Την ώρα της κηδείας του Διονύση Σαββόπουλου – το Σάββατο 25 Οκτωβρίου 2025 – επέλεξα να τον αποχαιρετήσω ακούγοντας την αριστουργηματική του «Ωδή στον Γεώργιο Καραϊσκάκη».
Το θεώρησα πιο τίμιο από το να σταθώ στη Μητρόπολη δίπλα στον Άδωνη Γεωργιάδη και να ακούω τον Μητσοτάκη να αποχαιρετά τον «φίλο του τον Νιόνιο», ανακοίνωσε ο επικεφαλής της Νέας Αριστεράς Αλέξης Χαρίτσης.
***
Ξαφνικά δήθεν ευαίσθητος ή θιγμένος, χωρίς αίσθηση ότι αποκαλύπτεται, ψυχρός θεατρίνος…
Δηλαδή ο «Νιόνιος» πρέπει να είναι φίλος μόνο του Ανδρουλάκη, του Φάμελου και του Χαρίτση. Γι’ αυτό είστε εκεί που είστε, κύριε Χαρίτση. Ούτε ίσα με την Κωνσταντοπούλου, η οποία προσήλθε -τελευταία αλλά προσήλθε- δεν είστε.
Επιλέξατε την αποχή, δικαίωμά σας. Μην προσβάλετε όμως τη νοημοσύνη μας.
Σας λείπει η αστική ευγένεια και η κοινωνική ενσυναίσθηση, αγαπητέ, είστε δηλαδή ένα ξύλινο, ανάγωγο, εμπαθές τίποτα.
Ή, όπως θα έλεγε και ο «αριστερός εργάτης της γλώσσας» Κώστας Βάρναλης εσείς και οι σύντροφοί σας είστε: Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα ενώ εμείς προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα!
ΕΙΡ.Α.
***
Ωδή στον Γεώργιο Καραϊσκάκη / Οι στίχοι και η ιστορία του τραγουδιού
***
