Κάθε μέρα μέχρι τις 17 Απριλίου 2020, στις 6.30 το απόγευμα και ως τα μεσάνυχτα, η βερολινέζικη Σαουμπίνε ανεβάζει στην ιστοσελίδα της ένα δείγμα από την τεράστια καλλιτεχνική παρακαταθήκη της. Πρόκειται για παραστάσεις σκηνοθετημένες από «ιερά τέρατα» όπως ο Πέτερ Στάιν και ανανεωτές της σκηνής όπως ο Σάιμον ΜακΜπέρνι και ο Τόμας Οστερμάιερ. Ανάμεσα στις παραστάσεις -κάποιες από τις οποίες είναι υποτιτλισμένες στα αγγλικά- μπορεί να δει κανείς τις «Τρεις αδερφές» και την περίφημη «Ορέστεια» σε σκηνοθεσία Στάιν (πρώτη επίσκεψη του θιάσου στην Ελλάδα, στο Φεστιβάλ Αθηνών το 1985), τον «Άμλετ» και τον «Ριχάρδο ΙΙΙ» σκηνοθετημένες από τον Τόμας Οστερμάιερ, τις «Βάκχες» σε σκηνοθεσία του Κλάους Μάικλ Γκρούμπερ κ.ά.
Η Σαουμπίνε ξεκίνησε τη λειτουργία της το 1962 και έκτοτε αποτελεί μία από τις πλέον ανήσυχες παρουσίες του παγκόσμιου στερεώματος, με ρεπερτόριο που καθορίζεται από την κριτική και συχνά πολιτική στάση απέναντι στην κοινωνική πραγματικότητα.
Η Schaubühne (Σαουμπίνε) δημιουργήθηκε στο Βερολίνο το 1962, ως ένα ιδιωτικό θέατρο με ένα ρεπερτόριο με σαφείς κοινωνικοπολιτικές αναφορές. Η αρχική ονομασία ήταν The Schaubuhne at Halleschen Ufer.
Σημαντικοί σκηνοθέτες και ηθοποιοί του γερμανικού θεάτρου όπως ο Πέτερ Στάιν, ο Κλάους Μίχαελ Γκρούμπερ, ο Ρόμπερτ Ουίλσον, ο Μπρούνο Γκανς, ο Luc Bondy, η Andrea Breth, η Edith Clever, η Jutta Lampe, “φρόντισαν” ώστε το θέατρο να αποκτήσει παγκόσμια φήμη. Τα πρώτα έργα παρουσιάστηκαν στο Halleschen Ufer, ενώ από το 1981 κι έπειτα η δραστηριότητα του θεάτρου μεταφέρθηκε στο κτήριο της πλατείας Lehniner. Με τον Τόμας Οστερμάιερ, τον Jens Hillje, τη Sasha Waltz και τον Jochnen Sandig, που είχαν την καλλιτεχνική διεύθυνση της Σαουμπίνε από το 1999 ως το 2004, το θέατρο εξελίχθηκε σε μια ισχυρή παγκόσμια καλλιτεχνική δύναμη.
Το ρεπερτόριο της Σαουμπίνε —που βασίζεται στην επιλογή τόσο του κειμένου όσο και του σκηνοθέτη— καθορίζεται από μια κριτική-αναλυτική και συχνά πολιτική άποψη, σχετικά με την κοινωνική πραγματικότητα, καθώς επίσης και από μια αμφισβήτηση των μορφών του σύγχρονου ρεαλισμού. Η αμφισβήτηση αυτή αποτυπώνεται τόσο στη σκηνοθεσία όσο και στην υποκριτική και στον σχεδιασμό του σκηνικού χώρου.
Η Σαουμπίνε στεγάζεται από το 1981 σε ένα κτήριο που σχεδιάστηκε από τον Γερμανό αρχιτέκτονα Erich Mendelsohn. Ο χώρος βρίσκεται στην πλατεία Lehniner σε ένα κτηριακό σύμπλεγμα που δημιουργήθηκε το 1928 για να στεγάσει καταστήματα, καμπαρέ και κινηματογράφο. Στη θεατρική αίθουσα δεν υπάρχει ο διαχωρισμός ανάμεσα στη σκηνή και στην πλατεία, όπως συμβαίνει στα συμβατικά θέατρα. Έχει δημιουργηθεί ένας ευέλικτος χώρος. Η σκηνική δράση μπορεί να μεταφέρεται και να εκτυλίσσεται ακόμη και στον χώρο των θεατών. Επιπλέον, δύο συρόμενα πάνελ μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να χωριστεί η τεράστια αίθουσα (67,5 μέτρα μήκος και 21 μέτρα πλάτος), σε τρεις μικρότερες σκηνές. Έτσι μπορούν παρουσιάζονται τρεις παραστάσεις ταυτόχρονα. Πρόκειται για μια μορφή σκηνικού χώρου, ικανού να εξυπηρετήσει οποιονδήποτε σκηνικό πειραματισμό.
Το πρόγραμμα μέχρι τις 17 Απριλίου είναι το παρακάτω:
April 1 – Hamlet by Thomas Ostermeyer
April 2 – “Summer Residents” by Peter Stein
April 3 – Richard III by Thomas Ostermeyer
April 4 – “So Big – and So Small” by Peter Stein
April 5 – For the Disconnected Child by Falk Richter
April 6 – “Art” by Felix Prader
April 7 – “System 2 / Under Ice” Falk Richter
April 8 – “Oresteia Aeschylus” by Peter Stein (part 1)
April 9 – “Oresteia Aeschylus” by Peter Stein (part 2)
April 10 – “Oresteia Aeschylus” by Peter Stein (part 3)
April 11th – Thomas Ostermeyer Bella Figura
April 12 – “Three Sisters” by Peter Stein
April 13 – Impatience of the Heart by Simon McBurney
April 14 – The Lonely Way by Andrea Bret
April 15 – “Time and Room” by Luc Bondi
April 16 – Thomas Ostermeier’s “Return to Reims”
April 17 – “Hunting Scenes in Lower Bavaria” by Hagen Müller-Stahl and Wolfgang Svidrtsik
- Για να δείτε τις παραστάσεις:
- ΚΑΝΤΕ ΕΝΑ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
