Το Δομένικο βρίσκεται κοντά στη Λάρισα και σήμερα ανήκει στο Δήμο Ελασσόνας. Το ιστορικό χωριό δοκιμάστηκε στις 16-17 Φεβρουαρίου του 1943.
Οι δυνάμεις κατοχής πυρπόλησαν το χωριό και εκτέλεσαν 150 αμάχους κατοίκους.
Πριν από το έγκλημα πολέμου, είχε προηγηθεί ενέδρα των ανταρτών του ΕΛΑΣ στη θέση Μαυρίτσα μεταξύ Δομένικου – Μυλόγουστας, ώστε να εμποδιστούν να κάνουν εκκαθαριστικές επιχειρήσεις στον Όλυμπο.
Οι Ιταλοί μέτρησαν εννέα νεκρούς, ενώ οι αντάρτες είχαν δύο τραυματίες και υποχώρησαν όταν ιταλικά αεροπλάνα εμφανίστηκαν έπειτα από ειδοποίηση των χερσαίων δυνάμεων.
Ακολούθησε επιδρομή από τις ιταλικές ενισχύσεις στο Δομένικο. Εκεί όποιον έβρισκαν τον εκτελούσαν επιτόπου.
Με προτροπή του προέδρου του χωριού Νίκου Χώτου, οι άνδρες συγκεντρώθηκαν στην πλατεία και οδηγήθηκαν από τους Ιταλούς στον τόπο της συμπλοκής στη Μαυρίτσα.
Δύο χαρακτηριστικές περιπτώσεις ήταν της Βαρβάρας Κωνσταντινίδου και της Κερασίνας Μπαράκου. Τις εκτέλεσαν επειδή ήταν άρρωστες και δεν μπόρεσαν να ακολουθήσουν τους υπόλοιπους.
Στη Μαυρίτσα έγινε η διαλογή. Όσοι ήταν πολύ ηλικιωμένοι ή ήταν έως 14 ετών τους ξεχώριζαν. Ακολούθως έδιωξαν τα γυναικόπαιδα προς το διπλανό χωριό, το Αμούρι αφήνοντας να εννοηθεί ότι οι άνδρες θα μεταφέρονταν σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στη Λάρισα.
Με ονομαστική κατάσταση – που παρέδωσε ο συνεργάτης των κατακτητών διορισμένος από αυτούς πρόεδρος της κοινότητας – εκτελέστηκαν οι αδελφοί Ζάγκα και άλλοι 20 στο μαρτυρικό Καυκάκι.
Οι πυρπολήσεις 40 σπιτιών και οι εκτελέσεις συνεχίστηκαν στο Μεσοχώρι. Επίσης εκτελέστηκαν όσοι περαστικοί ή εργαζόμενοι στα κτήματά τους, έτυχε να βρεθούν στο διάβα των κατακτητών. Εκείνη την ημέρα εκτελέστηκαν ένας κάτοικος του Αμουρίου, 12 του Μεσοχωρίου και πέντε του Δαμασίου.
Το βράδυ και ανά επτάδες οι κρατούμενοι από τις κατοχικές δυνάμεις, εκτελέστηκαν έπειτα από εντολή του εγκληματία πολέμου αντιστράτηγου Μπενέλι, διοικητή της «Μεραρχίας Πινερόλο». Από τη δολοφονική μανία των κατακτητών σώθηκαν μόλις έξι. Ο ένας ήταν ο Πέτρος Κιάτος που μπόρεσε και δραπέτευσε και οι υπόλοιποι (Γιώργος Κιάτος, Ευάγγελος Ντάσιος, Χρήστος Κυπαρρίσης, Βασίλης Ζάγκας και Σωτήρης Δισακόπουλος), μπόρεσαν και κρύφτηκαν κάτω από τα πτώματα των υπολοίπων εκτελεσθέντων.
Ο Σύλλογος Οικογενειών Θυμάτων Ολοκαυτώματος Δομένικου είναι από τα ιδρυτικά μέλη του Δικτύου Μαρτυρικών Πόλεων και Χωριών της χώρας μας.
Ύστερα από πολλές και χρονοβόρες διαδικασίες και πολλές δυσκολίες, οι κάτοικοι του Δομένικου κατάφεραν να έχουν στα χέρια τους απόφαση της ιταλικής στρατιωτικής δικαιοσύνης, που αναγνωρίζει ως εγκλήματα, τα όσα διέπραξαν οι ιταλικές φασιστικές στρατιωτικές δυνάμεις στην περιοχή.
Σήμερα δεν βρίσκεται εν ζωή κανένας από τους δράστες των εγκλημάτων αυτών για να τιμωρηθεί. Παράλληλα – αν και έγινε το πρώτο βήμα της αναγνώρισης του εγκλήματος – επειδή ο Σύλλογος δεν καλύπτεται από την απόφαση αυτή, ετοιμάζεται και νέα πρωτοβουλία με το αστικό μέρος της υπόθεσης αυτής.
Πηγή: ΕΡΤ
