Μετάφραση: Απόστολος Λαμπρόπουλος – Βίκυ Ιακώβου [*].
«Την ώρα που η πρώτη εστία της επιδημίας μοιάζει σταδιακά να ελέγχεται και πολλές χώρες που έχουν πληγεί λιγότερο κλείνουν τα σύνορά τους στους Ευρωπαίους και στους Κινέζους, η Ευρώπη γίνεται το κέντρο τις επιδημίας. Μοιάζει να έχει συσσωρεύσει τις επιπτώσεις των ταξιδιών στην Κίνα (για δουλειές, για τουρισμό, για σπουδές), εκείνες των επισκεπτών που ήρθαν από την Κίνα και από αλλού (για δουλειές, για τουρισμό, για σπουδές), τις επιπτώσεις της γενικότερης αβεβαιότητάς της και, τέλος, των εσωτερικών της διχονοιών.
Θα μπαίναμε στον πειρασμό να περιγράψουμε σχηματικά την κατάσταση ως εξής: στην Ευρώπη ισχύει το «ο σώζων εαυτόν σωθήτω!» ενώ αλλού ισχύει το «οι δυό μας, ιέ!». Με άλλα λόγια: στην Ευρώπη, οι αναβολές, οι σκεπτικισμοί, τα δύσπιστα πνεύματα καταλαμβάνουν περισσότερο χώρο από ό,τι σε πολλά άλλα μέρη. Είναι η κληρονομιά του Λόγου που συλλογίζεται, του ελευθεριάζοντος και ελευθεριακού Λόγου, αυτού δηλαδή που για εμάς, τους παλιούς Ευρωπαίους, αντιπροσώπευε την ίδια τη ζωή του πνεύματος.
Κατ’ αυτό τον τρόπο, η αναπόφευκτη επανάληψη της έκφρασης «έκτακτα μέτρα» ανασύρει το φάντασμα του Καρλ Σμιτ μέσα από ένα είδος βιαστικού αμαλγάματος. Ο ιός διαδίδει έτσι τους λόγους της επιδεικτικής παλικαριάς. Το να μην μας πιάσουν κορόιδα είναι πιο σημαντικό από το να αποφύγουμε τη μόλυνση κι έτσι καταλήγουμε δυο φορές κορόιδα• ίσως μάλιστα και να πέφτουμε θύματα ενός μισοαπωθημένου άγχους. Ή, ενδεχομένως, μιας παιδικής αίσθησης ατιμωρησίας ή παλικαριάς»…
***
Το παραπάνω κείμενο είναι απόσπασμα του κειμένου που αναρτήθηκε στο διαδίκτυο από τον Ζαν-Λυκ Νανσύ στις 17 Μαρτίου 2020, υπό τη μορφή μαγνητοσκοπημένης ομιλίας, της πρώτης στη σειρά «Φιλοσοφώντας σε καιρούς επιδημίας». Ο Ζαν-Λυκ Νανσύ δέχτηκε να στείλει το γραπτό κείμενο της ομιλίας στον Κύριο Απόστολο Λαμπρόπουλο, ο οποίος και το μετέφρασε από κοινού με την Κυρία Βίκυ Ιακώβου. Η μετάφραση αναρτήθηκε για πρώτη φορά στον ιστότοπο Nomadic Universality.
***
ΜΕ ΕΝΑ “ΚΛΙΚ”…
ΕΔΩ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΚΕΙΜΕΝΟ
