Του Παναγιώτη Μήλα
Τον Ιανουάριο του 2018 στο θέατρο «Δημήτρης Χορν» στο έργο του Tracy Letts «Αύγουστος» και στο πλευρό του Κωνσταντίνου Μαρκουλάκη είχαμε δει την Αλίκη Κακολύρη, στον ρόλο της Τζιν Φόρντχαμ.
Γράφοντας για την παράσταση εδώ στο Catisart η Ειρήνη Αϊβαλιώτου είχε σημειώσει: «Η νεαρή Αλίκη Κακολύρη σε μια έξοχη εμφάνιση, δίνει πολλές υποσχέσεις για το μέλλον».
Και πράγματι η Αλίκη μας εξέπληξε και την επόμενη φορά που την είδαμε, τον Ιανουάριο του 2024, στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης στο έργο «Ο Σεργκέι είναι και πολύ βλάκας» του Dimitri Danilov σε σκηνοθεσία της Ταμίλλα Κουλίεβα.
Αυτόν τον χειμώνα θα δούμε την Αλίκη Κακολύρη στο έργο της Άνια Ράις «The Acid Test» στο θέατρο «Εν Αθήναις» σε σκηνοθεσία του Ντίνου Ψυχογιού μαζί με τον Περικλή Λιανό, την Αναστασία Ντεντιάεβα και την Αμαλία Σγουμποπούλου. Το έργο είχε ανέβει και τον Απρίλιο του 2025.
Με αφορμή αυτή την παράσταση πίστεψα ότι άξιζε να μάθουμε περισσότερα για την Αλίκη και για το έργο. Οπότε μια συνέντευξη ήταν ο καλύτερος τρόπος.
Συναντηθήκαμε ένα απόγευμα στο «Εν Αθήναις» λίγο πριν από την πρόβα, για μια σύντομη συνομιλία.
Ας την παρακολουθήσουμε…
***
Αλίκη, που γεννήθηκες και ποια είναι η καταγωγή σου;
*Γεννήθηκα και μεγάλωσα στο Παγκράτι. Κατάγομαι από την όμορφη Ζάκυνθο και τον πανέμορφο Κακόβατο, στο νομό Ηλείας.
Τι θυμάσαι περισσότερο από τα αθώα παιδικά χρόνια; Ήταν όντως αθώα; Η εφηβεία;
*Θυμάμαι χαρακτηριστικά την προσμονή μου για το καλοκαίρι. Κάθε χρόνο όταν έμπαινε η άνοιξη έτρεχα στο χαμηλό ντουλάπι με τα καλοκαιρινά ρούχα, έβγαζα το γαλάζιο κοντομάνικο μπλουζάκι με τις χαμογελαστές μαργαρίτες, το αγκάλιαζα και έπειτα το φορούσα, σκεπτόμενη πως πλησιάζει ο καιρός της θαλασσινής ξεγνοιασιάς.
Η εφηβεία μου ήταν έντονη, σίγουρα καθόλου ευχάριστη για τους γονείς μου. Ήμουν πολύ ατίθαση και οργισμένη, ξεσπούσα και ζούσα έντονα.
Ποια είναι η πρώτη παράσταση που είδες και άλλαξε τον κόσμο μέσα σου;
*Θυμάμαι ήμουν ακόμη στην έκτη δημοτικού όταν μας πήγε το σχολείο μου για μια εξόρμηση σε μια ακόμη θεατρική παράσταση. Ήταν το έργο «Ρωμαίος και η Ιουλιέτα», του Σαίξπηρ. Μη με ρωτήσετε σκηνοθεσία …πάνε χρόνια. Όμως θυμάμαι πως λαχτάρισα τη θέση του έργου προς την αθώα και αγνή αγάπη.
Ποιoν δάσκαλό σου σκέφτεσαι πάντα με αγάπη για τη σοφία του;
*Τρέφω μεγάλο σεβασμό για όλους τους δασκάλους μου γιατί λίγο λίγο με έπλασαν, αυτός που όμως με έχει αλλάξει πρώτα σαν άνθρωπο και κατά συνέπεια σαν καλλιτέχνη είναι ο Κίμων Φιορέτος.
Τι αγαπάς στη θεατρική Αθήνα; Τι σε «χαλάει»;
*Αγαπώ τους νέους που προσπαθούν να αλλάξουν με σεβασμό και επιμονή αυτόν τον θεατρικό χώρο.
Με χαλάει, με απογοητεύει και με οργίζει η αναξιοκρατία και η επιφανειακή αντίληψη που έχουν όσοι κινούν τα ηνία στον χώρο.
Τηλεόραση. Μια πόρτα που πρέπει να διαβείς;
*Από την τηλεόραση βιοπορίζεσαι πολύ πιο εύκολα, μαθαίνεις να είσαι γρήγορος και πειθαρχημένος. Δεν είναι εύκολο να παίζεις στην τηλεόραση και να αναδεικνύεις το ταλέντο σου, για αυτό συνήθως συμβαίνει το αντίθετο.
Πρόσφατα σε είδαμε στην τηλεοπτική σειρά «Παγιδευμένοι». Ο συνειρμός σου;
*Κουρασμένοι…
Φέτος θα σε ξαναδούμε στο έργο της Άνια Ράις «The Acid Test» στο θέατρο «Εν Αθήναις» σε σκηνοθεσία του Ντίνου Ψυχογιού. Ποιος είναι ο ρόλος σου;
*Υποδύομαι την Ντέινα. Μια γυναίκα που ρισκάρει, γελάει έντονα και πίνει αλκοόλ για να θάψει τους φόβους της κάτω από το χαλί.
Το δικό σου acid story;
*Ένα βράδυ μετά από πολύ αλκοόλ για πρώτη φορά απογοητευτικά και τρόμαξα από τον ανθρώπινο νου. Οπότε ναι, ήταν καταλύτης για την τωρινή καχυποψία μου.
Το καλύτερο σχόλιο που άκουσες για την παράσταση αυτή την περασμένη άνοιξη;
*Ο κόσμος έλεγε συχνά πως ένιωθε ότι βρίσκεται σε ένα οικείο σπίτι και ήταν μέρος της παρέας μας. Μάλιστα του βγήκε και η ανάγκη να πιει και αυτός ένα ποτό μαζί μας και να συζητήσει.
Ηθοποιός τι σημαίνει σήμερα στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης και της ζωής στο Διαδίκτυο;
*Ο ηθοποιός, για μένα είναι παραμυθάς, λέει ιστορίες με σκοπό να αγγίζει τα ευγενικά πνεύματα του κοινού. Να ξεγυμνώσει τα ενοχικά μας σύνδρομα και να κατανοήσει τις αδυναμίες μας στις ανθρώπινες σχέσεις.
Αν είχες τη δυνατότητα να αλλάξεις κάτι, ποιο θα ήταν αυτό;
*Ειλικρινά, θα ήθελα να γυρνούσα πίσω τον χρόνο στο 2020. Και να τα ζούσα όλα από την αρχή.
Γάτα ή σκύλος και γιατί;
*Γάτα, μ’ αρέσει το αλήτικο ύφος τους και το τουπέ. Πόσο αυτόνομες και ανεξάρτητες είναι. Είχα ανέκαθεν γάτους, εδώ και 3 χρόνια υιοθέτησα από τον δρόμο τη σωτηρία της ψυχής μου, τη Σωσώ…
Αλίκη, σε ευχαριστώ πολύ γι’ αυτή τη συζήτηση. Πάντα να έχεις επιτυχίες.
*Κι εγώ ευχαριστώ για τη φιλοξενία.
***
Το έργο της Άνια Ράις «The Acid Test» για τις ανθρώπινες σχέσεις στο θέατρο «Εν Αθήναις»
