Άλλη μία είσοδος πολυκατοικίας στο Κολωνάκι. Ένα ακόμη ενδεικτικό παράδειγμα του αστικού μοντερνισμού των μεταπολεμικών δεκαετιών στην Αθήνα.
Η αισθητική της σύνθεσης αποσκοπεί σε μια διακριτική επισημότητα, όπου ο κόκκινος μαρμάρινος επενδυτικός όγκος και τα στοιχεία ξύλου και μετάλλου συνυπάρχουν αρμονικά.Το κόκκινο μάρμαρο, έντονο και βαθύ, δεν λειτουργεί ως κραυγαλέος εντυπωσιασμός αλλά ως ένα θερμό υπόβαθρο, πάνω στο οποίο αναπτύσσεται η κίνηση, είτε πρόκειται για την μαρμάρινη σκάλα είτε για τη διάβαση του διαδρόμου.
Η αντίθεση ανάμεσα στο γκριζογάλαζο μάρμαρο του δαπέδου και στον θερμό τόνο των κάθετων επιφανειών επιτείνει την αίσθηση συνέχειας, προσδίδοντας στον χώρο μία συγκρατημένη μεγαλοπρέπεια.
Η συγκεκριμένη σύνθεση με την ήσυχη χρωματική ένταση και την αρχιτεκτονική της εγκράτεια, μαρτυρεί μια εποχή που πίστευε ακόμη ότι η καθημερινότητα μπορεί να είναι λιτή και ωραία, και ότι η πρώτη εντύπωση, πράγματι, μπορεί να είναι και, η τελευταία.
