τέχνης κ.ά. Το 1994 πρωταγωνίστησε στην ταινία «Τέλος Εποχής» του Αντώνη Κόκκινου.
Έχει χορογραφήσει ή σκηνοθετήσει: 96 Θεατρικά Έργα, 41 Όπερες και Οπερέτες, 35 Χοροθεατρικά Έργα, 4 μικτά θεάματα, 3 Κουκλοθέατρα, 10 Έργα με Παιδιά και 8 με Εφήβους, πολλές ποιητικές και μουσικές βραδιές και αφιερώματα, μεταξύ άλλων, για την Fujiwara Opera του Τόκιο, το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, το Εθνικό Θέατρο (Κεντρική, Πειραματική, Παιδική Σκηνή), την Εθνική Λυρική Σκηνή (Κεντρική, Παιδική Σκηνή), την Όπερα Δωματίου Αθηνών, το Φεστιβάλ Αθηνών, τα ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Βόλου, Κέρκυρας, Κοζάνης, Κρήτης και Ρούμελης.
Από το 1997 διδάσκει σε σεμινάρια στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, ελεύθερα ή ενταγμένα σε Ευρωπαϊκά προγράμματα. Μεταξύ άλλων, στο Εργαστήρι Ηθοποιών του Εθνικού Θεάτρου (1999-2001), στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Ιόνιου Πανεπιστήμιου (2008), στο Όπερα Στούντιο της Εθνικής Λυρικής Σκηνής (2009) και στη Θερινή Ακαδημία Όπερας (Όπερα Δωματίου Κέρκυρας / τμήμα Μουσικών Σπουδών του Ιόνιου Πανεπιστήμιου / ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κέρκυρας (2012), στο Centro Sociale di Salerno στο πλαίσιο του προγράμματος “CFP D e per il progetto Quelli che la Danza/ Ra.i.d. Festival” (2014), Dance Days 4 Χανιά (2014), στο Μεταπτυχιακό Τμήμα των Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου / Ναύπλιο (2016, 2017, 2018, 2019, 2020).
Έχει σκηνοθετήσει τις παραστάσεις του Χοροθεατρικού Ομίλου του Κολεγίου Αθηνών (1997-2001) και του Μουσικού Ομίλου του Αρσάκειου Τοσίτσειου Ιδρύματος Αθηνών (2006).
Για το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κέρκυρας έχει σκηνοθετήσει: την όπερα του Τζιακίνο Ροσίνι,”La Cambiale di matrimonio” (2008 – στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος Εδαφικής Συνεργασίας Ελλάδα – Ιταλία 2007 – 2013 / “La bottega delle voci – opera dei Giovani”), “Το Καμπιέλο” του Γκολντόνι (2012), τις “ασκήσεις ετοιμότητας” (2013 – “in readiness” στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού προγράμματος La bottega delle voci – centro di produzione teatrale II”), τις βραδιές “κάτω απ’ τον έναστρο ουρανό” (2012 – 2014), τις βραδιές “υπό το φως των κεριών” (2012-2014), τις μουσικές βραδιές “στην Πανσέληνο”(Ιούνιος, Ιούλιος, Αύγουστος, Σεπτέμβριος 2012, 2013, 2014), το έργο του Μπρεχτ “Η Μάνα Κουράγιο και τα παιδιά της” (2014) και τη μαύρη κωμωδία “Λευκή δαντέλα” (2015).
Το 1993 ίδρυσε το Χοροθέατρο Ήρος Άγγελος για το οποίο έχει σκηνοθετήσει και χορογραφήσει τα έργα: Τα Ερωτικά (1993), Εξέδυσάν Με (1995), Λίλιθ (1996), Σαλώμη (1998), Εν Πλω (1999), Έκτοτε (1999), Φαίδρα (2000), Φαίδρα (Νέα εκδοχή-2003), Solitude (2004), Εδουάρδος Β ́ (2005), Εδουάρδος Β ́ (Νέα εκδοχή-2006), A.Y.O.R.: Με δική σου ευθύνη (work in progress -2007), ασκήσεις ετοιμότητας I (2008), ασκήσεις ετοιμότητας II (2008), ασκήσεις ετοιμότητας III (2008), ασκήσεις ετοιμότητας IV (2008), ασκήσεις ετοιμότητας V (2009), ασκήσεις ετοιμότητας V (2010), μνήμες στο νερό (2010), the forbidden city (2011), ασκήσεις ετοιμότητας V (Νέα εκδοχή-2011), ασκήσεις ετοιμότητας VI (2012), ασκήσεις ετοιμότητας VΙI (2013), ασκήσεις ετοιμότητας (Νέα εκδοχή-2014), ρωμαίος + (2014), corpus poeticus I (2015), Αντίνοος (2015), Τα σπίτια που είχα μου τα πήραν (2015), Δες, τα χέρια μου είναι άστρα, είναι πουλιά, είναι θηλιά, είναι αγκαλιά… (2016), Ηρακλής (2016), Άκου έν’ όνειρο, ψυχή μου (2017), Eφωνάξαν ως τ’ αστέρια του Ιονίου τα νησιά (2017), Οδυσσέας Ι – Νόστος (2018), Ορέστης (2018).
Το 2017 σκηνοθέτησε την όπερα του Σπυρίδωνα Ξύνδα “Ο Υποψήφιος” μια παραγωγή της Φιλαρμονικής Εταιρίας Κερκύρας σε συνεργασία με την Χορωδία Κέρκυρας και το μουσικό τμήμα του Ιόνιου Πανεπιστήμιου.
Το 2018 σκηνοθέτησε το έργο “Dust in the wind” με φοιτητές του Ιόνιου Πανεπιστήμιου μια παραγωγή του Συλλόγου “Στήριξη”, την Οπερέτα “Οι Απάχηδες των Αθηνών” του Νίκου Χατζηαποστόλου με την Δημοτική Χορωδία Κέρκυρας “San Giacomo” και την όπερα με παιδιά “Μια πολιτεία χτίζουμε” του Paul Hindemith για την Φιλαρμονική Εταιρία Κερκύρας και το παιδικό τμήμα της Χορωδίας Κέρκυρας.
Το 2019 σκηνοθέτησε την οπερέτα του Νίκου Χατζιαποστόλου “Ο Βαπτιστικός” μια παραγωγή της Φιλαρμονικής Εταιρίας Κέρκυρας σε συνεργασία με την Δημοτική Χορωδία Κέρκυρας “San Giacomo”. Το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς σκηνοθέτησε τη σουίτα μπαλέτου “Ζορμπάς” του Μίκη Θεοδωράκη, πρώτη φορά σε θεατρική μορφή, για την Φιλαρμονική Εταιρία Μάντζαρος και τη Δημοτική Χορωδία Κέρκυρας “San Giacomo”. Ακόμα, σκηνοθέτησε για τον Πολιτιστικό Όμιλο Κανονίου, την μουσική βραδιά “στο σεληνόφως” καθώς και το δρώμενο “Η Αυτοκράτειρα και ο δάσκαλος. Μια συνάντηση” στον Κήπο των Μουσών του Αχίλλειου για το Πολιτιστικό Σωματείο “Αλμπέρτ Κοέν”. Τον Δεκέμβριο του 2019 σκηνοθέτησε την οπερέτα του Αλέξανδρου Γκρεκ “Μυριέλλα” μια παραγωγή της Φιλαρμονικής Εταιρίας Κερκύρας σε συνεργασία με την Χορωδία Κέρκυρας.
Ακόμα έχει σκηνοθετήσει για τον Γυμναστικό Όμιλο Κέρκυρας τις παραστάσεις: “Όμορφη και παράξενη πατρίδα”(2019) και “Μεσόγειος” (2020)
Το φθινόπωρο του 2020 θα χορογραφήσει για την Όπερα Της Πράγας, την όπερα “Κάρμεν” του Μπιζέ σε σκηνοθεσία του Γκρίσα Αζαγκάροφ.
Είναι μέλος και από το 2011 πρόεδρος του Ελληνικού Τμήματος του Διεθνούς Συμβουλίου Χορού CID της UNESCO. Υπήρξε Αντιπρόεδρος της Γνωμοδοτικής Επιτροπής για τις Σχολές Χορού, μέλος της Επιτροπής Τιμητικών Συντάξεων του Υπουργείου Πολιτισμού και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Εθνικού Κέντρου Θεάτρου και Χορού. Είναι ιδρυτικό μέλος και από το 2002, πρόεδρος του Σωματείου Ελλήνων Χορογράφων. Από το 2012 έως το 2015 ήταν Καλλιτεχνικός Διευθυντής του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κέρκυρας.

Εκτύπωση
Ειρήνη ΑϊβαλιώτουΑπό τη Χώρα της Νάξου – Δεκαέξι στιγμές ενός χορού

Related Posts