Παίρναν όλοι το τσάι τους παρέα…
Παίρναν όλοι το τσάι τους παρέα
κι όλο λέγαν για τα ερωτικά,
δεσποσύνες με αμφίεση ωραία,
καβαλιέροι με ήθη λεπτά.
«Ένας Έρως υπάρχει : ο αγνός»,
ο βαρώνος με ύφος δηλώνει.
Και (με στόνο κρυφό…) η βαρώνη
του πετάει σκωπτικά : «Ασφαλώς !»
«Α, η πείρα», λέει ο δούξ, «συμβουλεύει
η συνεύρεσις να ’ναι πραεία,
διότι βλάπτεται ειδάλλως η υγεία !»
Κι η μαμζέλ –που απορεί– : «Μα αληθεύει ;»
«Αχ ! τι φλόγα καυτή που ’ναι ο Έρως !»
τότε η πρέσβειρα κάνει αιφνιδίως.
«Φτάνει μόνον να μην είσαι… γέρος»,
παραδίπλα καγχάζει ο συμβίος.
Στο τραπέζι είχε ακόμη μια θέση,
μα, καλή μου, δεν ήσουν εκεί.
Για τα δυο μας, το ξέρω, με ζέση
θα μιλούσες, με πάθος κι εσύ.
