14.4 C
Athens
Σάββατο 20 Απριλίου 2024

Στον Καναδά αντιμετωπίζουν τα χιόνια με αλάτι επεξεργασμένο με άμμο αλλά και… με παντζαρόζουμο

Του Σωτήρη Ροδόπουλου (*)

 

 

Σε πολλές καναδικές πόλεις έχει καταργηθεί η χρήση αλατιού στους παγωμένους δρόμους ή έχει περιοριστεί δραστικά αναμιγνύοντας το αλάτι με άλλα υλικά, συνήθως με άμμο.

Σε μερικές περιπτώσεις χρησιμοποιείται ακόμη και …παντζαρόζουμο!

Ο λόγος είναι περιβαλλοντολογικός. Το αλάτι καταστρέφει τη χλωρίδα, επηρεάζει τους υδάτινους πόρους και γενικά προκαλεί μακροπρόθεσμες αλλοιώσεις στην ισορροπία των οικοσυστημάτων.

 

Στο Owen Sound η γνωστή μας «αλατιέρα» ρίχνει στον δρόμο αλάτι επεξεργασμένο με χλωριούχο μαγνήσιο.

 

Επιπλέον το αλάτι ευθύνεται για την καταστροφή των αυτοκινήτων. Σχεδόν όλα πιάνουν σκουριά μέσα σε 3-4 χρόνια, ιδίως όσα δεν έχουν υποστεί έξτρα ειδική επεξεργασία (η αρχική εργοστασιακή προστασία δεν αρκεί) ή δεν έχουν τοποθετημένο το ειδικό ηλεκτρονικό εξάρτημα που εκπέμπει προστατευτικά βολτ σε όλα τα μεταλλικά μέρη (η διάβρωση, ως γνωστόν, είναι ηλεκτροχημική αντίδραση).

 

Ένα βουνό αλατιού επεξεργασμένου και με άμμο στο πάρκινγκ της Εταιρείας Ανελκυστήρων των Μεγάλων Λιμνών στο Owen Sound. Ο ειδικός φορτωτής γεμίζει ένα από τα δύο φορτηγά. Το ειδικό αλάτι για τους δρόμους μεταφέρεται στο κοντινό λιμάνι με φορτηγά πλοία.

Δεν είναι όμως μόνο το περιβάλλον και τα αυτοκίνητα. Το αλάτι διαβρώνει τα τσιμεντένια και μεταλλικά μέρη δρόμων και γεφυρών, καθώς και των δικτύων υποδομής. Το κόστος για τους Δήμους είναι τεράστιο. Μόνο οι λακκούβες των δρόμων κάθε Άνοιξη μπορεί να ρίξουν έξω τον προϋπολογισμό τους. Σε πολλές περιπτώσεις χρειάζεται να αλλαχτεί όλος ο ασφαλτοτάπητας.

Επιπλέον υπάρχουν πόλεις με συνεχείς ακραίες θερμοκρασίες κάτω από -30 C, στις οποίες το αλάτι δεν μπορεί να λιώσει τον πάγο των δρόμων και γι’ αυτό χρησιμοποιείται σκέτη άμμος για τον περιορισμό της ολισθηρότητας. Εννοείται βεβαίως ότι στον Καναδά τα αυτοκίνητα 4 Χ 4 δεν είναι πολυτέλεια, αλλά ανάγκη, όπως και τα μαλακά χειμωνιάτικα λάστιχα, τη χρήση των οποίων ενθαρρύνουν όλες οι ασφαλιστικές εταιρείες, προσφέροντας εκπτώσεις στα ασφάλιστρα των πελατών τους.

Όλα αυτά τα προβλήματα οδηγούν στην οριστική κατάργηση της χρήσης του αλατιού και την αντικατάστασή του από υλικά φιλικότερα για τη φύση, τον άνθρωπο και τις υποδομές.

Υποθέτω ότι οι επιστημονικές έρευνες δεν έχουν ολοκληρωθεί για να καταργηθεί εντελώς το αλάτι και να δοθεί πράσινο φως σε υλικά όπως το χλωριούχο ασβέστιο ή το οξικό μαγνήσιο ασβεστίου, των οποίων και μόνο η ονομασία τρομάζει τους μη-ειδικούς, αλλά το πρόβλημα δεν είναι αυτό. Η λύση έχει να κάνει με την οικονομία.

 

Ένα μεγάλο ελάφι (Moose), γλείφει το επεξεργασμένο και με παντζαρόζουμο αλάτι που έχει μείνει πάνω στις πόρτες του αυτοκινήτου, στη λεωφόρο Smith-Dorrien Trail στο Spray Lakes Provincial Park δυτικά του Calgary στην Alberta.

 

Όλα τα εναλλακτικά του αλατιού προϊόντα κοστίζουν πανάκριβα. Δημοσίευμα υπολογίζει το κόστος από 6 έως 18 φορές ακριβότερα. Η απάντηση θα δοθεί όταν στην εξίσωση μπει το κόστος συντήρησης των υποδομών.

Τι κοστίζει περισσότερο;

Μερικά σακιά χλωριούχου μαγνησίου το χρόνο ή να ξαναφτιάξουμε μια γέφυρα σε λίγα χρόνια από την αρχή;

Η μελέτη σκοπιμότητας θα το δείξει, οι περιβαλλοντολόγοι θα πουν τα δικά τους, οι μηχανικοί το ίδιο, οι εταιρείες θα δουν νέες ευκαιρίες είτε έτσι, είτε αλλιώς, η τελική απόφαση θα είναι των φορολογουμένων μέσω των εκπροσώπων τους.
Πρωτίστως όμως χρειάζονται καλοί και έμπειροι project managers για να τους συντονίσουν όλους αυτούς.

*

Στη βασική φωτογραφία χιονοθύελλα στο Owen Sound, του Ontario, στον Καναδά.

 

(*) Ο Σωτήρης Ροδόπουλος, είναι απόφοιτος του ΣΤ’ Γυμνασίου Αρρένων Αθηνών και σπούδασε στο Μόντρεαλ του Καναδά.

 

 

Σχετικά άρθρα

Κυνηγήστε μας

6,398ΥποστηρικτέςΚάντε Like
1,713ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
713ΑκόλουθοιΑκολουθήστε


Τελευταία άρθρα

- Advertisement -